تحقیق بیبیسی: کارشناسان غیرمسلکی به والدین در باره خواب نوزادان مشورههای خطرناک میدهند

منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, دیویا تلوار
- نویسنده, مارته دی فیریر
- نویسنده, ایمی جانستون
- شغل, بخش تحقیقات بیبیسی
- زمان مطالعه: ۹ دقیقه
کارشناسان حوزه سلامت به بیبیسی گفتهاند که شماری از کارشناسان غیر مسلکی خواب نوزدان به والدین مشورههایی میدهند که میتواند کودکان را در خطر آسیب جدی و حتی مرگ قرار دهد.
ما از یکی از این کارشناسان به گونه مخفی فلمبرداری کردیم. فردی که به خبرنگار بیبیسی مشوره میداد که کودک را باید به صورت بخوابانید، شیوهای که به گونه قابل توجهی امکان خطر مرگ ناگهانی نوزاد را افزایش میدهد.
رهنمود سیستم ملی صحی بریتانیا در این مورد میگوید: «برای کاهش خطر سندروم مرگ ناگهانی نوزدان، کودک را باید تا ۱۲ ماهگی همیشه به پشت و در تخت خودش بخوابانید.»
تشک باید سخت، هموار و ضد آب باشد.
کارشناس غیرمسلکی دومی توصیه کرد که رویپاکها را در داخل تخت کودک جاسازی کنید. اقدامی که به گفته بنیاد لالایی، موسسه خیریهای که برای خواب کودکان مشورت میدهد، امکان مرگ ناگهانی نوزادان را افزایش میدهد.

وقتی کارشناسان حوزه سلامت، تصاویر فلمبرداری مخفی ما را دیدند، گفتند که از تماشای آن «وحشتزده شده و حال شان به هم خورده» است.
مشاوره خواب نوزادان به یک صنعت در حال رشد و کنترول نشده تبدیل شده است. چرا که رهنمود کمی برای والدینی که تازه صاحب فرزند میشوند، وجود دارد.
در حالیکه این کارشناسان مشورههایی ارزنده نیز ارائه میکنند اما نیمه تاریک این صنعت پوشیده مانده است.
کارشناسان خواب نوزدان در شبکههای اجتماعی محبوباند و تیم تحقیقی ما اطلاعات دست اولی از این حوزه بهدست آوردند.
دهها نفر از والدین نگرانیهای خود را با بیبیسی شریک کردند.
بیشترشان از دو زن به نامهای الیسون اسکات رایت و لیسا کلیگ نام بردند که به آنها بابت مشورههایشان پول پرداخته کردند. هر دو شمار زیادی دنبالکننده در انستاگرام داشتند، توسط افراد مشهور تبلیغ شده و کتاب چاپ کردهاند.
زنی که به تازگی مادر شده، به بیبیسی گفت که مشوره الیسون وایت «واقعا ظالمانه» بود.
زنی دیگری که دوبار در مورد دو کودک خود با کلیگ صحبت کرده است، گفت از اینکه براساس مشورههای او دستمالها و دیگر وسایل را در تخت کودکانش گذاشته و جان آنها را به خطر انداخته، احساس ندامت میکند.
با اینحال، اسکات رایت، به بیبیسی گفت که مشورههای او «به شماری زیادی از نوزادان، کودکان، والدین و خانوادهها کمک کرده است». او میگوید که «سلامت و امنیت کودکان و خانوادهها را شدیدا جدی میگیرد».
کلیگ میگوید که او «موفقانه به هزاران والد» در رابطه به خواب و برنامههای روزمره مشوره داده است و هیچ یک از مشورههای او «خطرناک نبوده که زندگی کودکان را به خطر بیندازید».
خبرنگار ما به گونه مخفیانه با هر دو زن قرار ملاقات گذاشت تا از ایشان در رابطه به خواب (نوزاد نه هفتهاش که شبانه مرتب بیدار میشد) کمک بگیرد.
این سن جزء شش ماهگی تا یک سالگی نوزاد است که خطر مرگ ناگهانی نوزادان در این دوره سنی بسیار بالا است.
این حالت که در گذشته به نام «مرگ تخت» یاد میشد، مرگ ناگهانی و توجیه نشدهای است که برای نوزدان سالم زیر یک ساله اتفاق میافتد.
در سال ۲۰۲۲، آخرین سالی که آمار مشخصی از مرگ نوزدان ارائه شد، ۱۹۷ مورد مرگ نوزدان در انگلستان و ویلز، ۱۶ مورد در اسکاتلند و دو مورد در ایرلند شمالی به ثبت رسید.

در نبود نظارت، هر کسی میتواند خودش را کارشناس خواب بخواند.
