بيعت قرارداد و تعهدی را گويند که ميان طرفين عقد شود، مثلا رهبر برای وفاداری و عمل به وظايف خود، وعده سپرده با مردم بيعت می کند. شرط بيعت اينست که رهبر همان مملکت در برابرمردم مسووليت پذير باشد و برای رفع مشکلات مردم، تامين امنيت و اجرای احکام اسلام تلاش کند. عطاالرحمن می گويد وکيل گذر به اساس بعضی شرايط که با باشنده های منطقه دارد بيعت می کند تا رفاه و آسايش مردم را فراهم آورد. به باور سيد حبيب الله شاکر، رئيس مرکز فقه و قانون اکادمی علوم افغانستان، واژه بيعت از بيع به معنی خريد و فروش گرفته شده است. بيعت، پيمان، وفاداری و اطاعت را گويند که با رهبر جديد بسته می شود، معمولا بيعت با دست دادن حاکم همراه بوده است. طوريکه بيعت کننده دست خود را در دست رهبر گذاشته قسم میخورد در هر مشکل او را حمايت کند. بيعت دارای سه بخش و دو شرط است که بدون آنها بيعت قابل تطبيق نيست: بيعت کننده، بيعت شونده و موضوع بيعت.  | | | بيعت 3 بخش و 2 شرط دارد: طرفين بيعت، موضوع آن و بالغ و عاقل بودن طرفين. |
بالغ و عاقل بودن طرفين بيعت از شروط آن می باشد. بيعت سه قسم است: شفاهی، بيعت با دست دادن و بيعت کتبی. اين سه گونه بيعت در زمان حضرت محمد (ص) انجام شده است، زنان در آنوقت بيعت از ارزش خاصی برخورد دار بودند. |