نصيراحمداحمدی

	جوانان می گويند به خاطر نبود کار و مشکلات اقتصادی به کشور ها ی دگر می روند.

برنامه را بشنويد

به گفته صادق شيرزی يکی از دريوران بس سه صدو سه، تنها از اده غربی شهرکابل روزانه صدها جوان به نيت رفتن به کشورهای ديگر سوار موتر می شوند.

جوانان می گويند به خاطر نبود کار در کشور و مشکلات اقتصادی می خواهند به ديگرکشور ها ی دگر بروند.

آيا جوانا از کدام راه ها ، با چه مشکلاتی سفر می کنند؟ يکی از باشنده های ولايت باميان که نه خواست نامش ذکر شود، گفت:

"در راه قاچاقبر تمام پولهايم راگرفت، لت وکوبم کرد بعد از سوی پوليس گرفتار شدم، حالا آنقدر پول ندارم که خود را تا خانه برسانم.

در خانه مادر پير دارم، من گدايی می کنم تا پول رفتن به خانه را دريابم." باشنده ولايت غزنه که قبلا قاچاقبر بود و از ذکر نامش ابا ورزيد، گفت:

("در راه مسافرين بالای ديگر قاچاقبر ها فروخته می شوند، آنها مجبور اند روز ها در دشت و کوها پياده روند، نه نان برايشان می رسد ونه هم آب.

اکثر آنها در طول راه از تشنگی و گرسنگی می ميرند و يا هم در سرحدات از جانب عساکر سرحدی همان کشور ها با مرمی تلف می شوند.

	در راه مسافرين بالای قاچاقبر ها فروخته می شوند و روز ها در دشت و کوها پياده می روند .

از سوی دگر قاچاقبرها مسافرين را مجبور می سازند تا مواد مخدر را هم انتقال دهند. خودم نوجوانی را ديدم که مورد تجاوز جنسی قرار گرفت"

اسدالله از ولايت غزنه می گويد: "سه ماه قبل با مشکلات و پول زياد تا روسيه رسيدم، خواستم به کشور های اروپايی بروم.

دريافتم که راه خطرناک بود، تعداد از دوستانم گم شدند که هيچ اطلاعی از ايشان در دست نيامد، لذا پس به کشور خود آمدم و در کابل هوتل دارم."