شورای امنیت ملل متحد ماموریت تیم نظارت بر تحریم‌‌های طالبان را برای یکسال تمدید کرد

شورای امنیت ملل متحد در نشست روز چهارشنبه (۲۳ دلو) با تصویب قطعنامه ۲۸۱۶ (۲۰۱۶) ماموریت تیم نظارت بر تحریم‌های طالبان را برای ۱۲ ماه دیگر تمدید کرد.

سخنگوی حکومت طالبان در واکنش به این تصمیم شورای امنیت ملل متحد می‌گوید که این یک «تصمیم ناعادلانه» و تکرار «تجربه‌های ناکام گذشته» است که هیچ نتیجهٔ روشنی در پی نداشتند.

ذبیح‌الله مجاهد به ‌بی‌بی‌سی گفت: «این چشم‌پوشی و پایمال کردن حقوق یک ملت است و متأسفانه این روند از سوی ملل متحد تکرار می‌شود.»

او تأکید کرد که اکنون در افغانستان امنیت و ثبات برقرار است که به سود جهان و همه کشورهاست و حکومت آنان خواهان تعامل خوب و روابط نیک با همه طرف‌ها است.

سخنگوی حکومت طالبان در ادامه گفت: «در این زمان اگر کسی سیاست‌های دوران جنگ یا تجربه‌های ناکام را تکرار می‌کند، این نه منطقی است و نه هیچ فایده‌ای دارد. اعلام‌های مکرر از سوی ملل متحد مایه تأسف است و این نیز نشان می‌دهد که این سازمان در تصمیم‌های خود بی‌طرف نیست و تحت تأثیر کشورهایی قرار دارد که درافغانستان درگیر بوده‌اند، در این کشور جنگ را راه انداخته بودند، آن را اشغال کردند و همان زمان سیاست‌هایی را طرح‌ریزی کردند که تا امروز ادامه دارد.»

این در حالی است که به نوشته شورای امنیت، اعضا بر سر اشاره به موضوع حقوق‌بشر و وضعیت زنان و دختران افغانستان تحت حاکمیت طالبان اختلاف نظر داشتند.

در این نشست شورای امنیت، با استناد به فصل هفتم منشور ملل متحد، تصمیم گرفته شد، که تمامی دولت‌ها همچنان به اجرای تدابیر تحریمی مندرج در قطعنامه ۲۲۵۵ (۲۰۱۵) ادامه دهند.

این تحریم‌ها هم علیه طالبان و هم علیه «افراد، گروه‌ها، شرکت‌ها و نهادهای» مرتبطی اعمال می‌شود که به گفته شورای امنیت «صلح، ثبات و امنیت افغانستان را تهدید می‌کنند.»

براساس این تصمیم همچنین مأموریت تیم نظارتی که مسئول کمک به کمیته تحریم‌ افغانستان است و ابتدا در کمیته ۱۹۸۸ (۲۰۱۱) ایجاد شده بود، برای مدت ۱۲ ماه بعد از تاریخ انقضای ماموریت قبلی آن تمدید شده است.

شورای امنیت، علاوه بر سایر وظایف، به تیم نظارت مأموریت داد تا اطلاعات مربوط به موارد عدم رعایت تحریم‌ها را گردآوری کرده، کمیته را مطلع کند و درباره اقدام‌های لازم برای رسیدگی به موارد عدم پایبندی، توصیه‌هایی را پیشنهاد کند.

نماینده امریکا در این نشست از تاکتیک‌های «نفرت انگیز» طالبان یاد کرد و گفت که «گروگان گیری، خشونت علیه زنان و دختران در افغانستان» بخشی از آن است.

نماینده امریکا که پیش‌نویس این قطعنامه را هم تهیه کرده بود، نقش حیاتی تیم نظارتی را در ارائه تحلیل‌های مهم و تقویت درک شورای امنیت از وضعیت افغانستان، به ویژه در ارتباط به حقوق بشر و مشکلات زنان و دختران، برجسته خواند.

او با اشاره به استفاده غیر قابل قبول طالبان از گروگان‌گیری به عنوان اهرم فشار علیه امریکا و سایر کشورها گفت که اعمال تحریمها همچنان ابزاری حیاتی برای پاسخگو کردن این گروه در قبال چنین «تاکیک‌های تاسف انگیز» است.

