Felly, fel bardd a'i ddychymyg yn effro, 'roeddwn yn teimlo bod elfennau'r nefoedd am ddathlu'r achlysur byth cofiadwy, trwy adael cenllysg i ddisgyn fel reis ar fy mhen wrth i mi gyrraedd y pentref.

Dyna'r rheswm i mi alw'r eisteddfod yn Briodas y Pasg.

Cefais wefr arall hefyd yn ystod y cadeirio. Wedi i'r seremoni orffen methais ddeall paham nad oedd neb wedi rhoi cadair i mi. Cyn hyn cadair fach a welais yn cael ei chyflwyno i'r bardd buddugol. Hwn oedd y tro cyntaf i mi ennill un fawr, ac nid oeddwn wedi sylweddoli fy mod eisoes yn eistedd yn fy ngwobr.

Ond nid dyna ddiwedd yr hanes amdanaf yn eistedd yn y gadair. Am fod y tywydd mor wamal â'r daith yn ôl i dde Cymru mor bell, penderfynais aros dros nos yn y Bala. 'Roedd yn gyfleus iawn i mi wneud hyn, oherwydd trannoeth 'roeddwn hefyd wedi ennill cadair Eisteddfod Llangadog.

Felly, yn hytrach na theithio'r holl ffordd i Gwm Tawe, ac yna gyrru yn ôl eilwaith i sir Gâr, amserais fy nhaith 'mod i'n aros yn Llangadog ar y ffordd yn ôl.

Wedi cyrraedd fe ofynnais i bwyllgor yr eisteddfod honno ym mha gadair fyddwn yn eistedd ynddi yn ystod y seremoni. Ar ôl iddynt ddangos cadair blastig i mi, fe ddywedais ar unwaith bod gen i well cadair yn y car.

Do, fe gefais fy nghadeirio yn yr un gadair ddwywaith, a honno, wrth gwrs, oedd cadair eisteddfod Llandderfel."