اسکات رایت و کلیگ همچنان خود را «پرستار بخش نسایی ولادی» معرفی کردهاند، بخشی که شامل کار عملی با نوزدان و فاقد هر گونه مقررات و نظارت است.
ویس استریتینگ، وزیر صحت بریتانیا، میگوید که حکومت برنامه دارد تا این خلأ را پر کرده و مانع استفاده افراد از عنوان «پرستار» بدون مدرک معتبر شود.
این موضوع در پی تحقیق در مورد نحوه مرگ مدیسون بروس اسمیت، نواسه استیف بروس، مربی بریتانیایی فوتبال مطرح شد.
یک بازرس به این نتیجه رسید که نوزاد در حالی جانش را از دست داد که توسط کسی که خود را پرستار مینامید، «در گهواره در وضعیت غیر ایمن خوابانده شده بود».
استریتینگ به بیبیسی گفت که اطلاعات نادرست در قالب مشوره کارشناسانه سبب شده است که زندگی نوزدان به خطر انداخته شود و این باید متوقف شود.
خانواده بروس اسمیت خواهان نظارت، مقررات و آموزشهای بیشتر برای کسانی شدند که در بدل پول به خانوادهها مشورت خواب و مراقبت از کودک، میدهند.
آنها به بیبیسی گفتند: «باید جای سوال برای هیچ والدی نماند که آیا کسی که برای مراقبت از کودکشان به او اعتماد کردهاند، واقعا واجد شرایط است یا خیر.»
«درمانده بودیم»
نوزاد ایمیلی در چهار ماهگی، شبانه هر ساعت بیدار میشد و ایمیلی را «درهم شکسته بود».
او پس از جستجو در انستاگرام با نام الیسون رایت برخورد. شماری از کاربران او را «پری جادویی خواب» توصیف کرده بودند.
اسکات رایت هزاران دنبالکننده در انستاگرام دارد. او در کانال معروف بریتانیایی آیتیوی به عنوان مهمان ظاهر شده و کتابی هم از او توسط نشرات پنگوین چاپ شده است.
کتاب او توسط افراد مشهوری مانند جیوانا فلیچر، هنرپیشه و گرداننده پادکست، تبلیغ شده است.
شبکه آیتیوی در اعلامیهای گفت که خانم رایت تنها یکبار در سال ۲۰۲۴ در برنامه صبحگاهی این شبکه به عنوان متخصص خواب کودکان و نوزادان ظاهر شده است.
نشرات پنگوین و خانم فلیچر به پرسش بیبیسی پاسخ ندادند.
ایمیلی که حدود ۵۰۰ پوند برای یک جلسه مشاوره ویدیویی پرداخت کرد، میگوید که اسکایت رایت به او گفته بود که پسرش از ریفلاکس شدید معده رنج میبرد و دائما درد میکشد.

اسکات رایت با آنکه نوزاد را از نزدیک ندیده بود، به ایمیلی مشوره داد که نوزادش را به صورت بخواباند و ریفلاکس او را تداوی کند.
ایمیلی میگوید: «این که کسی بیماری کودک مرا تشخیص بدهد و مشورههای او در تضاد با رهنمود باشد ترسناک بود.»
اسکات رایت همچنان مشوره داد که ایمیلی شیر دادن را متوقف کرده و به کودکش شیر خشک بدهد. چیزی که ایمیلی با آن موافق نبود. در هیچ مقطعی اسکایت رایت به ایمیلی نگفت که با داکتر مشورت کند.
اسکات رایت به بیبیسی گفت که او «هیچگاهی ادعا نکرده که متخصص پزشکی است» و نقش او در کنار خانوادهها مکمل است و هیچگاهی جایگزین توصیههای داکتران یا متخصصان نمیشود.
ایمیلی توصیههای اسکات رایت را دنبال نکرد اما شماری دیگر والدین گفتند زمانی که «درمانده» و «آسیبپذیر» بودند، توصیههای او را با آنکه بر خلاف رهنمود سیستم ملی صحی بریتانیا بود، عملی کردند.
فلمبرداری مخفی
ما به اسکات رایت بابت یک جلسه مشاوره ویدیویی پول پرداختیم.
ما تجربه خبرنگار مخفی خود را که دوسال پیش با دخترش داشت، با او شریک کردیم.
خبرنگار ما پرونده یک کودک صحتمند، شیرخوار و با وزن خوب اما کمخواب را به او ارائه کرد.
