فوت‌و‌فن؛ استون ویلا-منچستریونایتد: مک‌تومینای رویای اروپایی را زنده کرد

یکی از مهم‌ترین بازی هفته بیست و چهارم لیگ برتر فوتبال انگلیس میان دو تیمی برگزار شد که به احتمال فراوان شانسی برای قهرمانی ندارند اما برای گرفتن سهمیه حضور در لیگ قهرمانان اروپا، رقابتی فشرده دارند.

استون ویلا که یک ماه قبل در ورزشگاه اولد ترافورد نیمه اول را ۲ بر صفر برده بود و در پایان با شکست ۳-۲ ورزشگاه را ترک کرده بود، این بار در ورزشگاه خانگی میزبان منچستریونایتد بود؛ تیمی که در چند هفته اخیر تحول فنی شگرفی پیدا کرده بود و نتایج خوبی هم گرفته است.

بازگشت چند مهره مصدوم مثل کاسمیرو و لوک شاو و از سوی دیگر پیشرفت فنی چشمگیر راسموس هویلوند و الخاندرو گارناچو و بازگشت مارکوس رشفورد به فرم مطلوب، یونایتد را از تیمی کم‌توان در حمله و ضعیف در فاز دفاع، تبدیل به تیمی منسجم و متعادل کرده بود.

پیش از این بازی تاتنهام با ۴۷ امتیاز در رده چهارم قرار داشت، استون ویلا با ۴۶ امتیاز تیم پنجم جدول بود و یونایتد با ۳۸ امتیاز در رده ششم قرار داشت.

به این ترتیب یک امتیاز از این بازی خانگی هم برای ویلا چندان بد نبود اما یونایتد برای کم کردن فاصله خود با تاتنهام و استون ویلا مجبور بود با رویکردی تهاجمی به دنبال پیروزی باشد‌.

ساوتگیت تماشاگر عملکرد ماینو و رمزی

اریک تن‌هاخ که به تازگی بار دیگر لیساندرو مارتینز، مدافع میانی آرژانتینی خود، را به دلیل مصدومیت از دست داده بود، در قلب دفاع از ترکیب هری مگوایر و رافائل واران استفاده می‌کرد و در چپ و راست شاو و دیگو دالون بازی می‌کردند.

در قلب خط میانی و بخش هجومی تغییر چندانی در کار نبود. کوبی ماینو و کاسمیرو جلوی خط دفاع حضور داشتند و گارناچو، برونو فرناندز و رشفورد هم پشت هویلوند بازی می‌کردند.

اونای امری برای این بازی از سیستم ۱-۳-۲-۴ استفاده کرده بود و نکته ویژه در ترکیب ویلا حضور جان مک‌گین پشت سر اولی واتکینز بود.

مک‌گین اسکاتلندی که پست تخصصی‌اش بال چپ و راست است، این بار در پست هافبک هجومی و در کانال‌های مرکزی بازی می‌کرد تا به لئون بایلیُ بال راست جامائیکاییُ و البته واتکینز نزدیک‌تر از قبل بازی کند و در حرکات ترکیبی ویلا بهترین نیروهای تهاجمی خود را از نزدیک به یکدیگر در اختیار داشته باشد.

به این ترتیب جاکوب رمزی، بال راست ۲۲ ساله انگلیسی، در ترکیب اصلی و در سمت راست قرار گرفته بود.

گرث ساوتگیت، سرمربی تیم ملی انگلیس، که در ورزشگاه حضور داشت، می‌توانست عملکرد دو بازیکن جوان از دو تیم یعنی ماینو و رمزی را از نزدیک زیر نظر بگیرد.

هویلوند همچنان گل می‌زند

این که یونایتد در دقایق ابتدایی در فاز حمله و به خصوص در انتقال از دفاع به حمله، نمایش خوب و موثری داشت، چندان غافلگیرکننده نبود.

در فصل جاری و حتی پیش از رسیدن یونایتد به ثبات چند هفته اخیر، این تیم بارها در بازی‌های بزرگ در نیمه اول نمایش و نتایج خوبی را ثبت کرده و در ادامه در کنترل بازی و نتیحه دچار مشکل شده بود.

