مذاکرات اخیر اوکراین چه تصویری از حال‌وهوای پوتین نشان می‌دهد؟

تازه‌ترین دور مذاکرات و دیپلماسی اوکراین چه چیزی درباره روحیه و نیت ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به ما می‌گوید؟

نخست این‌که او آماده امضای توافق صلح نیست. دست‌کم، نه در حال حاضر. و قطعاً نه توافق (یا توافق‌هایی) که اکنون روی میز قرار دارد.

یوری اوشاکوف، مشاور سیاست خارجی کاخ کرملین، پس از پنج ساعت مذاکره در مسکو با حضور پوتین و استیو ویتکاف، نماینده امریکا و جارد کوشنر، مشاور و داماد دونالد ترامپ، گفت: «تا حالا هیچ گزینه قابل توافق پیدا نشده است».

با توجه به اظهارات سرسختانه رهبر کرملین، اینکه هنوز توافقی به دست نیامده، چندان جای تعجب ندارد.

او در بیانیه‌های مختلف، رهبری اوکراین را «حکومت دزدسالار» خوانده، رهبران اروپایی را به تلاش برای خرابکاری در روند صلح متهم کرده، و اصرار داشته که ابتکار عمل در میدان نبرد در دست روسیه است.

در چند مورد اخیر، تلویزیون روسیه، پوتین را در لباس نظامی نشان داد که نقشه‌های خط مقدم را بررسی می‌کرد و از دستاوردهای نظامی سخن می‌گفت؛ دستاوردهایی که اوکراین و ناظران بین‌المللی بسیاری از آن‌ها را رد کرده‌اند.

پس از نزدیک به چهار سال از تهاجم تمام‌عیار روسیه به اوکراین، با وجود تلفات سنگین روسیه در میدان نبرد و آسیب‌های وارد شده به اقتصاد این کشور، رئیس‌جمهور پوتین همچنان متقاعد است که در این جنگ پیروز است و اکنون زمان توقف نیست.

دست‌کم، این همان چیزی است که او می‌خواهد غرب باور کند؛ این‌که هیچ‌چیز نمی‌تواند مانع رسیدن او به اهدافش شود.

پیش‌تر گفته‌ام که پوتین از بسیاری جهات مرا به یاد موتری می‌اندازد بدون بریک، بدون چرخ فرمان و بدون دنده عقب؛ وسیله‌ای که با سرعت تمام در شاهراه پیش می‌رود.

نزدیک به چهار سال پس از آغاز تهاجم تمام‌عیار به اوکراین، هنوز نشانه‌ای از توقف، بازگشت یا تغییر مسیر «پوتین‌موبیل» دیده نمی‌شود.

او قطعاً می‌خواهد مخالفانش فکر کنند که هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌تواند او را وادار به تغییر مسیر کند. نه رهبران اروپایی، نه دولت ترامپ، و نه رئیس‌جمهور زلنسکی.

اما موترها به سوخت نیاز دارند (تأمین دائمی). و برای جنگیدن، کشورها به پول نیاز دارند (تأمین دائمی).

اما موترها به سوخت نیاز دارند و برای جنگیدن، کشورها به پول نیاز دارند.

فعلاً، با وجود تحریم‌های بین‌المللی، دولت روسیه همچنان قادر است «عملیات نظامی ویژه»، جنگ علیه اوکراین، را تأمین مالی کند. اما فشارهای اقتصادی در حال افزایش است؛ درآمدهای نفت و گاز کاهش یافته و کسری بودجه در حال رشد است.

حتی خود پوتین نیز اذعان دارد که مشکلاتی وجود دارد و از «عدم توازن‌» در اقتصاد سخن گفته است.

او این هفته گفت: «در چند بخش، تولید نه تنها افزایش نیافته بلکه در واقع کاهش یافته است. آیا از چنین روندهایی رضایت داریم؟ خیر.»

سوال بزرگ این است: در چه زمانی، اگر اصلاً چنین شود، نگرانی‌های اقتصادی شروع به تأثیرگذاری بر محاسبات کرملین در میدان نبرد خواهد کرد؟