هشت نفر در انفجاری مرگبار در مسجدی در سوریه هنگام نماز جمعه، کشته شدند

وزارت صحت سوریه می‌گوید که در نتیجه انفجار در مسجدی در شهر حمص دست‌کم هشت نفر کشته و ۱۸ نفر زخمی شده‌اند. شاهدان عینی گفته‌اند که این انفجار هنگام نماز جمعه رخ داد.

به گزارش خبرگزاری رسمی سوریه، سانا، انفجار در مسجد امام علی ابن ابی طالب در منطقهٔ وادی ذهب، ولایت حمص، روی داده است، منطقه‌ای که بیشتر ساکنان آن از اقلیت‌ علوی هستند.

تصاویری که این خبرگزاری از داخل مسجد پس از انفجار منتشر کرده، دیوارهای سیاه و سوخته، پنجره‌های شکسته و لکه‌های خون روی فرش را نشان می‌دهد.

براساس گزارش‌ها، نیروهای امنیتی محل انفجار را محاصره کرده و تحقیقات را آغاز کرده‌اند.

گروه تندروی «سرایا انصارالسنه» مسئولیت این انفجار را به عهده گرفته است.

این گروه افراطی سنی‌مذهب گفته است که این حمله را در همکاری با یک گروه دیگر که هنوز شناسایی نشده انجام داده و مواد انفجاری را در محل حادثه کارگذاری کرده است.

خاستگاه مبهم و ارتباطات نامشخص این گروه پرسش‌هایی در باره پیوند این گروه با دیگر گروه‌های افراطی برانگیخته است.

در ماه جون این گروه مدعی شد که مسئول بمب‌گذاری مرگبار در یک کلیسا در دمشق است که حداقل ۲۵ کشته برجای گذاشت.

برخی‌ ناظران معتقدند، ممکن است این گروه پوششی برای گروه موسوم به دولت اسلامی، داعش باشد.

وزارت خارجه سوریه در بیانیه‌ای این انفجار را محکوم کرده و آن را «جنایتی تروریستی» خوانده است.

در بیانیه این وزارت آمده است: «این اقدام بزدلانه و جنایتکارانه، حمله‌ای آشکار به ارزش‌های انسانی و اخلاقی است.»

وزارت خارجه سوریه گفته است که این حمله با هدف «تضعیف امنیت و ثبات و گسترش هرج و مرج در میان مردم سوریه رخ داده است.»

برخلاف لاذقیه و طرطوس، علویان در حمص اکثریت ندارند و شدت درگیری‌های فرقه‌ای در این شهر بیشتر است.

اورلا گورین، خبرنگار بی‌بی‌سی، ماه گذشته در گزارشی درباره شدت تنش‌ها در حمص نوشت: «هر روز گزارش‌هایی از آدم‌ربایی و تیراندازی‌های سرنشینان موترها به چشم می‌خورد. ما الگویی از حملات مرگبار به علوی‌ها پیدا کرده‌ایم؛ قتل‌هایی که بی‌سروصدا اتفاق می‌افتند و واکنش اندکی برمی‌انگیزند.»

برخی تحلیل‌گران این احتمال را بعید نمی‌دانند که در پی سقوط شتابان حکومت خاندان اسد بیش از یک سال پیش، دامنهٔ تنش‌های فرقه‌ای در سوریه گسترده شود.

از علویان سوریه چه می‌دانیم؟

اقلیت مذهبی علوی، شاخه‌ای از اسلام شیعه است که در قرون نهم و دهم میلادی در سوریه پدید آمد.

علوی به معنای «پیرو علی» است، امام اول شیعیان که پسرکاکا و داماد پیامبر اسلام بود. آن‌ها با شیعیان این باور مشترک را دارند که امام علی «جانشین برحق پیامبر» بوده است.

علوی‌ها اقلیتی کوچک در سوریه هستند که از آزار و اذیت و جنگ‌های صلیبی جان به در برده‌اند. اما در دوران حکومت خانواده اسد به قدرت رسیدند که حاکمیت‌شان بیش از ۵۰ سال دوام کرد.

علویان حدود ۱۰ درصد از جمعیت سوریه را تشکیل می‌دهند و پس از مسلمانان سنی، دومین گروه مذهبی بزرگ در این کشور هستند.

تمرکز آن‌ها عمدتا در شهرهای ساحلی سوریه، یعنی لاذقیه و طرطوس است، اما در ترکیه، عراق و لبنان نیز برخی از پیروان این مذهب زندگی می‌کنند.

پس از کودتای سال ۱۹۷۰به رهبری حافظ اسد، پدر بشار اسد، علویان کنترل نهادهای اصلی و دستگاه‌های امنیتی سوریه را در دست گرفتند.

در خاورمیانه، علویان در نگاه سایر مسلمانان بسیار لیبرال و سکولار تلقی می‌شوند. در دوران حکومت اسد، زنان تشویق نمی‌شدند که حجاب بپوشند و بسیاری از علویان روزه نمی‌گرفتند یا نماز نمی‌خواندند. برخی مسلمانان حتی علویان را یک فرقه بدعت‌کار می‌دانند در حالی‌که تندروان آنها را مسلمان نمی‌پندارند.

نفوذ آشکار و کنترل این فرقه بر اهرم‌های قدرت در ۵ دهه گذشته در کشوری دارای اکثریت سنی‌، پس از سرنگونی اسد و فرار او در دسامبر سال گذشته به روسیه، یک‌شبه از بین رفت.