این بار هم هرچند ویلا چند فرصت در نیمه اول خلق کرد اما یونایتد در این نیمه تیم برتر میدان بود؛ به خصوص با طراحی حملات مبتنی بر پاس‌های عمودی و سریع و رساندن سریع توپ به گارناچو یا رشفورد و به سرانجام رساندن سریع حمله در یک سوم هجومی.

یونایتد در دقیقه ۱۷ روی ضربه ایستگاهی غیر مستقیم به گل رسید؛ آن هم روی پاس مگوایر و ضربه آخر هویلوند از مقابل دروازه.

این پنجمین گل هویلوند در ۵ بازی اخیر یونایتد در لیگ برتر بود؛ مهاجمی که در دور رفت حتی یک گل نزده بود، حالا در ۵ بازی پیاپی گل می‌زند که رکوردی جالب است.

جالب تر اینکه هویلوند در میانه این بازی‌ها مقابل نیو پورت در جام حذفی انگلیس هم گل زده است.

امری که روی حرکات ترکیبی از سمت راست و البته کانال‌های میانی حساب کرده بود، در ادامه نیمه اول دو بار موفق شد در فضای پشت خط دفاع یونایتد خلق موقعیت کند اما فشار هجومی ویلا به انداره کافی تداوم نداشت و این تیم نیمه اول را یک بر صفر باخت.

مصدومیت شاو؛ فرصت خوب برای امری

نیمه دوم یکی از تاکتیکی ترین بازیهای فصل شکل گرفت. یونایتد با تعویض اجباری شاو و آمدن ویکتور لیندلوف به زمین و حضورش در سمت چپ خط دفاع، بار دیگر در این پست دچار مشکل جدی شد.

لیندلوف در همان چند دقیقه ابتدایی نشان داد که کار بسیار دشواری برای بازی در دفاع چپ دارد. یک مدافع میانی راست پا، که باید در سمت چپ با کارهای ترکیبی چند نفره بازیکنان تکنیکی ویلا مواجه شود.

لیندلوف در زمان چرخش توپ از سوی مخالف زمین، حتی در نحوه ایستادن گاهی دچار اشتباه می‌شد و این فرصت را به بازیکن مقابل خود که در اغلب صحنه‌ها لئون بیلی، بال راست ویلا، بود، می‌داد که با حرکت سریع به پشت خط دفاع یونایتد برسد.

تن‌هاخ تیرل مالاسیا و حتی فان‌بیساکا را هم به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت و مجبور شده بود از لیندلوف در دفاع چپ استفاده کند.

تاکتیک ویژه ویلا و جذاب‌تر شدن بازی

امری بدون انجام تعویض، روی طراحی حمله از سمت راست و ایجاد برتری عددی در اطراف لیندلوف تمرکز کرده بود، به قصد ایجاد اشتباه تصمیم گیری برای این بازیکن و رسیدن به فضای پشت خط دفاع یونایتد.

تن‌هاخ اما همچنان تیمش در انتقال از دفاع به حمله، به خصوص با حرکات انفرادی درخشان گارناچو، چند بار تا آستانه خلق موقعیت پیش رفت.

امری برای تغییر دادن شرایط بازی، به جای آنکه تعویض انجام دهد، دست به یک تغییر تاکتیکی جالب زد؛ بالا آوردن خط دفاع تا نزدیک نیمه زمین و عقب راندن هویلوند و رشفورد و گارناچو؛ رویکردی پرریسک از سوی امری، که به قصد نزدیکتر کردن فضای بین خطوط ویلا و نزدیکتر کردن هافبک‌های تیمش به محوطه جریمه حریف در پیش گرفته شد.

در این دقایق شکل بازی طوری بود که ویلا در فاز حمله به خلق موقعیت نزدیک بود و هافبک‌های یونایتد هم اگر می‌توانستند پاس خوبی پشت خط دفاع بالا آمده ویلا برای مهاجمان ارسال‌ کنند بدون آنکه آنها در آفساید باشند، زدن گل دوم ممکن بود.

یک-یک به جای ۲ بر صفر

یونایتد روی حرکات گارناچو دو بار تا استانه باز کردن ویلا پیش رفت و تیم امری هم در این دقایق دو فرصت گل خلق کرد.

