မြန်မာပြည်က ကက်သလစ် အငွေ့အသက်

ပုဂံခေတ်က ကျန်စစ်သားဂူမှာ ကြာပွင့်အလယ်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင် ပါတဲ့ပုံ ရေးဆွဲမှုတွေ ရှိတယ်လို့ ဟံသာဝတီ ဦးဘခင်က ရေးသားဖူးပါတယ်။

ဒီကြာပွင့်တွေဟာ မွန်ဂို ကျူးကျော်မှုနဲ့ ပါလာတဲ့ ခရစ်ယာန် စစ်သားတွေရဲ့ လက်ရာ ဖြစ်နိုင်တယ် လို့လည်း သူက ဆိုပါတယ်။

မြန်မာပြည်မှာ ကက်သလစ် ခရစ်ယာန် ဝါဒ ဘယ်တုန်းက စရောက်တယ် ဆိုတာ သေချာ မပြောနိုင်ပေမယ့် ကမ္ဘာ့ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ရခိုင်၊ ပဲခူး၊ မုတ္တမ စတဲ့ ဒေသတွေမှာ နိုင်ငံခြားသားတွေ လာပြီး အခြေချ နေကြတာ အနှစ် ငါးရာမက ရှိနေပြီ ဆိုတော့ ခရစ်ယာန်နဲ့ တခြားအယူတွေ ရောက်လာတာလည်း နှစ်ရာစုတွေ ချီနေပါပြီ။

မြန်မာထဲက ခရစ်ယာန် အယူကို စကူးပြောင်းတာ ဘယ်သူ ဆိုတာ သေချာ မပြောနိုင်ပေမယ့် ပထမဆုံး ကူးပြောင်းသူတွေထဲမှာ ထင်ရှားသူက ရတု ဘုရင် နတ်ရှင်နောင် ဖြစ်ပါတယ်။

ငဇင်ကာ ခေါ် ဒီဘရစ်တိုနဲ့ ပူးပေါင်းမှုနဲ့ ကွပ်မျက်ခံရတဲ့ နတ်ရှင်နောင်ဟာ သံလျင်မှာ ဘုရင်ဂျီ ဘာသာကို ကူးပြောင်းတယ် ဆိုတဲ့ အမှတ်အသား ရှိပါတယ်။

ဘုရင်ဂျီဆိုတဲ့ ဝေါဟာရဟာ ဖာရင်ဂီ ဆိုတဲ့ ပါရှင် စကားက ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်ပြီး လူမျိုးခြားလို့ အဓိပ္ပာယ် ရပါတယ်။

နောက်ပြီး ရခိုင်မင်းဆက် နန်းလျာ တပါးကို လည်း ပေါ်တူဂီကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကက်သလစ် ဘာသာသွတ်သွင်းပေးတယ်လို့ မှတ်တမ်းတွေက ပြပါတယ်။

ဒွန်မာတင် ခေါ် ငယိဟာ သူ့ ခမည်းတော်ရဲ့ ထီးနန်းကို ပြန်ရဖို့ ပေါ်တူဂီနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ပေမယ့် အပြန်လမ်းမှာ သေဆုံးခဲ့လို့ အကြံပျက်ခဲ့ပါတယ်။

မြန်မာပြည်က အနှစ် ၅ဝဝ ကက်သလစ် သာသနာ

မြန်မာနဲ့ ဗာတီကန် သံတမန်ဆက်ဆံရေးထူထောင်

အင်းဝကို ကာကွယ်

သံလျင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အညာကို သိမ်းကျုံး ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ ကက်သလစ် ဘာသာဝင်တွေထဲက လက်နက် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို မြန်မာမင်းတွေ အတွက် အမြောက် သေနတ် စစ်သည်တွေ အဖြစ် အမှုထမ်း စေတာ သီပေါမင်း လက်ထက် အထိ ဖြစ်ပါတယ်။

အင်းဝမှာ ပင်းတလဲ မင်းလက်ထက် တရုတ်ပြည်မှာ စစ်ရှုံးလို့ ပြေးလာတဲ့ မင်မင်းဆက် ဘုရင် ယုန်လီရဲ့ တပ်တွေနဲ့ မြန်မာတပ်တွေ တိုက်ပွဲမှာလည်း အင်းဝမြို့တော် မကျအောင် မိသရိ ကတ္တန် ခေါင်းဆောင်တဲ့ ပေါ်တူဂီတပ်တွေက ခုခံ ခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်း ကုန်းဘောင်ခေတ် ဘုရင်တွေ ယိုးဒယားနဲ့ တခြား စစ်ချီရာမှာ ဘုရင်ဂျီ စစ်သားတွေ လိုက်ပါရပါတယ်။

