“ خوشبختى و بد بختى” از منابع هندى اداپت گرديده است

گروه دومى ميفهمد که يکجا زنده گى ميکنند و به کمک همديگر نياز دارند و بنا بر اين با همديگر کمک ميکنند. به اين ترتيب هر دو گروه به حيث الگوها در محل واحدى نشان داده شده ميشوند و به بيننده نشان داده ميشود که چقدر دلگير ميبود اگر اين جهان در دست مردمانى خود خواه، بى عاطفه و بى خير ميبود.

مگر در مقابل اگر مردم در غم يکديگر شريک مى شوند ، با همديگر کمک ميکنند و خير شان به همديگر ميرسد چه زنده گى آرام ، بهشتى و سعادتمندى ميداشتند. گروه اولى از احوال همديگر بى خبر اند مگر گروه دومى بر اختلافات پيروز شده تحمل را به همديگر آموخته اندو دست به همديگر داده اند تا خوشبخت باشند. خواننده با خواندن قصه موقع خوبى به دست ميآورد تا هر دو گروه را باهم مقايسه کند و آيندۀ خود را درآن ببيند.

کتاب طورى ساخته شده که در خواننده بحث هاى ديگر ى را که اهميت کليدى دارند برانگيخته ميتواند. با آنکه موضوع قصه کمى پيچيده و نظرى مينمايد اما طرح و شرح آن عملى ، ساده و براى فهميدن آسان است.

کارکنان ادارۀ نشراتى افغان ( انا ) با اطمينان کامل گفته ميتواننند که خواننده گان ما از اين کتاب به حيث يک نمونه ( مودل ) کار خواهند گرفت و کوشش خواهند کرد که در بسيارى مثال هاى مشابه ديگر وموارد کار برد آنها فکر خواهند نمود.