بازی‌های آسیایی هانگژو؛ کار سخت بسکتبال ایران بدون ستاره‌های همیشگی‌اش

تیم ملی بسکتبال ایران پس از ناکامی در بازی‌های جام جهانی و کسب رتبه یکی مانده به آخر در بین سی و دو تیم، راهی هانگژو شده تا این‌بار در بازی‌های آسیایی به میدان رود.

این تیم در حالی پا به این مسابقات گذاشته که سه ستاره خود در بازی‌های جام جهانی را هم ندارد. حامد حدادی، فوق ستاره بسکتبال ایران در پایان رقابت‌های جهانی از تیم ملی خداحافظی کرد و بهنام یخچالی و محمد امینی نیز که دو بازیکن امتیازآور ایران بودند به دلیل موافقت نکردن باشگاه‌های‌شان نتوانستند این تیم را در هانگژو همراهی کنند.

یخچالی با قراردادی دو ساله به تیم رومراشتروم گلادیاتور آلمان پیوسته است. محمد امینی هم برای تیم موناکو فرانسه بازی می‌کند و از آنجایی‌که بازی‌های آسیایی در تقویم فیبا وجود ندارد، طبق قوانین این بازیکنان اجازه ندارند در اختیار تیم‌ ملی کشورشان باشند.

علاوه بر این سه نفر هاکان دمیر، سرمربی تیم، روی اسم جلال آقامیری هم خط قرمز کشید تا ایران با ۴ بازیکن جدید (محمد ترابی، محمد شهریان، سجاد پذیرفته و امیرعلی قلی‌زاده) در کنار ارسلان کاظمی، سجاد مشایخی، میثم میرزایی، متین آقاجان‌پور، حسن علی‌اکبری، سینا واحدی، نوید رضایی‌فر و پیتر گیرگوریان راهی هانگژو شود. با این شرایط ایران برای اولین بار بعد از سال‌ها بدون ستاره‌های همیشگی‌اش در جستجوی کسب اعتبار و درخشش است.

عربستان سخت‌ترین حریف در مرحله مقدماتی

این رقابت‌ها در ۴ گروه ۴ تیمی برگزار خواهد شد که ایران در گروه A با قزاقستان، عربستان و امارات هم‌گروه است. این تیم در نخستین گام سه‌شنبه ۴ مهر باید به مصاف امارات برود و پس از آن پنج‌شنبه ۶ مهر با عربستان و شنبه ۸ مهر با قزاقستان دیدار خواهد کرد.

تیم‌های اول هر گروه به صورت مستقیم به مرحله‌ حذفی راه پیدا می‌کنند و تیم‌های دوم و سوم گروه A و B همچنین گروه‌های C و D هم بصورت ضربدری با یکدیگر مسابقه می‌دهند تا چهره چهار تیم دیگر این مرحله مشخص شود.

به نظر می‌رسد سخت‌ترین حریف ایران در مرحله مقدماتی عربستان باشد. ارسلان کاظمی کاپیتان ایران در این مسابقات هم معتقد است عربستان که به تازگی تیم ملی قزاقستان را با اختلاف شکست داده، رقیب سختی برای ایران خواهد بود. او به خبرآنلاین گفت:« عربستان دو بازیکن آمریکایی - عربستانی در ترکیب خود دارد که باعث قدرتمند شدن این تیم شده است البته ما در دو بازی که ماه‌های قبل مقابل این تیم داشتیم با هفت هشت اختلاف امتیاز برنده شدیم.»

کره جنوبی و چین هم از رقبای سرسختی هستند که ایران برای رسیدن به مدال باید مراقب آنها باشد البته چینی ها هم «ژو کی» که تاثیرگذارترین و خطرناک‌ترین بازیکن آنهاست را ندارند اما در حضور تماشاگران خود می‌خواهند برنده باشند.

تیم ملی ژاپن هم که همین چندی پیش در مسابقات جام جهانی خوش درخشید و به عنوان بهترین تیم آسیایی با ۳ پیروزی و ۲ شکست سهمیه المپیک پاریس را به دست آورد، حریف خطرناکی برای ایران خواهد بود. اردنی‌ها هم با دار تاکر، بازیکن آمریکایی الاصل، رقیب قدری هستند.

