دولت افغانستان گفته است که فهرست کابينه جديد ارايه شده به پارلمان بر اساس معيارهای تخصصی تهيه شده و آنها مطمئن هستند که اين فهرست مورد تاييد پارلمان قرار می گيرد.

در کابينه جديد شماری افراد جديد نيز راه يافته اند که پيش از اين در پست های ديگری در دولت کار می کردند.

از جمله اين افراد، دکتر رنگين دادفر اسپنتا است که به عنوان وزير امور خارجه معرفی شده است.

دکتر اسپنتا در گفتگو با سعيد حقيقی ازگزارشگران بخش فارسی بی بی سی در کابل در پاسخ به اين سوال که "چه تعريفی از خود داريد؟" گفت: "مشکل است کسی خود را تعريف کند اما با آن هم، من يک اومانيست، دموکرات و شهروند مسلمان افغانستان هستم. طرفدار آزادی، عدالت و طرفدار پذيرش ديگران، ديگر انديشی و ديگر گونه بودن هستم."

گفتگو را اينجا بشنويد

در ادامه آقای اسپنتا در خصوص سيسات خارجی افغانستان گفت: "دکترين سياست خارجی افغانستان بايد با شيوه های آکادميک در پی يک سلسله تحقيقات گسترده تدوين شود."

او افزود که صلح و باور به امنيت جهانی و باور به حق حاکميت کشورها بايد در مرکز دکترين سياست خارجی افغانستان قرار داشته باشد.

آقای اسپنتا گفت: "ولی اگر بخواهيم در ساحه عملی ببينيم، به چند مسئله بايد اشاره کنيم. در دوران جهانی شدن ما می توانيم تنها با وحدت مناطق گوناگون جهان و با ايجاد بازارهای مشترک و با ايجاد نزديکی ادعا کنيم که ما بخشی از جامعه جهانی هستيم. پس به اين تروتيب، نزديکی با کشورهای منطقه در گام نخست بخشی از عنصر سياست خارجی آينده افغانستان بايد باشد. مسئله دوم، جايگاه مدنيتی ما است. ما عضوی از جهان اسلام هستيم و با کشورهای اسلامی مشترکات فراوان داريم بايد پيوند و نزديکی ميان اين کشورها بخش اصلی از سياست خارجی افغانستان باشد. مسئله سوم، جامعه بين المللی در افغانستان حضور گسترده دارد، افغانستان موقعيت ژيوپوليتيک بسيار مهم دارد و ما بايد به اين آگاهی برسيم که ما از اين موقعيت مهم چگونه به سود جهانی، صلح در منطقه و کشور خود استفاده کنيم، به اين اساس، حضور جامعه بين المللی در جهت تقويت ديموکراسی، نهاد سازی و تامين امنيت در افغانستان بسيار مهم است. ما بايد به جهان بگويم که ما می خواهيم بخشی از خانواده ديموکراسی جهان باشيم. "

وزير معرفی شده برای وزارت خارجه افغانستان در پاسخ به اين سوال که "اگر شما از فرايند چهار سال گذشته در سياست های خارجی يک برداشت فشرده دهيد، مشکلات عمده افغانستان را در سياست خارجی در کجاها می بينيد؟" گفت: "در اين راستا جناب دکتر عبدالله، زحمات فراوانی کشيده و جای آن است که حالا از زحمات دکتر عبدالله به عنوان وزير خارجه بعد از پروسه بن که توانست از يک وزارت ويران و بدون ديپلماسی و بدون ديپلومات، يک وزارت نسبتا فعال ايجاد کند، بايد با قدردانی و سپاس ياد کرد. من يقين دارم که نسلهای آينده افغانستان زمانی که واقعيت بينی جای شعاردهی را بگيرد، به تجربه مثبت دکتر عبدالله به ديده ارجمند خواهند ديد."

او افزود: "ما يک مقدار در زمينه اصلاح کردن چند رنگ شدن وزارت خارجه يعنی انعکاس ترکيب مردمی افغانستان در وزارت خارجه زياد موفق نبوديم. ديپلماسی افغانستان در کليه کشورها بايد حضور زنده و فعال می داشت. اينها مسايلی است که بايد به آن غلبه کرد. به عبارت ديگر، اصلاح ساختار وزارت خارجه هم در داخل و هم در نمايندگی های افغانستان، تامين تنوع مردمی در درون وزارت خارجه و ايجاد يک ديپلوماسی فعال و مبتنی به دست آوردهای دوران معاصر. "

دکتر اسپنتا در خصوص مشکلات افغانستان با کشورها بخصوص کشورهای همسايه گفت: "من فکر می کنم ما بايد سياست فعال تری را نسبت به همسايه ها داشته باشيم و همچنين نسبت به کشورهای منطقه که افغانستان واقعا خواهان صلح است. ما بايد اعتماد سازی کنيم و همسايه های ما هم بايد به اين مسئله توجه کنند و اين ممکن نيست مگر اين که با صبر و شکيبايی از راه صحبت و گفتگو به دوستی برسيم. ما با کاهش دادن تنش در حقيقت به سوی همکاری می رويم، از طريق گسترش همکاری به سوی اتحادهای منطقه ای می رويم."

آقای اسپنتا در خصوص برخی از واکنشها و انتقادها از معرفی او در کابينه جديد افغانستان گفت: "شايد بعضی افراد، بعضی وزارتها را ملکيت شخصی خود بدانند. وقتی تغييرات اصلی در اين وزارتها رونما می شود حساسيت های را بر می انگيزد. از سوی ديگر، من در زندگی هميشه کوشش کرده ام آنچه را فکر می کنم بر زبان بی آورم اگرچه شايد بعضی ها از اين آزرده شده باشند. ولی من بر اساس باورهای خود عمل می کنم من به چيزهای که باور داشتم و در گذشته گفتم، يک عده افرادی که به انحصارطلبی در قدرت عادت دارند و نمی خواهند قدرت را تقسيم کنند، اينها نا راحت شدند. جالب اين است که اين افراد در برخی موارد اظهار ناراحتی می کنند ولی خوشبختانه نمی توانند در مورد تخصص يا عدم تخصص من چيزی بگويند، ولی عدم تجربه با مطرح می کنند در حالی که در کنار اين که استاده دانشگاه بودم تقريبا حدود هفت سال موسسه ای را اداره می کردم که بودجه آن، در زمينه تحقيقات و تعداد کارمندان، برابر نصف بودجه وزارت خارجه افغانستان بود، يعنی من تنها يک اکادميسين پشت ميز نبوده ام."

او افزود: "از جانب ديگر، بعضی ها محصول اعتقادی فکری من را در چهارده يا پانزده سالگی که من ديگر با آن هيچ وجه مشترک ندارم بيرون می کشند، در حالی که عين همين افراد تا شب آخر که نام من به عنوان وزير خارجه اعلام شد، مرا به عنوان وزير تحصيلات عالی پيشنهاد می کردند. حالا اگر کسی خدانخواسته، از نگاه اعتقادی مسلمان نباشد، اين فرد آيا در وزارت تحصيلات عالی خطرناک تر است يا در وزارت خارجه؟ اينها شگردهای است که بعضی ها در پروسه مبارزه بسيار غيراخلاقی در افغانستان ياد گرفتند، ولی من يقين دارم که ما در پروسه همکاری حتی می توانيم اعتماد چنين افرادی را جلب کنيم ولی بايد بر سر باورهای خود ايستاد شد.