دوست قدیمی فردی مرکوری، کلکسیون و وسایل شخصی او را می‌فروشد

دوست قدیمی فردی مرکوری، کلکسیون آثار هنری و وسایل شخصی او شامل دست‌نویس شعرها و لباس‌هایی را که روی صحنه پوشیده بود به حراج می‌گذارد.

خواننده پرآوازه گروه کوئین مجموعه هنری‌اش را طی ۳۰ سال جمع کرد و در خانه‌اش در غرب لندن نگهداری می‌کرد.

پس از درگذشت او در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، خانه و هر چه در آن بود به مری آستین رسید.

آستین گفت: «این مجموعه شناخت عمیق‌تری از شخصیت مرکوری و مردی که من می‌شناختم، به شما می‌دهد.»

در مصاحبه‌ای اختصاصی با بی‌بی‌سی، آستین بر مبلی نشسته در یک اتاق نشیمن بزرگ. آخرین اثر هنری که مرکوری مرکوری یک ماه قبل از مرگش خرید بر دیوار اتاق به چشم می‌خورد: پرتره‌ای از جیمز تیسو نقاش فرانسوی.

این نقاشی در جایی قرار داده شده بود که مرکوری بتواند وقتی روی مبل می‌نشیند آن را ببیند و قیمتش دست‌کم بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ هزار پوند برآورد می‌شود.

آستین گفت: «طیف سلیقه او را در اینجا می‌توانید ببینید.»

گل سرسبد این مجموعه، دست‌نویس اشعار مرکوری است برای یکی از بزرگ‌ترین کارهای گروه کوئین، آکوردها و هارمونی‌های «ما قهرمانیم» در ۹ صفحه که تخمین زده می‌شود دست‌کم ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار پوند فروخته شود.

پیش‌نویس شعر آهنگ معروف «کیلر کویین» هم که با خودکار مشکی روی یک صفحه کاغذ نوشته شده و پیش از این دیده نشده بود، به فروش گذاشته شده و قیمتش ۵۰ تا ۷۰ هزار پوند برآورد می‌شود.

آستین می‌گوید فروختن اشعار برایش از همه سخت‌تر است چون «زیباترین بخش» مردی هستند که به او ارادت داشته:

«شما از این طریق به فرآیند کار یک هنرمند نگاه می‌کنید. خط کشیدن زیر واژه‌ها، باز‌اندیشی و قالب‌بندی دوباره.»

آستین در سال ۱۹۷۰ در ۱۹ سالگی برای قرار با برایان می، گیتاریست گروه، بیرون رفته بود که برای اولین بار با فردی مرکوری ملاقات کرد.

همخانه شدند و حتی بعد از این که مرکوری گفت همجنس‌گراست، روابط‌شان نزدیک باقی ماند. آستین در دورانی که مرکوری به دلیل ابتلا به ایدز ضعیف‌تر می‌شد، از او مراقبت می‌کرد.

مرکوری یک بار در باره او گفته بود: «افراد زیادی نیستند که به داد من برسند، اگر بخواهیم نام ببریم، فقط مری است.»

آستین که خجالتی و درون‌گراست پس از درگذشت مرکوری بندرت با خبرنگاران صحبت کرده هر چند مرکوری، هنوز در زندگی او جایگاه بزرگی دارد: «دلم برای طنز، بامزه‌گی، گرما و انرژی او تنگ شده است.»

خانه مرکوری در محله کنزینگتون تقریبا به همان شکلی مانده است که او سه دهه قبل آن را ترک کرد و مبلمان، آثار هنری و پارچه‌هایی که او عاشقش بود، هنوز آنجا هستند.

آثاری از ماتیس و شاگال بر دیوارهای زرد براق اتاق غذاخوری آویخته‌اند و پرتره‌ای از پیکاسو بالای میز صبحانه در آشپزخانه دیده می‌شود.

حالا اما آستین ۷۲ ساله تصمیم گرفته که این مجموعه را بفروشد: «من باید سر و سامانی به زندگی‌ام بدهم. وقت آن رسیده که با تصمیمی سخت به یک فصل بسیار خاص از زندگی‌ام پایان دهم.»

در واقع آستین غیر از چند «هدیه شخصی» و عکس‌هایی که با هم داشتند همه چیز را می‌فروشد: «به این نتیجه رسیدم که کار نصف و نیمه فایده ندارد. اگر قرار باشد بفروشم باید جرات داشته باشم و همه را یکجا بفروشم.»

به این ترتیب لباس‌ها و وسایلی هم که مرکوری روی صحنه استفاده می‌کرد فروخته خواهند شد، از جمله لباس‌های پولک‌دار، کفش‌های براق، خز مصنوعی، تاج مخمل قرمز و شنلی که مرکوری در آخرین تور خود با گروه کوئین در دهه ۱۹۸۰ پوشید.

تعدادی از وسایل شخصی مرکوری هم فروخته خواهند شد مثل تلفن کنار تختش، بار مخصوصی که سفارش داده بود و چهارپایه‌هایی که با آن ست شده بود، دستمال‌‌هایی که روی آن‌ها حرف F دوخته شده و همچنین یک شانه سبیل نقره‌ای کوچک.

در این میان ،جلیقه محبوب مرکوری که هنگام ضبط ویدئوی «روزهای زندگی ما» در سال ۱۹۹۱ پوشیده بود، توجه را جلب می‌کند.

تمام این ۱۵۰۰ قلم، تابستان در لندن به نمایش گذاشته و در ماه سپتامبر در حراج ساتبیز فروخته می‌شوند.

انتظار می‌رود کل فروش حراج تا ۶ میلیون پوند برسد و قرار است بخشی به موسسه‌های خیریه اهدا شود.