شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
آیا استفاده زیاد از تلفن رابطهتان را دچار مشکل کرده؟ راهحل چیست؟
اگرچه بسیاری از ما میدانیم تلفن همراه تأثیر مثبتی بر روابطمان ندارد، اما همچنان روزانه دهها بار آن را بررسی میکنیم؛ رفتاری که زمینه بروز «فابینگ» — بیتوجهی ناخواسته به افراد در تعاملات حضوری به دلیل استفاده از گوشی — را فراهم میکند.
تحقیقات نشان میدهد که این پدیده میتواند موجب احساس نادیده گرفته شدن در میان زوجین شود و در رابطه والدین و فرزندان نیز پیامدهایی همچون تضعیف پیوند عاطفی در کودکان کمسن و کاهش عزتنفس در نوجوانان به همراه داشته باشد.
به گفته متخصصان، سرزنشکردن خود بهخاطر نداشتن کنترل کافی بر استفاده از تلفن همراه چندان مؤثر نیست و بهتر است بر «زمان» و «نحوه» استفاده از دستگاهها تمرکز شود.
دکتر کیتلین ریگر، دانشیار دانشگاه کالج لندن، پیشنهاد میکند برای کاهش استفاده ناخودآگاه از تلفن همراه در حضور دیگران، شیوهای ساده اما مؤثر به کار گرفته شود: هر بار که قصد دارید تلفن خود را بردارید، دلیل آن را برای فرد مقابل توضیح دهید و پس از انجام کار، دستگاه را کنار گذاشته و گفتوگو را از سر بگیرید.
او تأکید میکند این تغییر کوچک میتواند الگوی رفتاری افراد را اصلاح کند، زیرا بسیاری از ما بدون آگاهی، پیامها، اعلانها یا اطلاعات مختلف را «زود» بررسی میکنیم.
به باور او، شفافیت در استفاده از تلفن همراه اهمیت اساسی دارد؛ بنابراین در صورت ضرورت پاسخگویی به یک پیام، باید به اطرافیان اطلاع داد: «لازم است به این پیام پاسخ دهم؛ سپس توجه کامل در اختیار شماست».
به گفته این پژوهشگر، نامبردن از دلیل استفاده — نظیر «بررسی زمان حرکت قطار» یا «پاسخ دادن به پیام مادر» — علاوه بر ایجاد وقفه در عادت خودکار استفاده از گوشی، به فرد مقابل نیز اطمینان میدهد که همچنان برای شما در اولویت است.
ریگر میافزاید این رویکرد مانع بروز احساس نادیده گرفتهشدن در دیگران شده و همچنین باعث میشود فرد کمتر در معرض لغزش به سمت کاربردهای غیرضروری یا اسکرول کردن طولانی مدت قرار گیرد.
از نگاه متخصصان، بهکارگیری این شیوه میتواند به بهبود روابط نیز منجر شود.
دکتر کلر هارت، دانشیار روانشناسی دانشگاه ساوتهمپتون بریتانیا، در مطالعهای که با شرکت ۱۹۶ نفر انجام شد، دریافت هرچه میزان احساس «فابینگشدن» یا نادیده گرفته شدن بیشتر باشد، وضعیت رابطه نیز تضعیف میشود.
به گفته او، واکنش افراد نسبت به فابینگ یکسان نیست و عوامل شخصیتی در این میان نقش دارند؛ با اینحال، زمانی که یک طرف احساس نادیدهگرفتهشدن کند، احتمال بروز واکنش متقابل افزایش مییابد.
این محقق توضیح میدهد که این واکنش معمولاً با برداشتن تلفن توسط فرد مقابل آغاز شده و «چرخهای خطرناک» ایجاد میکند؛ چرخهای که در آن هر دو طرف احساس طردشدگی یا کماهمیتتر بودن نسبت به محتوای روی صفحه را تجربه میکنند.
او میافزاید هر بار که نادیده گرفته شدن رخ میدهد، بخشی از ارتباط از بین میرود و بازگشت به فضای تعاملیِ پیش از استفاده از تلفن، نیازمند صرف زمان است.
