وبلاگ بی بی سی فارسی

الحمدالله من همه این بیماری ها رو دارم. از ساعتها گشتن دنبال چیزهای مختلف تا دانلود فیلم و کتاب که نخواهم دید و خواند. اگر از دید فلسفه نگاه کنید این آشغال جمع کنی اینترنتی و اعتیاد به اینترنت به نحوی دیگر در زندگی واقعی انسان ها هم وجود دارد. به تعبیری چیزی که ما می بینیم مجموعه ای از اوهام هست که شبیه به توصیف شماست. از خیابان گردی تا احساس علاقه نسبت به گوشت و پوست با شکل و شمایل متفاوت از آنچه خود داریم، از غرق شدن در ترافیک و ساختمان های شهری گرفته تا خوردن چلوکباب هیچکدام واقعی تر از دلبستگی به آلبوم عکس افراد ناشناس نیستند. شعار تکنولوژی امروزه فقط اینست که بیایید خیالاتمان را هم خیال کنیم.

جالبه.من فکر میکنم که همه ی کسانی که با اینترنت کار میکنند به یک یا چند تا ازین بیماری ها دچار اند.مثلا به شخصه عادت وسواس گونه ای پیدا کردم به جست و جو درباره ی بیماری ها و عوارضی که فکر میکنم خودم دارم.

سلام
من به بيماری جستجوی خود و گوگل بازی مفرط، و اعتياد به ويکی پدي مبتلا هستم. دکتر خوب سراغ دارید ؟

تا وقتی توی لیست DSM-IV نرفته باشد، می توان آنرا شوخی با اصطلاحات تلقی کرد، مثل شوخی با کلمه سندرم. واگر هم وارد لیست شود، قطعا یک طبقه بندی ته مانده(NOS) هم دارد:
1-اینترنت ناشی از مواد
2-اینترنت ناشی از علل طبی عمومی
3- اینترنت که به گونه ای دیگر مشخص نشده است.

مگه اينترنت كاربردي بغير از آنچه كه شما در قالب بيماري ازش نام برديد داره؟ بابك /سيدني

salam
jalebe be nazare man agar injuri hesab konim aslan internet yek bimarye mohleke chon hame be nahvi yeki az in bimariharo daran khob adami ke miad to internet base ye kari tu inmye ha miad dige dast shui va ashpaz khane ke nemiad kare dige bokone ya myad donbale chizi ya myad weblog check mikone ya ax mibine ...na?

من که تقریبآ همه این بیماری را که شما نوشتید در خودم احساس میکنم ولی فکر نمیکردم من یکی از بیماران انترنتی هستم من محتـــاط هستم فقط به چت کردن که خودم درک میکنم روزگارم چقدر سیاه شده و چقـــــدر وقتم بیهوده تلف شد.

منم مثل خیلیای دیگه که خوره اینترنت هستن چند تا ازین موردها رو دارم. البته باید قبول کرد با دیجیتالی شدن زندگی وابستگی به اینترنت رو تا حدی باید قبول کرد.
من هر وقت دارویی میخرم حتما قبل از مصرف تو سایتها دنبال توضیح دارو، عوارض جانبی اون، تداخلش با داروهای دیگه،... رو search می کنم. حتی یه وسیله الکترونیک می خرم حتما به سایت سازندش مراجعه می کنم تا درباره ش اطلاعات کاملی داشته باشم. هر وقت اسم یه بازیگر، یه فیلم، یه وسیله، یه کتاب، یه نویسنده، یه... هرچی می شنوم سریع تو notepad موبایلم یاداشت می کنم تا بعدا search شون کنم.
لپ تاپ ام هم پر چیزهایی هستش که بیخودی download یا save کردم.
به نظرم ویکی پدیا و گوگل رو باید اول می نوشتین چون همه این مورد رو دارن. اگه بازم ویکی فیلتر شه من که دیگه دق می کنم. یه چیز هم من به این نوشته تون اضافه کنم که من بهش مبتلا شدم بقیه وبگردهای عزیز رو نمی دونم: اینقد تو مغزم اطلاعات درباره همه چی پر کردم که مغزم دچار اشباع شده و دیگه چیزی واردش نمیشه مگه اینکه یه مطلب دیگه رو فراموش (delete)کنم. به این درد چی میگن؟؟
خلاصه باید فکری به حال خودمون بکنیم.

بدبختي من فكر مي كنم همه اين بيماري ها رو دارم

شب تا صبح كارم شده چت

همه خونه از دستم عاصي هستن

ولي خب كاريش نميشه كرد

اوه ، با اين اوصاف 90% وب مسترها ، وبلاگ نويسها و وبگردهاي حرفه اي مريضن كه منم متاسفانه چندتا از اين امراض رو دارم !

راستي محمود من يه مرض جديد هم دارم كه توصيه ميكنم روانشناسا اونو هم برسي كنن و اونم اينه كه تا هر روز اخبار بي بي سي ، مهر ، ايرنا ، بازتاب و ايسنارو چك نكنم احساس خوبي بهم دست نميده ، چون فكر ميكنم از اخبار روز دنيا بي خبرم ؟

كه با اين اوصاف فكر كنم اينم يه بيماريه خطرناكه !