ချင်းတွင်းနဲ့ ဧရာဝတီကြားက ရွှေဘိုနဲ့ အလုံဒေသတွေမှာလည်း သူတို့ကို နေရာချထားပေးပါတယ်။

ဘာသာအလိုက် ကိုးကွယ်ခွင့်ပြုသလို ဘုရားကျောင်းတွေကို ဘုရင်က မတည် ဆောက်လှူတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂ဝဝ ကျော် ကတည်းက ရန်ကုန်၊ မင်းလှ မြို့တွေမှာ ကျမ်းစာသင်ကျောင်းတွေ ၊ ကက်သလစ် ဘုရားကျောင်းတွေ ရှိနေပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သာသနာပြု ဘုန်းတော်ကြီးတွေ အမြဲမရှိတဲ့ အခါမှာ တချို့ရွာတွေမှာ ခရစ်ယာန်နဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ အိမ်ထောင်ကျပြီး ဘာသာ ပြောင်းတာ ရောယှက်ကုန်တာတွေ ရှိတယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။

ဒီလို သွေးနှောကုန်ပေမယ့် အဲဒီဒေသတွေက ရွာတွေမှာ မျက်လုံးစိမ်းစိမ်းနဲ့ လူတွေ၊ ပြင်သစ်၊ ပေါ်တူဂီနဲ့ တောင်ပိုင်း အိန္ဒိယ အနွယ်ပုံ ပေါက်တဲ့ သူတွေကို အနှစ်တွေ ရာကျော်ပြီးမှ တွေ့ရဆဲ ဖြစ်တယ်လို့ ဒီဒေသတွေကို ရောက်ခဲ့တဲ့ ကက်သလစ် သာသနာပြုတွေက ရေးသားခဲ့ပါတယ်။

ကုလားပျက်လို့ ဒေသခံတွေက ခေါ်တဲ့ သူတွေအတွက် ရောမက သာသနာပြုတွေ စေလွှတ်တာ ရှိခဲ့သလို သာသနာပြု ဘုန်းကြီးတွေကို မြန်မာ ဘုရင်တွေက အားပေး ချီးမြှင့်တာတွေလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။

အင်းဝက အေဗာမာရီယာ ဘုရင်ဂျီ ဘုရားရှိခိုးသံကို အတုယူပြီး သီချင်းကြီးတွေ ရေးဖွဲ့ခဲ့သူကတော့ မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ ဖြစ်ပါတယ်။

ဦးစဟာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ခရစ်ယာန်တွေဆီကနေ ဓမ္မသီချင်းတွေ သင်ယူ ထားတယ်၊ ဆိုပြတယ်လို့ သူနဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဗြိတိသျှ သံတွေရဲ့ မှတ်တမ်းမှာ ပါပါတယ်။

ထိုင်းကတဆင့် မြန်မာတွေ ရတဲ့ ကက်သလစ် ပေါ်တူဂီ မုန့်တမျိုးကတော့ ဆနွင်းမကင်းခေါ် ခနုံမော်ကန်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဘီဂန်ဒက်

မင်းတုန်းမင်း လက်ထက်မှာ ပြင်သစ် ပညာတော်သင် စေလွှတ်ရေးမှာ ကူညီ အားပေးခဲ့တဲ့ ပြင်သစ် ဘုန်းတော်ကြီး ဘီဂန်ဒက် ဖြစ်ပါတယ်။

ရန်ကုန်မှာ ဘီဂန်ဒက် လမ်းလို့ မှည့်ခေါ်ခံရတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး အကူအညီနဲ့ ပြင်သစ်၊ အင်္ဂလန် စတဲ့ နိုင်ငံတွေကို မြန်မာ ပညာသင်တွေ လွှတ်ဖို့ ကနောင်မင်းသားက ကြိုးပမ်းခဲ့ပါတယ်။

ကနောင်မင်းသား လုပ်ကြံခံရပြီးနောက် သားတော် ပတိမ်းမင်းသားရဲ့ ပုန်ကန်မှုမှာ မင်းသား အသက်ချမ်းသာအောင် ဘီဂန်ဒက်က ကြားဝင် ခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။

သီပေါမင်း လက်ထက်မှာ စုဘုရားလတ် မိဘုရားကြီးက ကက်သလစ် သီလရှင်တွေကို ဗြိတိသျှ နဲ့ အပေးအယူ စေ့စပ်ဖို့ ရန်ကုန်ကို စေလွှတ်တာတွေ ရှိခဲ့တယ်လို့ သမိုင်းပညာရှင် ဒေါက်တာ ခင်မြကြူက ရေးသားခဲ့ပါတယ်။

