ايان مک ويليام خبرنگار بی بی سی در کابل

مقام های سازمان ملل می گويند تاکنون 45 هزار مرد مسلح سلاح های خود را زمين گذاشته اند و در مقابل برای يافتن ساير مشاغل به آنها آموزش داده شده است.

در چهار ماه باقی مانده تا پايان اين برنامه، سلاح های واحدهای باقی مانده نظامی به ويژه در اطراف کابل جمع آوری خواهد شد.

وجود ده ها هزار مرد مسلح در گروه های وابسته به فرماندهان نظامی در سراسر افغانستان يکی از بزرگترين تهديدها عليه ثبات و امنيت اين کشور به حساب می آيد.

به درستی معلوم نيست چه تعداد سرباز خصوصی در اين کشور وجود دارد، اما برنامه سازمان ملل يک سال و نيم قبل با هدف خلع سلاح 60 هزار نفر آغاز شد.

تاکنون سلاح های بيش از دو سوم از اين تعداد جمع آوری شده است و ريک گرانت، يک سخنگوی اين برنامه، گفت انتظار می رود اين برنامه تا پايان ماه ژوئن به هدف مطلوب خود دست يابد.

وی گفت تيم های خلع سلاح همچنين سرگرم جمع آوری سلاح های سنگين مانند تانک و راکت از سراسر کشور بوده اند و اکنون تقريبا کليه سلاح های سنگين قابل استفاده يا قابل تعمير در دست وزارت دفاع افغانستان است.

ريک گرانت گفت: "ما با خلع سلاح کليه اين واحدها، امنيت کشور را تضمين می کنيم. اگر يک ارتش خصوصی در هر زمان بتواند به شهر بريزد و کودتا کند يا جنگ داخلی راه بيفتد و صدها هزار نفر از مردم جان ببازند، در آن صورت برگزاری انتخابات پارلمانی، نوشتن قانون اساسی يا انتخاب رئيس جمهور چه فايده ای دارد."

چيرگی فرهنگ سلاح در افغانستان آن را به يکی از مسلح ترين کشورهای جهان بدل کرده است و منتقدان می گويند که بسياری از فرماندهان، فهرست کامل سلاح هايی را که در اختيار دارند اعلام نکرده اند.

به علاوه حتی پس از انحلال گروه های شبه نظامی، باندهای جنايی نيز بايد خلع سلاح شوند.

شبه نظاميانی که سلاح های خود را تسليم کرده اند، در مقابل آموزش می بينند تا بتوانند يک زندگی غيرنظامی را آغاز کنند.

بسياری از آنها خياط يا مغازه دار شده اند يا به مزرعه های خانوادگی برگشته اند.

آرزوی بسياری از آنها اين است که پس از سال ها زندگی رزمی، ازدواج کنند و زندگی خانوادگی تشکيل دهند.