از سوی دیگر اما غیبت تیم ملی بسکتبال لبنان هم می‌تواند به کمک ایران بیاید تا در غیاب آنها شاید بتوانند یکی از سکوها را از آن خود کنند. لبنان به دلیل آسیب‌دیدگی چند بازیکنان خود از حضور در هانگژو انصراف داده است.

«در ایران به جای بازیکن‌سازی، بازیکن‌سوزی داریم»

پویا تاجیک، کاپیتان سابق تیم ملی بسکتبال ایران، امید چندانی به مدال‌آوری این تیم ندارد، او به بی‌بی‌سی فارسی گفت: «متاسفانه ما از حریفان‌مان در آسیا عقب افتادیم، ولی می‌توانیم بازی‌های قشنگی ارائه دهیم. تیم ایران فیزیکی بازی می‌کند و بازیکنان با استعدادی هم دارد اما با همه اینها خیلی امیدوار نیستم و به اصطلاح چشمم آب نمی‌خورد که بتواند روی سکو برود، با خوش‌شانسی برای ایران سکو می‌بینم اما در نهایت بازی است و نمی‌توان به قطعیت در این باره نظر داد.»

این روزها برخی از کارشناسان بحث جوانگرایی تیم ملی را مطرح می‌کنند و به خصوص مسئولان فدراسیون معتقدند بازیکنان این تیم جوان هستند و نباید به آنها زیاد فشار آورد اما آقای تاجیک چنین اعتقادی ندارد:« به نظر من نسل جوان یعنی محمد امینی و به بازیکنان ۲۱ ساله‌ای که تازه پای آنها به تیم ملی باز شده است، نمی‌توانیم لقب نسل جوان بدهیم. ما اگر می‌خواهیم تیم ملی موفقی در آینده نزدیک داشته باشیم باید بازیکن ۱۸-۱۹ ساله را به زمین بفرستیم.»

من خودم وقتی با تیم ملی جوانان از قطر برگشتم بلافاصله به تیم ملی بزرگسالان دعوت شدم و این اتفاق برای بقیه بازیکن‌های آن نسل مثل صمد نیکخواه بهرامی، حامد حدادی، سامان ویسی، ایمان زندی و ... هم افتاد. همه ما در سن جوانی به تیم ملی بزرگسالان تزریق شدیم اما متاسفانه الان مدت‌هاست بازیکن ۱۶ ساله ما در تیم ملی جوانان بهترین عملکرد را دارد و ۲۰ امتیاز هم می‌گیرد و بعد از آن ۳ سال بیرون گود می‌ماند و بعد او را به بزرگسالان می‌آوریم.»

تاجیک معتقد است در ایران خیلی از بازیکنان با استعداد هدر می‌روند:«متاسفانه به دست خودمان بازیکنان‌مان را می‌سوزانیم و بازیکن حرفه‌ای هم کم داریم و هنوز هم داریم به همان روش غلط "تیم نوین" حرکت می‌کنیم. به نظر من بازیکن ۲۱ ساله سوخته است و حداکثر بازیکن ۱۸ ساله باید تکلیفش مشخص باشد و بعد از رسیدن به تیم جوانان بلافاصله به بزرگسالان تزریق شود. فقط اگر جا نبود باید در تیم نوین منتظر بماند و آنجا هم به او حداقل ۳۰ بازی بین المللی داده شود.»

«متاسفانه در ایران به جای بازیکن‌سازی، بازیکن‌سوزی داریم و کار پایه هم که تعطیل است. اگر همین تک استعدادهایی که پیدا می‌شوند را نسوزانیم و حمایت‌شان کنیم، شاید ۵ سال دیگر بتوانیم برگردیم به همان نسل طلایی که داشتیم. »

صادق‌زاده: باید برنامه بائرمن را برای جوانگرایی ادامه می‌دادیم

محسن صادق‌زاده کاپیتان و مدیر فنی سابق تیم ملی، هم با جوان‌گرایی موافق است اما معتقد است این کار باید به شیوه‌ای متفاوت انجام شود.

