 | | | غلام نبيی خليلی بالای مکتب خصوصی سرمايه گذاری کرده، اما نداشت پول کافی وی را واداشت تا از بانک قرضه گيرد. |
از يک دهه بدين سو به صد ها مکتب خصوصی در شهر کابل و ساير ولايت های افغانستان ايجاد شده که در برابر فيس شاگرد می پذيرند، چون ايجاد چنين مکتب های خصوصی با سرمايه ی افراد صورت می گيرد، به نحوی به فعاليت های اقتصادی و نوعی سرمايه گذاری به شمار می رود. غلام نبيی خليلی بالای مکتب خصوصی سرمايه گذاری کرده، اما نداشت پول کافی وی را واداشت تا از بانک قرضه گيرد. وی از ابتدا طی يکی دو سال از پول در آمد برای اکمال تجهيزات مکتب می پرداخت، اما بعد ها در آمدش افزون و کارش پررنگتر شد. قرضه های وی روی پلان و در سه بخش به مصرف می رسيد، يکی خريد موتر جهت انتقال شاگرد ان، بخش دوم برای کمپيوتر، چوکی، ميز و ساختن صنف کمپيوتر ، پرنتر، ميز و قرطاسيه و امثال آن. بخش سوم هم برای باز پرداخت پول قرضه اختصاص يافته بود. با اين کار وی توانست کارش را وسعت بخشد و با در نظر داشت بازاريابی و استفاده از شيوه های تخفيف دهی توانسته به تعداد دانش آموزانش بی افزايد. بازار يابی برای لباس و صنايع دستی  | | | با تغيير ديزاين و رنگ، در لباس های افغانی حشمت بازار گرم و پرفروش دارد. |
صنايع دستی و و لياس های افغانی از ديرگاهی هوا خو اهانی زيادی دارد. حشمت سعيد سادات، رئيس صنايع دستی ولايت ننگرهار توانسته برای لباسی هايی که می دوزند بازار يابی کند. آنها قبلا با شيوه های سنتی و طرح های قديمی لباس می دوختند که فقط خارجی ها يک يا دو دست آن را به عنوان لباس سنتی افغانی می خريدند ، اما بعد ها با تغيير طرح و ديزاين، لباس ها ی به مود روز می دوختند که با طراحی نو و رنگهای متفاوت توانستند اجناس پرفروش و بازار گرم داشته باشند. |