نماینده چین گفت: «قطعنامه‌ای که به‌تازگی تصویب شد، درباره فعالیت‌های تروریستی در افغانستان ابراز نگرانی می‌کند و بار دیگر تأکید می‌کند که از قلمرو افغانستان نباید برای حمایت از تروریسم یا برای تهدید امنیت سایر کشورها استفاده شود.»

او افزود که دولت افغانستان باید برای ریشه‌کن کردن «نیروهای تروریستی در خاک خود» تلاش کند، در حالی که تیم نظارت باید رویکردی بی‌طرفانه داشته باشد و دیدگاه‌های شورای امنیت و اعضای دیگر ملل متحد را مدنظر قرار دهد.

او با یادآوری اینکه طالبان چهار سال در قدرت است، همچنین گفت که شورای امنیت باید به سمت بازبینی و تعدیل تحریم‌های خود حرکت کند تا این تحریم‌ها با واقعیت‌های کنونی در میدان هماهنگ‌تر شود.

نماینده روسیه هم از تمدید ماموریت تیم نظارت بدون هیچ تغییری استقبال کرد، همچنین از بخش‌هایی از متن که به تهدیدهای ناشی از طرف گروه داعش و دیگر گروه‌های تروریستی در افغانستان اشاره دارد، حمایت کرد.

او گفت: «درعین حال، متن به‌طور چشمگیری مملو از مطالبی است که مستقیماً با اجرای رژیم تحریم‌های ۱۹۸۸ مرتبط نیست.»

وی هشدار داد که تلاش و تمرکز برخی از نمایندگان برای تغییر وضعیت حقوق بشر در افغانستان نتیجه معکوس خواهد داشت و تنها توجه تیم نظارت را از ماموریت اصلی‌اش منحرف خواهد کرد.

نماینده پاکستان در این نشست با ابراز نگرانی جدی کشورش از «حضور گروه‌های تروریستی در خاک افغانستان»، گفت که این گروه‌ها «مسئول برخی از هولناک‌ترین حملات تروریستی علیه پاکستان، از جمله موارد گروگان‌گیری، بوده‌اند.» او افزود که تنها در ماه جاری(فبروری)، ۸۰ فرد بی‌گناه در حملات تروریستی در پاکستان کشته شده‌اند.

او از پیام روشن شورای امنیت به طالبان از طریق تصویب این قطعنامه استقبال کرده و خاطرنشان ساخت که متن قطعنامه بر چالش‌های متعددی پیش‌روی مردم افغانستان تأکید دارد؛ از جمله «قاچاق مواد مخدر، بحران‌های انسانی و وضعیت حقوق بشر زنان و دختران افغان».

او با درخواست از طالبان برای رسیدگی فوری به این مسائل و تغییر مسیرش، افزود: «این بر عهده طالبان است که تصمیم بگیرند چه مسیری را برای افغانستان انتخاب می‌کنند، مسیر انزوا یا مسیر صلح و رفاه به عنوان عضوی مسئول در جامعه بین‌المللی.»

افراد مرتبط با فعالیت‌های تروریستی در افغانستان عمدتاً در حوزه کاری کمیته ۱۲۶۷ (۱۹۹۹) و کمیته ۱۹۸۸ (۲۰۱۱) قرار می‌گیرند. کمیته نخست برای نظارت از تحریم‌های علیه القاعده و داعش و کمیته دومی تحریم‌های علیه طالبان تشکیل شده‌اند که همه ۱۵ عضو شورای امنیت در آن‌ها حضور دارند.

نام‌های بیش از ۱۷۰ فرد و پنج نهاد افغانی (شبکه حقانی، دو صرافی و دو شرکت) در فهرست تحریم‌های کمیته ۱۹۸۸ درج است. بیشتر این افراد شامل رهبران و برخی اعضای فعال طالبان و شبکه حقانی مانند عبدالرئوف ذاکر می‌شود.

مفهوم اصلی درج نامی در فهرست سیاه آن است که صاحب چنین نامی برای امنیت بین‌الملل خطرناک تلقی می‌شود. اگر صاحب چنین نامی فرد است، یا تسلیم یا بازداشت شود و یا رویه خود را تغییر دهد. بنابراین، انتظار می‌رود که تمامی کشورها و افراد برای تحقق هدف تحریم‌ها به ملل متحد و پولیس اینترپل کمک کنند.