خبرنگاری که در پاکستان زندانی و به افغانستان اخراج شد؛ «فکر کردم کودکانم بی‌پدر می‌شوند»

«ده شبانه روز در زندان پاکستان بودم، ‌روزهای عیدم در بند سپری شد.» این روایت نصیر احمد بهروز یک خبرنگار افغان است که توسط پولیس پاکستان بازداشت شده و به افغانستان اخراج شده‌است.

او به بی‌بی‌سی گفت: «در ماه جون امسال اعتبار ویزه ام تمام شده بود، برای تمدید ویزه درخواست دادم اما پیش از دریافت آن پولیس پاکستان دست‌گیرم کرد.»

پولیس پاکستان او را به «حاجی کمپ در شهر راولپندی» برد که به گفته خودش ده شبانه روز در آنجا بازداشت بود.

نصیر احمد بهروز که پدر سه فرزند خردسال است می‌گوید که پس از بازداشت و اخراجش به افغانستان، خانواده‌اش بدون سرپرست در پاکستان ماند و نگران بود که دیگر نتواند آنها را ببیند.

ترس از بازداشت و اخراج به افغانستان حسی مشترک در میان افغان‌های مهاجر در ایران وپاکستان است.

آقای بهروز که چهارده سال با رسانه‌های افغانستان کار کرده‌ خودش را هدف انتقام‌جویی طالبان می‌پندارد.

او افزود که پس از اخراج به افغانستان چندین شبانه روزمخفیانه زندگی کرد و مرتب محل بود و باش خود را تغییر می‌داد.

روایت خبرنگارانی که توسط پولیس پاکستان دست‌گیر یا به افغانستان اخراج شده‌اند، مشابه‌است.

یک خبرنگار زن افغان در پاکستان که نخواست به دلیل ملاحظات امنیتی هویتش افشا شود، به بی‌بی‌سی گفت که پولیس پاکستان او را از صحنه یک اعتراض بازداشت کرد و سه شبانه روز در بازداشت‌ نگهداشت. او می‌گوید که زندان بر روانش تأثیر منفی گذاشته و نمی‌تواند خاطرات آن روزها را به درستی به یاد بیاورد.

این خبرنگار افغان افزود که پولیس پاکستان او را به اخراج به افغانستان تهدید کرد و پس از وساطت بزرگان قومی از بند رها شد.

واکنش نهادهای حامی خبرنگاران

نهاد نی در تبعید می‌گوید که پاکستان با اخراج خبرنگاران افغان، جان آن‌ها را به خطر می‌اندازد.

عبدالمجیب خلوتگر، رئیس اجرایی نی در تبعید، به بی‌بی‌سی گفت: «نگران وضعیت خبرنگاران در کشورهای سومی به ویژه پاکستان و ایران هستیم.»

او از حکومت پاکستان خواست تا زمینه تمدید ویزای خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای را فراهم کند و از اخراج کارمندان رسانه‌ها و خبرنگاران به افغانستان خودداری کنند.

آقای خلوتگر گفت: «طالبان کارمندان رسانه‌ای و کارمندان نهادهای مدنی را دشمن شان می‌پندازند».

در روزهای اخیر گزارش‌هایی در مورد بازداشت فاطمه همنوا، خبرنگار افغان توسط پولیس پاکستان منتشر شده است.

عبدالمجیب خلوتگر، رئیس اجرایی نی در تبعید، به بی‌بی‌سی گفت که خانم همنوا همراه با دو کودک خود به افغانستان اخراج شده است.

این نهاد با انتشار بیانیه‌ای گفته است که اخراج خبرنگاران، خلاف تمام موازین و قوانین جهانی حقوق بشر و حقوق شهروندی است.

دیبا فرهمند که برای خبرنگاران افغان مقیم در پاکستان دادخواهی می‌کند به بی‌بی‌سی گفت: «اگر خبرنگاران به افغانستان اخراج شوند، احتمال دارد که به قیمت جان شان تمام شود.» او افزود که تلاش دارند تا حکومت پاکستان را وادار سازند تا افراد آسیب‌پذیر و خبرنگاران را به افغانستان اخراج نکند.

بی‌بی‌سی تلاش کرد تا واکنش خبیب غفران سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ حکومت طالبان را در مورد بازداشت و شکنجه خبرنگاران داشته باشد، اما پاسخی از او دریافت نکرد.

خبرنگاران افغان در جستجوی پناه‌گاه امن

نصیر احمد بهروز می‌گوید: «نمی‌توانستم خانواده‌ام را در پاکستان تنها بگذارم، با پرداخت هزینه هنگفت موفق شدم ویزای پاکستان را دریافت کنم و دوباره پاکستان برگشتم.»

خبرنگاران افغان مقیم پاکستان می‌گویند که زندگی در این کشور برای افغان‌ها بسیار دشوار است، اما اخراج‌شان به افغانستان برای آنان حکم قطعی مرگ را دارد.

نهادهای حامی رسانه‌ها نسبت به وضعیت خبرنگاران در افغانستان و «سانسوری که حکومت طالبان بر رسانه‌ها اعمال می‌کند» ابراز نگرانی کرده‌اند.

فرشته عباسی پژوهشگر دیده‌بان حقوق بشر گفته بود که «طالبان رسانه‌های آزاد افغانستان را از بین برده اند، سیستم‌های سانسور و نظارت را تطبیق کرده‌اند و خبرنگاران را به خاطر هر نوع انتقاد مجازات کرده‌اند.»

از زمان به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان، صدها هزار نفر از کشور را ترک کردند که بیشترشان به پاکستان و ایران رفته‌اند. شماری از خبرنگاران نیز کشور را ترک کردند یا منتظر انتقال به کشورهای دیگر هستند.