علی یاور سلیمی در کابل

	'ما این جا بی سرنوشت مانده ایم'

به گفته مقامات وزارت امور مهاجرین وعودت کنندگان افغانستان، این خانواده های پس از انتقال به ولایت بغلان، از کمکهای غذایی و زمین برای ساختن خانه مسکونی نیز برخوردار خواهند شد.

این درحالی است که خانواده های ساکن در فضاهای باز شهر کابل، از عدم توجه دولت نسبت به وضعیت خود در فصل زمستان شکایت دارند.

براساس آمارهای ارائه شده از سوی دولت افغانستان، در حال حاضر ۴۳۰ خانواده درفضاهای بازشهرکابل و در زیرخیمه ها زندگی می کنند.

محله کارته پروان شهر کابل یکی از مناطقی است که نزدیک به چهارصد خانواده در زیرخیمه ها و یا خانه های گلی که بصورت ابتدایی ساخته شده و سقف آنها با پلاستیک پوشانده شده است، بسر می برند.

این خانواده ها اغلب مهاجرین بازگشته از کشورهای همسایه، بی جا شدگان داخلی و کسانی هستند که به دلیل فقر شدید توان پرداخت کرایه خانه شان را ندارند. آنان از عدم مساعدت دولت و مؤسسات امدادی در زمستان سال جاری شکایت می کنند.

'سرپناه نداریم'

عمرا خان، یکی از این مهاجران، می گوید: " سرپناه نداریم؛ مهاجر هستیم؛ مواد سوخت نداریم. بیماران خود را به درمانگاه محل می بریم؛ دارویی می گیریم، بعد از چند روز یا بیماران ما خوب می شوند یا می میرند. در شهر می گردیم از کاغذهایی که می یابیم برای گرم کردن خانه های مان استفاده می کنیم."

قطب الدینِِ یکی دیگر از این مهاجران می گوید: " وضع ما اصلا خوب نیست. تا حال نه دولت و نه مؤسسات دیگر هیچ کمکی به ما نکرده اند. ما اینجا بدون سرنوشت مانده ایم."

به گفته این افراد سالهای گذشته دولت و شماری از مؤسسات امدادرسانی کمکهایی را با این خانواده ها انجام دادند. ولی در سال جاری هیچ نهادی به سراغ شان نیامده و خبری از کمک ها نیست.

آنان همچنین می گویند هرساله در فصل زمستان شماری از کودکان آنان بر اثر ابتلا به بیماریهای مختلف و عدم دسترسی به خدمات صحی جان می سپارند.

اگرچه دولت افغانستان سال گذشته تلاش کرد خانواده هایی را که در زیر خیمه ها بسر می برند، به ساختمانهای دولتی، خانه های کرایی و ولایت ننگرهار انتقال دهد، اما هنوز هم شمار زیادی از آنان در فضاهای باز شهرکابل باقی مانده اند.

'بودجه نداریم'

شجاع الدین شجاع، مشاور وزارت امور مهاجرین و عودت کنندگان، می گوید دولت افغانستان در نظر دارد خانواده هایی را که هنوز هم در فضاهای باز شهرکابل بسر می برند، به دشت الوان ولایت بغلان انتقال دهد.

او افزود:" هیئتی تعیین شده که با این خانواده ها در تماس شده و به آنها بفهماند که دولت دیگر به آنان اجازه نمی دهد در چنین شرایطی زندگی کنند. چون سرمای هوا و مشکلات ناشی از آن ممکن است به یک فاجعه انسانی برای این خانواده ها منجر شود."

فرارسیدن فصل زمستان و برف باریها در افغانستان آغاز یک دوره سخت و طاقت فرسا برای مردم بی بضاعت و خانواده های ساکن در خیمه ها به حساب می آید. به نظر می رسد اگر دولت افغانستان قدمهای جدی در راستای بهبود وضعیت چنین خانواده ها برندارد، زمستان فصل مرگ غریبان در کشوری خواهد بود که اکثریت مردم آن زیر خط فقر زندگی می کنند.

بازگشت به صفحه افغانستان