سیلیا فلورس، همسر نیکولاس مادورو، کیست؟

سیلیا فلورس، از مدت‌ها پیش فردی فراتر از «بانوی اول» در ونزویلا بوده است. همسر رئیس‌جمهور نیکولاس مادورو، یکی از برجسته‌ترین زنان در دولت به‌شمار می‌رود و هوادارانش بیشتر او را «نخستین مبارز» می‌نامند.

او در سال ۱۹۵۶ متولد شد و مسیر سیاسی را موازی با همسرش طی کرد و در مقاطعی، مقام‌هایی بالاتر از او نیز داشت.

او نقش فعالی در شکل‌دهی مسیر سیاسی کشور، به‌ویژه پس از آن‌که مادورو در سال ۲۰۱۳ رئیس‌جمهور شد، ایفا کرد.

صبح روز شنبه (۳ جنوری ۲۰۲۶) خانم فلورس و همسرش در جریان عملیات نظامی امریکا در داخل ونزویلا بازداشت شدند و اکنون هر دو قرار است در دادگاهی در نیویارک با اتهام‌های قاچاق مواد مخدر و سلاح روبه‌رو شوند.

فلورس و مادرو، هر دو در سایه مرد دیگری، هوگو چاوز، رهبر فقید ونزویلا به قدرت رسیدند.

این مادورو بود که در کارزارهای انتخاباتی سال ۲۰۱۳، پس از مرگ چاوز، لقب «نخستین مبارز» را به فلورس داد و عنوان «بانوی اول» را «مفهومی اشرافی» خواند.

وزارت مالیه امریکا در سپتمبر ۲۰۱۸، تحریم‌های مالی را علیه سیلیا فلورس، برای هدف قرار دادن حلقه نزدیکان رئیس‌جمهور ونزویلا، وضع کرد.

ریشه‌های ساده

مادورو گفته بود که سیلیا فلورس، در شهر تیناکلو، حدود ۲۰۰ کیلومتری غرب کاراکاس، پایتخت، «در مزرعه‌ای با کف خاکی» به دنیا آمد. او گفته است خانواده فلورس زمانی که او چهار ساله بود، به کاراکاس نقل مکان کردند.

فلورس که کوچک‌ترین فرزند از میان شش خواهر و برادر است، همراه با خانواده‌اش در دو محله پرجمعیت غرب کاراکاس، کاتیا و بوکرون، زندگی می‌کرد.

در ۳۲ سالگی، از رشته حقوق از دانشگاه خصوصی سانتا ماریا فارغ شد و سپس در رشته حقوق جزا و کار تخصص گرفت.

با این حال، زندگی او پس از کودتای نافرجام هوگو چاوز، در فبروری ۱۹۹۲ مسیر جدیدی پیدا کرد.

فلورس به تیم حقوقی‌ای پیوست که از افسران نظامی کودتاچی دفاع می‌کرد. خود او نیز در نهایت به پروژه سیاسی آن‌ها پیوست.

در همان دوران بود که با مادورو آشنا شد؛ کسی که در عکس‌های آن زمان، در کنار چاوز در رویدادهای عمومی، مانند محافظ دیده می‌شود.

مادورو در این مورد گفته بود: «من سیلیا را ملاقات کردم. او وکیل چند افسر نظامی میهن‌پرستِ زندانی بود. وکیل فرمانده چاوز هم بود و خوب، وکیل بودن برای چاوز در زندان… کار سختی بود. در همان سال‌های مبارزه با او آشنا شدم و بعد، خوب، او توجه‌ام را جلب کرد.»

از آن زمان، سرنوشت هر دوی آن‌ها با چاوز و جنبش سیاسی او، معروف به «چاویسو» گره خورد.

نماینده پارلمان و دادستان

سیلیا فلورس در دهه ۱۹۹۰ به سازمان‌های مختلف وابسته به چاوزیسم، پیوست و با پیروزی چاوز در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۹۸، او به مقام‌های بسیار مهمی رسید.

در سال ۲۰۰۰ به عضویت مجلس ملی انتخاب شد و پس از پیروزی در دور دوم انتخابات در سال ۲۰۰۶، اولین زنی شد که در تاریخ ونزویلا، ریاست نهاد قانون‌گذاری این کشور را برعهده گرفت.