تورو جون محمود اگه يه پزشك ارزون و خوب پيدا كردي ما رو هم خبر كن تا دردمون رو دوا كنيم .

من اصلا نمی دونستم چنین بیماریهایی هم وجود دارند. ممنون از این همه اطلاع رسانی درست. در واقع حالا می دونم چی جوری با اونهایی که مرتب پای کامپیوتر هستند برخورد کنم! از نوع سوم و شاید هزارم...

خوب فکر کنم بی بی سی فارسی از همه‌ بیمارتر است.چون این شما هستید که‌ در هه‌ جا لینک داده‌اید و سرمایه‌ی کارگران بدبخت را که‌ شب روز در کارخانه‌ها کار میکنند صرف تبلیغات ناچیز خود میکنید.بعنوان مثال در سایت گویا.اگر چه‌ هیشه‌از جمهوری اسلامی دفاع کرده‌اید.مسلما نظرات من چاپ نمیشود.

من نمی دونم تو ایران چطور باید دوست دختر پیدا کنم! یا دختر فلانی است یا نامزد فلانی یا زن فلانی یا... برای همین به اینترنت کمی اعتیاد دارم و اسم خودم رو می خوام ببینم چطور کسی می تونه پیدا کنه اگه بخواد با من دوست بشه. تازه من خیلی خوشم می یاد که معروف و مشهور هم باشم! اما خودافشاگری رو نداشتم.

خوب اینترنت هم فضایی است در همین دنیا با همین آدمها و در نتیجه وجود بیماری در بین انسانها هم جزیی از این وجود است و طبیعی. به نظر من این بیماری هااصلا" پدیده جدیدی نیستند و فقط نمودی با شکلی جدید می باشند.

متأسفانه من همه اين بيماری ها رو که گفتيد دارم ، تقريباً 7 ساله که به اين بيماريهاي اينترنتی و 12 سال هم معتاد pc شدم ، اگه کسی يه دکتر که واقعاً بتونه اين مشکل منو حل کنه سراغ داره بگه ، چون من روزی حداقل 16 ساعت پاي pc هستم و وعده غذایيم هم 1 دونست ، يعنی صبحانه ، ناهار و شام معمولاً بين ساعته 16-23 يک جا . ديگه نميدونم چی کار کنم . ميخوام بد از 10 سال به زندگيه عادّی بر گردم

من مدتهای زیادی رو تو اینترنت می گذرونم ولی هیچکدوم از این بیماریارو ندارم!!

من از این بیماری رنج می برم که نکنه خبری جدید و مهم در اینترنت باشد و من آنرا ندیده باشم و کامپیوتر را خاموش کنم یا به قول معروف آنلاین نباشم. دوست ندارم خبری را کسی به من می دهد من نشنیده باشم ولی اگر خبری که از کسی برای اولین بار می شنوم را می خواهم از طریق اینترنت تایید بگیرم. فکر کنم شد دو تا بیماری دیگر اینترنتی!

يه بيماري مهلك به نام چت رو فراموش كردت توب ليست بيماريها بيارن. لطفاً اضافه بشه.

من مطمئن نیستم چیزهایی که نوشته شده , واقعا بیماریست.

از شما چه پنهان که من خودم یکی از همین بیمارها هستم. شده که خیلی وقتها بدون هیچ قصدی و یا هدفی سایت های مختلف از دانلود برنامه ها تا خواندن مقاله های چرت و پرت را باز کردم و بستم. ولی چیزی عایدم نشده.
ولی بنظر این بنده که نوع گذراندن وقت با پیشرفت های امروزی مسلماً خیلی با گذشته فرق کرده. دیگه ما برای گذراندن وقتمون چای خونه نمیریم یا زورخونه.
و این یه چیز عادی هست.

با سلام وخسته نباشید
موضوعی که به آن پرداختید موضوع بسیار مهمی است و من تصور می کنم جدای از بحث بیماریهای اینترنتی باید بزهکاریها و عوامل زمینه ساز بروز آسیب ها و ناهنجاریهای اینتر نتی را جدی تر گرفت خصوصا در بسترهای فرهنگی جوامع مختلف.