درحالی که مشخص بود به زودی بازی یک-یک یا ۲ بر صفر می‌شود، احتمال اول رخ داد و در دقیقه ۶۷ ویلا در موج دوم یک ضربه کرنر، روی ارسال توپ به محوطه جریمه و ضربه آخر داگلاس لوئیز هافبک میانی برزیلی خود، به گل تساوی رسید: گلی که فاصله دو تیم در جدول را دوباره از ۴ امتیاز، به ۷ امتیاز رساند.

امری هنوز تعویض نخست خود را انجام نداده بود و صرفا با برنامه تاکتیکی ویژه‌ای که توضیح داده شد، بازی را به تساوی کشاند.

هنر حفظ توپ و هفتمین گل فصل مک‌تومینای

از این لحظه به بعد، شکل بازی تغییر کرد؛ آغاز مالکیت بالای یونایتد و دفاع فشرده و پرتعداد ویلا برای حفط نتیجه.

امری دو تعویض دفاعی انجام داد و تن‌هاخ هم اسکات مک‌تومینای را به جای رشفورد به میدان فرستاد؛ با این تعویض فرناندز از مرکز میدان به سمت راست منتقل شد، گانارچو از راست به چپ رفت و مک‌تومینای پشت سر هویلوند قرار گرفت.

امری حتی در این شرایط هم خط دفاع تیمش را بالای زمین مستقر کرد تا بازی‌سازی و شکل دهی حملات یونایتد را برای این تیم دشوار کند.

امری روی اشتباه نیروهای یونایتد در بازی با توپ در عقب زمین حساب کرده بود؛ چیزی که فقط یک بار رخ داد و لیندلوف یک بار در رشروع بازی‌سازی از عقب زمین، پاس نادرست داد و توپ به اوت رفت.

پاس‌های کم اشتباه اونانا، مدافعان و هافبک‌های یونایتد عملا به نیروهای هجومی این تیم کمک کرد که چند بار در نیمه زمین استون ویلا، به طراحی حمله بپردازند.

دقت عمل چشمگیر بازیکنان یونایتد در حفظ توپ، سرانجام در دقیقه ۸۶ سرنوشت بازی را تغییر داد. حفظ توپ ماینو تحت فشار، پاس به عقب او به دالوت، ارسال او و ضربه سر مک تومینای بازی را ۱-۲ کرد.

این هفتمین گل مک‌تومینای در لیگ برتر فصل جاری بود. هافبک اسکاتلندی یونایتد که از بازیکنان محبوب الکس فرگوسن است، در مرحله گروهی لیگ قهرمانان هم ۴ گل زده بود.

به این ترتیب یازدهمین گل فصل مک‌تومینای نشان داد که تعویض تن‌هاخ و استفاده از این بازیکن نزدیک به هویلوند در دقایق پایانی، چه تصمیم خوب و موثری بوده است.

زنده شدن امید لیگ قهرمانان

یونایتد در دقایق پایانی به خوبی بازی را کنترل کرد و آمدن جانی ایونز و صوفیان آمرابات به میدان هم در کنترل بازی موثر بود.

ویلا با مالکیت ۵۶ درصدی و ۱۰ شوت در چارچوب مقابل یونایتد که ۴۴ درصد مالکیت توپ داشت و ۵ ضربه در چارچوب زده بود، شکست خورد.

به این ترتیب حالا یونایتد با ۴۱ امتیاز در تعقیب تاتنهام ۴۷ امتیازی و استون ویلا ۴۶ امتیازی است.

ویلا که یکی از پدیده های این فصل است، رفت و برگشت مقابل یونایتد شکست خورد و درمجموع ۵ گل از تیم تن‌هاخ دریافت کرد.

این پیروزی عملا اعلام بازگشت منچستریونایتد به رقابت بر سر سهمیه لیگ قهرمانان بود.

البته تن هاخ با مصدومیت مارتینز و شاو، بار دیگر دو مهره مهم و چپ پای خط دفاع خود را از دست داده و این یک خبر نگران‌کننده در شب خوب یونایتدی‌هاست.