 | | | قانون رسانه ها مشتمل بر 11 فصل و 54 ماده در برگير مسايل رسانه يست. |
رسانه های آزاد در دنيا از ارکان ديمکراسی شناخته شده، اما اين آزادی با حد و مرزی همراه است. برای تعيين حدحقوق و آزادی رسانه های برقی (راديو ، تلويزيون انتر نت يا شبکه يی کيبلی) و رسانه چاپی ( روزنامه، هفته نامه ، ماه نامه، مجله و امثال آن قانون وضع شد. نخستين قانون مطبوعات در زمان ظاهر شاه طبق قانون اساسی افغانستان در سال 1343 تصويب شد و در وره های بعد ها دوبار تعديل شد. اما پس ازتصويب قانون اساسی جديد که آزادی بيان را به رسميت شناخت، دهم سنبله 1387 فرصت دگر برای تجديد آن از سوی مجلس نمايندگان بود. اين قانون بعد از توشيح از جانب حامد کرزی رئيس جمهورافغانستان، در ماه سرطان سال 1388 در جريده يی رسمی چاپ و مورد اجرا قرار گرفت. | | | نخستين قانون رسانه در زمان ظاهر شاه طبق قا نون اساسی افغانستان در سال 1343 تصويب شد |
به گفته يی رحيم الله سمندر ، قانون رسانه ها مشتمل بر 11 فصل و 54 ماده است، که شامل تمام مسايل مربوط به رسانه هاست. به اساس قانون رسانه ها، کميسيون رسيدگی به تخطی های رسانه يی با اشتراک ژورناليستان و ارگان های مرتبط تشکيل شد، که بر مبنای آن رسانه ها نمی توانند خلاف اصول و احکام دين اسلام ، قوانين کشور و عرف و عنعنه های پسنديده يی مردم نشرات داشته باشند. | 
برنامه را بشنويد
حرف های مردم : قانون مدنی