در صورت تمایل مقاله ای را که در ای زمینه با عنوان \" انسان مجازی ، دنیای خیالی \" در روزنامه شرق 31 اردیبهشت 84 منتشر کردم را مطالعه نمایید

https://www.sharghnewspaper.com/840231/html/media.htm

سلام
من خیلی می خواهم بیام تو سایتتون ولی فیلترش کردن میشه یه کاریش کرد؟

یکی از اعتیادهای دیگه در اینترنت "گوگل ارت" است که من چند ماهی بهش معتاد شدم و بهش میگم "گوگ" ، یکی از علتهای مصرفم از گوگ بخاطر ویژه گیهای جدیدیست که من از قابلیتهای برنامه بدست میآورم بهتر است شما هم یک سری بزنید شاید شما را هم بگیرد البته اگه خواستید گوگ بزنید سعی کنید با خطی باشه که دوزش بالا باشه یعنی سرعتش بالا باشه یعنی حداقل 56 باشه ولی اونم اصلش باشه یعنی 56 اصل که میتونم بگویم یکم شما را بگیرد اگه میخواهید سنگین حال کنید و ADSL ندارید و میخواهید بیرون گوگ بزنید بهتره کافه هایی بروید که سنگین حال کنند یعنی 128 را به دست مشتری بدهند
. و دیگر اعتیاد اینترنتی هم که است و من معتادش شدم سر زدن به این وبلاگهاست و اظهار نظر کردن در commentها میباشد که من بهش میگم "کام زدن"

Shoma migid IN yek bimariye

Harfi tosh nis Vali
Ta 10 sale Ayande man ghol midam Tamame mardome donya be yeki az In bimariha mobtala bashan
Dar zemn in bimariha hamashonam bad nistan

Shayd vaghto begiran vali etelat midan

va mardom mitonan bishtar agah bashan

Man khodam Bishtare vaghta sar garme
Downlode filmhaye amoozeshi ebook .. hastam

Dar kenaresh chat,music,wblog nevisi ro ham anjam midam

احتمالا شما نسبت به دنیا و حتی محیطی که زندگی میکنید بی اطلاع هستید
و در ضمن این نظریات شخصی خودتان است نه روانشناسان.

با تشکر
رضا از پاریس.

منظور آقای رضا از پاریس کیست؟ روانشناسان؟ مجله نیو ساینتیست؟ یا نویسنده مقاله؟ در ضمن ایشان از تحقیقات روانشناسان در باره اعتیاد اینترنتی و این چیزها خبر ندارند؟ راستی چطور ممکن است روزنامه نگار یا روانشناس از دنیا بی خبر باشد؟ بهتر است به این فهرست بیماریهای اینترنتی ، بیماری کامنت گذاری خصمانه بدون اطلاع از ماجرا یا برای ابراز وجود را هم اضافه کنیم، با سپاس از ا.ح خودمان که همکلاسی دوران فوق لیسانس بود!

من هم به چند مورد مبتلا هستم باید چه کار کنم؟آیاخطرناک هم هستند؟

من هرچه گشتم، مقاله مذکور را پیدا نکردم. اگر می‌شود لینک مقاله را بدهید.

سلام دوستان!

نظرها را خواندم بسیار جالب بودند.
راستش آن روانشناسان نیز مبتلا به امراض یاد شده اند چرا که در مدت ده - پانزده سال مطالعه دنبال آمار و ارقام می گشتند که خود ایجاب استفاده از اینترنیت را می کند. دیگرش را خود شما می دانید که...
اما در مورد بیماری ها (به قول روانشناسان) راستش من هم بیمارام. چندتا یا بهتر بگویم این لیست شامل بیماریهای اینتر نیتی خیلی خیلی زیاد من هم می شوند.
نمی فهمم شاید برایم بیماری نه بلکه دارو باشد وقتی که از اینترنیت استفاده می کنم احساس راحتی می کنم, همه خیالها, استرس و... خلاصه هرآنچه که از دستش ناراحت می شوم را فراموش و از شرشان خلاصم می کند, پس اینتر نیت برایم دارو شد یا بیماری؟!! جواب را باز هم نمی فهمم شاید بیماری باشد
اگر قرار باشد که منظور از استفاده اینترنیت را بیماری بدانیم, پس بیماریهای که من مبتلا هستم اصلاً قابل شمارش نیستند چرا که من از اینترنیت به مقاصد مختلف (البته مشروع) و بسیار زیاد اسفتاده می کنم که تعدای اندکی آن شامل لیست بیماریهای یاد شده توسط روانشناسان است.
به هر صورت اگر بیماری است یا هر چیزی دیگری, من عاشق آن هستم و زندگی برایم بدون اینترنیت خیلی خیلی خیلی و خیلی دشوار است.
دوستان دارم
خدا نگهدار

با سلام
يادداشت مفيدي بود.از آنجايي كه تز دكتراي بنده در زمينه آسيب شناسي كاربران اينترنت (ايراني وفرانسوي)است ،علاقمنداني كه اطلاعات علمي جديدي در اين باره دارند ويا مايل به تكميل پرسشنامه اي در اين زمينه (سنجش نوع وميزان آسيب با استفاده از مقياس هاي استاندارد) مي باشندحتمااز طريق ارسال ايميل ويا كامنت دروبلاگ اعلان آمادگي نمايند تا ايشان را در جامعه آماري لحاظ نمايم.(ضمنآ خلاصه مقاله اي با عنوان "اعتياد اينترنتي،اعتياد بدون دارو " رادر وبلاگ ارتباطات ايده آل درج كردم وعلاقمندان را به خواندن آن دعوت مي كنم.(البته اين مقاله بزودي در فصلنامه علمي و وبلاگ شخصي منتشر خواهد شد.)