ပြင်သစ်ကို စေလွှတ်ခံရတဲ့ ပညာသင်တွေထဲမှာ ဘုရင်ဂျီ အနွယ်တွေလည်း ပါပါတယ်။

ဒီထဲက သံချက်ဝန် ဖြစ်လာတဲ့ မုန်လှဇာတိ ဦးမြူဟာ ပြင်သစ်ကို ပထမဆုံး မြန်မာ သံအမတ် အဖြစ် စေလွှတ်ခံရပါတယ်။

သူဟာ မြန်မာ နိုင်ငံ ဗြိတိသျှ အောက် မရောက်စေရေးအတွက် နောက်ဆုံးအချိန်ထိ ဗြိတိန်၊ ဂျာမနီ နိုင်ငံတွေနဲ့ စေ့စပ်ခဲ့ပါတယ်။

ကက်သလစ် သာသနာပြု ကျောင်း

ကိုလိုနီခေတ်မှာ ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ ကလော၊ မေမြို့ စတဲ့ မြို့တွေမှာ ထူထောင်ခဲ့တဲ့ ကက်သလစ် သာသနာပြု ကျောင်းတွေက မြန်မာ ပညာတတ်တွေ အများအပြား ပေါ်ထွန်းခဲ့ပါတယ်။

ဒီထဲက သတင်းစာ ဆရာ အက်ဒွပ် ဦးလောရုံဟာ ကက်သလစ် ဘာသာဝင် ဖြစ်ပါတယ်။ စာရေးဆရာကြီး ပီမိုးနင်းကတော့ ပီနန်မှာ ကက်သလစ် ရဟန်းဖြစ်သင်ကျောင်း တက်ခဲ့ပါတယ်။

ရန်ကုန်နဲ့ မန္တလေး၊ ကျိုင်းတုံ စတဲ့ မြို့တွေမှာ ကက်သလစ် သီလရှင်နဲ့ ဘုန်းကြီးတွေ အုပ်ချုပ်တဲ့ လူအိုရုံနဲ့ အရေပြား ရောဂါကု ဆေးရုံကြီး တွေ၊ ဆေးပေးခန်းတွေလည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါတယ်။

မြန်မာပြည်မှာ ပေါ်တူဂီတွေ ကြီးမှူး ဖွင့်လှစ်တဲ့ ဒီဆူဇာ ဆေးတိုက်ဟာလည်း ထင်ရှားခဲ့ပါတယ်။

စာရေးဆရာမကြီး လူထု ဒေါ်အမာကတော့ သူ့ကို ငယ်စဉ်က ထိန်းတဲ့ ချောင်းဦးက ကလေးထိန်း မနက်ထယ်က သူတို့ဆီမှာ ဘုရင်ဂျီ မျက်နှာကြီးတွေ မှည့်တဲ့ နာမည် အမာကို သူ့ကို ပေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

အမာဟာ မာရီယာက လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

လွတ်လပ်ပြီးစ ကယားပြည်နယ် ရှားတောမှာ သူပုန်တွေ သတ်ဖြတ်တာ ခံရတဲ့ အီတာလျံ ဘုန်းတော်ကြီး တပါးနဲ့ အဖော် ဖြစ်သူ ကယားအမျိုးသား Isidoro Ngei Ko Lat ကိုလည်း ကက်သလစ် ဘာသာရဲ့ သူတော်မြတ် အဖြစ် စာရင်းသွင်းထားပါတယ်။

ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု လက်ထက်မှာတော့ မြန်မာပြည်က ကက်သလစ် ဘုန်းတော်ကြီးတွေကို ရောမ စေလွှတ်ပြီး ပညာဆည်းပူး စေတာနဲ့ အားပေး ချီးမြှင့်တာတွေ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။

ဗိုလ်ချုပ်ကြီး နေဝင်း လက်ထက်မှာတော့ ကက်သလစ် သာသနာပြု ကျောင်း တွေကို တခြားဘာသာရေး စာသင်ကျောင်း တွေနဲ့အတူ ပြည်သူပိုင် သိမ်းတာ၊ နိုင်ငံခြား ဘုန်းတော်ကြီးနဲ့ သီလရှင်တွေကို ပြန်ပို့တာတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။

လက်ရှိ မြန်မာပြည်က ကက်သလစ် ဘာသာဝင်တွေထဲမှာ ကမ္ဘာသိ ထင်ရှားသူတွေက ကယန်း စာရေးဆရာ ပါစကယ် ခူးသွယ် နဲ့ ကာဒီနယ် ဂိုဏ်းချုပ် ချားလ်စ်မောင်ဘိုတို့ ဖြစ်ကြပါတယ်။