او به بی‌بی‌سی‌ فارسی گفت: «متاسفانه در روند جوان‌سازی تیم ملی خللی به وجود آمد که الان بسکتبال ایران با این معضل مواجه شده است. در سال‌های آخر مدیریت محمود مشحون در فدراسیون، سرمربی وقت درک بائرمن روی اسم چند بازیکن بزرگ خط قرمز کشید، من خودم آن زمان از نوع کنار گذاشتن بازیکنان انتقاد کردم و معتقد بودم که باید به نحو شایسته‌تری این بازیکنان کنار گذاشته می‌شدند اما اگر آن زمان حرکت بائرمن پیش می‌رفت، زمان مناسبی بود و ما الان ثمره آن را می‌دیدیم.»

صادق‌زاده معتقد است بازیکنان این تیم بی‌تجربه هستند نه جوان. او گفت: «بازیکنانی که به نوعی لقب جوان را یدک می‌کشند در واقع خامی و جوانی آنها برای ارائه بازی‌هاست و از لحاظ سنی برای تیم ملی بزرگسالان، جوان به حساب نمی‌آیند. اگر این پروسه جوان‌گرایی زودتر اتفاق می‌افتاد، حضور در مسابقات آن‌ها را پخته‌تر می‌کرد و می‌توانستیم ثمره آن را الان در مسابقات جهانی و آسیایی ببینیم و با این مشکلات و بحران‌ها هم روبرو نمی‌شدیم.»

«نیمکت ایران نیاز به مربی بزرگتری دارد»

عملکرد هاکان دمیر، سرمربی ترکیه‌ای تیم ملی ایران، هم در مسابقات جام جهانی انتقادهای بسیاری راه به همراه داشت تا جایی‌که برخی معتقد بودند فدراسیون باید با این مربی قطع همکاری کند.

پویا تاجیک معتقد است فدراسیون ایران به جای اینکه به دنبال سرمربی خارجی باشد باید برنامه‌هایی که کشورهای در حال توسعه دارند را برای خود الگو قرار دهد. او گفت:«در جام جهانی از هاکان دمیر به عنوان سرمربی تیم ملی چیز خاصی ندیدم. به نظرم ما باید سبک ترکیه‌ای‌ها را می‌آوردیم نه مربی، ترک‌ها سبک خوبی دارند و در سطح اروپا خوب بازی کنند. ما باید به باشگاه‌داری، تیم‌های پایه، پخش تلویزیونی بازی‌ها و سالن‌هایی که دارند توجه کنیم. همه این‌ها می‌شود سبک بسکتبال ترکیه که ما آنها را ول کرده‌ایم و رفتیم دنبال مربی.»

او همچنین می‌گوید که فدراسیون باید صرف هزینه بیشتر، مربی بزرگ‌تری را روی نیمکت تیم ملی بنشاند :«به سرمربی نقد دارم و به نظرم مربی بزرگتری باید روی نیمکت بنشیند اما هر چقدر پول بدهی همان‌قدر هم آش می‌خوری. بعید می‌‌دانم جواد داوری رییس حال حاضر فدراسیون نخواهد مربی بهتری بیاورد. او پول ندارد که بخواهد بیاورد، برخی هم احتمالا نمی‌خواهند به ایران بیایند به هر حال شرایط کشور ما درست نیست و عده‌ای می‌ترسند.»

اما محسن صادق‌زاده معتقد است باید به هاکان دمیر زمان داد. او گفت:«هاکان دمیر چیزی از خودش نشان نداد البته زمان زیادی هم برای نشان دادن نداشت اما به هر حال کمک مربی تیم ملی ترکیه بوده و کنار مربیان خوبی پرورش پیدا کرده است. با همه نقدی که به این مربی دارم معتقدم باید فرصتی برای او فراهم کرد تا استراتژی‌هایش را پیاده کند.»