او به مدت شش سال، پارلمانی تقریباً تک‌حزبی را رهبری کرد، زیرا احزاب اصلی مخالف در انتخابات شرکت نکرده بودند. فلورس خود را به‌عنوان همکار سرسخت چاوز نشان داد و دوران ریاستش خالی از جنجال هم نبود، از جمله ممنوع‌کردن دسترسی رسانه‌ها به صحن مجلس.

این محدودیت تا جنوری ۲۰۱۶ ادامه داشت و پس از انتخابات جدید که مخالفان کنترل مجلس ملی ونزویلا را به دست گرفتند، این محدودیت لغو شد.

سیلیا فلورس همچنین از سوی اتحادیه‌ها به «خویش‌خوری» متهم شد که مدعی بودند او در استخدام تا ۴۰ نفر، از جمله اعضای خانواده‌اش، نفوذ داشته است.

او در پاسخ به رسانه‌های محلی گفت: «خانواده‌ام اینجا آمدند و من افتخار می‌کنم که آن‌ها خانواده من هتسند. از آنان به‌عنوان کارگر دفاع می‌کنم و از رقابت‌های عمومی نیز دفاع خواهم کرد.»

هوگو چاوز او را در اوایل ۲۰۱۲ به‌عنوان دادستان کل ونزویلا منصوب کرد و تا زمان مرگ آقای چاوز در ۲۰۱۳، این سمت را برعهده داشت.

در جولای همان سال، سه ماه پس از انتخاب مادورو به‌عنوان رئیس‌جمهور، هر دو با هم ازدواج کردند و فلورس رسما بانوی اول ونزویلا شد. ازدواج رابطه‌ چندین ساله آن‌ها را رسمیت بخشید که در طول آن دوران، فرزندانی از روابط قبلی شان را بزرگ کردند: سه فرزند از فلورس و یک فرزند از مادورو.

در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۵، فلورس دوباره به مجلس ملی انتخاب شد، اما برای نخستین بار در ۱۵ سال، چاویزسم در اقلیت قرار گرفت.

دو سال بعد، در آگست ۲۰۱۷، او مجلس ملی را ترک کرد و عضو نهاد تازه تأسیس و جنجالی، مجلس مؤسسان ملی شد.

خانواده

در ماه می ۲۰۱۵، فلورس برنامه تلویزیونی «با سیلیا، به عنوان یک خانواده» را در شبکه دولتی آغاز کرد و یک سال بعد، برنامه «تصمیم‌ها» را در رادیو پخش کرد.

اما در سال‌های اخیر، توجه رسانه‌ها بیشتر از آن‌که در مورد خودش باشد، معطوف به خانواده او بوده است.

در نوامبر ۲۰۱۵، دو برادر زاده‌اش پس از بازداشت در هائیتی و تحویل به اداره مبارزه با مواد مخدر امریکا، از سوی دادستانی نیویارک، به جرایم مرتبط به قاچاق مواد مخدر متهم شدند.

فلورس، امریکا را به «ربودن» برادرزاده‌هایش متهم کرد، اما در دسمبر ۲۰۱۷، قاضی این دو مرد جوان را به اتهام قاچاق مواد مخدر به ۱۸ سال زندان محکوم کرد.

دادستانی ادعا کرده بود که آن دو قصد داشتند با استفاده از محل استقرار هواپیمای ریاست‌جمهوری در میدان هوایی مایکتیا در کاراکاس ۸۰۰ کیلوگرم کوکایین را به هندوراس منتقل کنند تا سپس به امریکا قاچاق شود.

این دو نفر در اکتبر ۲۰۲۲، پس از عفو از سوی جوبایدن، رئیس‌جمهور وقت امریکا، در چارچوب توافقی که به آزادی هفت شهروند امریکایی زندانی در ونزویلا انجامید، آزاد شدند.

با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این دو برادرزاده و دیگر اعضای خانواده دوباره تحریم شدند، اما اکنون این مادورو و فلورس هستند که با چالشی فوری‌تر روبه‌رو شده‌اند.