خواب کودک، تنها مشکل مطرح شده دراین قضیه بود. اما اسکات رایت به خبرنگار ما گفت که دخترش شاید «مشکل گوارشی» داشته باشد. او احتمال وجود حساسیت به پروتئین شیر گاو، گره زیر زبانی (چسپیدگی زبان)، رفلاکس و لارنگومالاسی( نرمی یا شلی حنجره) را نیز تشخیص کرد.
او همچنین توصیه کرد که «بهتر است» خبرنگار ما لبنیات را از رژیم غذاییاش حذف کند؛ بدون اشاره به اینکه باید از کارشناسان بهداشتی مشورت بگیرد.
اسکات رایت در هیچ مقطعی کودک را ندید.
در جریان مشاوره، اسکات رایت گفت او قابله بوده اما دیگر جواز فعالیت قابلگی را در دست ندارد، او گفت: «برای انجام کاری که من میکنم هیچ گونه مدرکی نیاز نیست.»
ما تصاویر فلمبرداری مخفی را به دو کارشناس بهداشتی، اولیویا هینج، قابله در سیستم صحی ملی بریتانیا و مشاور شیردهی و داکتر لیلی پارکر، متخصص کودکان، نشان دادیم.

هر دو گفتند هیچ کدام از تشخیصهایی که اسکات رایت گفت با علایمی که خبرنگار ما توضیح داد همخوانی ندارد.
آنها لحظاتی را نیز مشاهده کردند که اسکات رایت ادعاهای نادرست صحی مطرح میکرد.
هینج گفت: «او مدرکی ندارد اما مشوره صحی میدهد.»
تقریباً پس از نیم ساعت صحبت با اسکات رایت، او به خبرنگار ما گفت که تلاش کند نوزادش را به روی بخواباند، او گفت که «این روش سازنده است».
اسکات رایت گفت: «نمیتوانم بگویم که این را بکن اما هر کودکی که تاکنون من با والدینش کار کردم به شکم میخوابد.»
او تأکید کرد: «من هیچ گاهی خواب به پشت را توصیه نمیکنم، با آن موافق نیستم.»
پروفیسور هیلین بال، مدیر مرکز نوزادان و خواب فلهام، میگوید: «اساسیترین یافتهها در ظرف دهها سال، در زمینه مرگ ناگهانی نوازادان نشان میدهد که خوابیدن به صورت شانس مرک ناگهانی را بهصورت قابل توجهی افزایش میدهد.»
کارزار « خواب به پشت» حکومت بریتانیا در سال ۱۹۹۱ توسط بنیاد خیریه بریتانیایی لالایی و انا دایموند که پسرش را به اثر مرگ ناگهانی نوزادان در همان سال از دست داد، برگزار شد.
در سالهای پشتر از آن، یک هزار نوزاد همه ساله در انگلستان و ولز به گونه غیر مترقبه و علت غیر قابل تشخیص جان شان را از دست میدادند.
آن رقم در ۲۵ سال پس از کارزار، تا ۸۱ درصد کاهش یافت و همه ساله در حال کاستن است.
بنابر مطالعات اپیدمیولوژیک نرخ مرگ و میر نوزادان به سبب سندروم مرگ ناگهانی نوزادان در کشورهایی با درآمد بالا حال کاهش است.
با وجود این پیشرفت نیز، تفاوت شگرفی در نرخ مرگ و میر نوزادان در کشورهایی مختلف شاید به دلیل وضعیت اقتصادی و مشکلات در سیستم مراقبتهای صحی وجود دارد.
اسکات رایت اما در جلسه مشاوره اش گفت که خواباندن کودک به پشت تاکنون یکی از مشکلات فاجعهبار است که والدین مدرنگرا مرتکب میشوند.
«خیلی خطرناک»
لیلی پارکر متخصص کودکان در سیستم ملی صحی بریتانیا به بیبیسی گفت: «این اساساً خطرناکترین چیزی است که او گفته است. ما اینجا در باره آسیب نسبی صحبت نمیکنیم... ما در باره مرگ یک کودک هنگام خواب صحبت میکنیم.»
در جریان مشاوره، اسکات رایت چندین مرتبه هنگام توصیه به خواباندن کودک به روی گفت: «من إصرار نمیکنم انجامش بدهی.»
پارکر میگوید که این موضوع از خطر پیام او نمیکاهد.
پارکر میافزاید: «او إصرار میکند که نمیتواند این را توصیه کند اما با تمام توان میگوید که این مشورهایست که میتواند بدهد.»
در جریان جلسه، اسکات رایت اذعان کرد که ایده خواباندن به روی ممکن است در خبرنگار ما «ترس»ایجاد کند اما میتواند در زیر تشک او یک حسگر تنفیسی جاسازی کند و به این ترتیب دیگر نگران این نباید که نوزادش در چه حالتی میخوابد.
بنیاد بریتانیایی لالایی گفت که هیچ شواهدی وجود ندارد که چنین حسگری بتواند از خطر مرگ ناگهانی نوزادان بکاهد و «نمیشود برای ایمن کردن خواب به روی به آن تکیه کرد».
ما پس از فلمبرداری مخفیانه دوباره به اسکات رایت مراجعه کردیم. بیشتر خانوادههایی که او با آنها کار کرده برای دریافت مشورت در باره نوزادانشان به داکتران خصوصی و سیستم صحی ملی مراجعه کرده اند اما کمک و رهنمود کافی دریافت نکردهاند.
او نقشش را به عنوان حامی این والدین توصیف میکند که به آنها کمک میکند برای مواجهه با این چالشها در کنار مشاورههای پزشکی حرکت کنند. او در پرسش ما به توصیههایش برای خواباندن نوزادان به روی پاسخ نداد.

یافتههای ما از توصیه بالقوه خطرناک دیگر پرده برداشت که توسط لیسا کلیگ مطرح شده بود. حساب او در انستاگرام به نام « کارشناس نوزاد آرام» ۱۰۰ هزار دنبالکننده دارد.
خبرنگار مخفی ما با او همان سناریوی را مطرح کرد که با اسکات رایت مطرح کرده بود.
کلیگ برای یک تماس تلفونی درخواست ۲۰۰ پوند کرد و خواهان حمایت ماهانه توسط ایمل و پیام کتبی شد.
اگرچه او خواباندن نوزادان به صورت را پیشنهاد نکرد و پذیرفت که در حوزه بهداشت تجربه ندارد، اما توصیههایی دیگری کرد که در تضاد با رهنمود خواب ایمن سیستم ملی صحی بریتانیاست.
او پیشنهاد کرد که مقداری دستمال و رویپاک در تخت نوزاد قرار داده شود، با آنکه تأکید کرد که هر نوع پارچهای باید از صورت نوزاد دور نگهداشته شود.
او توصیه کرد که قرار دادن یک رویپاک لوله شده به دو طرف کمر کودک «به زیر بازوها» به کودک این احساس را میدهد که در آغوش مادرش «سخت فشرده شده است».
کلیگ گفت: «رویپاک همچنان او را در یک حالت نگهمیدارد و نمیگذارد که نوزاد به هر طرف لول بخورد.»
چندین والدین تصاویری را نشان دادند و گفتند که کلیگ به گونه نمونه کار آنها را به ایشان فرستاده است.
تصاویر، نوزدانی را نشان میداد که دستمالها و رویپاکها در اطراف شان به خصوص نزدیک سر و صورت شان پخش شده بودند.
ما در جریان جلسه مشاوره از کلیگ عکس نمونه خواستیم و او سپس به ما تصاویر کودکانی را فرستاد که در تخت و در میان دستمالها و رویپاکها خوابیده بودند.
با احتیاط برخورد شود
تصاویر هر دو فلمبرداری مخفیانه ما توسط پروفیسبور بال که به بنیاد خیریه لالایی مشورت میدهد نیز بررسی شد.
بال و دیگر متخصصان به ما گفتند که چیزی که در تصویر دیدند نا ایمن و تکاندهنده بود که خطر خفگی و گرمای بیش از حد را افزایش میداد.
بال گفت: «این خیلی خطرناک است که اشیای مانند دستمال یا روی پاک را نزدیک نوزادان قرار داد. نوزدان به آسانی آنها را گرفته و دور خود میپیچند که خطر گرمای بیش از حد و خفگی را افزایش میدهد.»
کلیگ در پاسخ به بیبیسی گفت که هیچ خانوادهای در باره توصیه ناایمن او ابراز نگرانی نکرده است.
او افزود که والدین به دلیل حمایت کم از سوی سیستم صحی ملی، به او مراجعه میکنند.
او گفت: «با آنکه برای والدین رهنمود وجود دارد... همین است و بس.. هر کسی میتواند تصمیم بگیرد که چه چیزی را استفاده کند یا خیر و یا هم به گونه متفاوت انجام دهد.»
جینی وارد، مدیر اجرایی بنیاد لالایی، به بیبیسی گفت: «وضع مقررات سختگیرنه میتواند تضمین کند که شیوههای ایمن، یکسان و مبتنی بر شواهد رعایت شوند.»
پسر ایمیلی اکنون نه ماهه و در حال رشد است.
ایمیلی میگوید: «من پسر خیلی خوشحال و کنجکاو دارم، او دقیقا کارهایی را میکند که باید در همین سن و سال انجام دهد.»








