Türkiye özel ekinin ilk sayfasında, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın büyük bir fotoğrafına yer verilmiş. Fotoğrafının altına; "Erdoğan liderliğindeki Adalet ve Kalkınma Partisi hükümeti, hem siyasete hem de ekonomiye istikrar getirdi" notu düşülmüş.

Vincent Boland imzalı giriş yazısının başlığı ise şöyle; "Bu yeni, cesur dönemde, sürdürülebilir büyüme yakalanabilir. Ancak ülkenin geleceği, büyük ölçüde, Avrupa Birliği ile üyelik müzakerelerinin başlamasına bağlı". Analizine şu sözlerle devam ediyor gazete.

"Şimdi herşey çok hızlı değişiyor. Hem ekonomide, hem siyasesette. Türkiye şahlanıyor. Bu çalkantılı ülkede, nihayet, ekonomi, siyaset, finans istikrara kavuştu. Adalet ve Kalkınma Partisi, siyaset sahnesine tamamıyla egemen. Geniş parlamento çoğunluğu, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ı, Avrupa'nın arkası en güçlü lideri yapıyor".

"Türkiye, 25 yılı aşkın bir sürenin ardından, bir çok Türk'ün birlikte büyüdüğü iki haneli enflasyondan kurtulmak üzere. Ülkenin 1990'lardan bu yana başa gelen ilk istikrarlı hükümeti, şimdi gücünü yerel seçimlerdeki galibiyeti ile de pekiştirdi. Siyaset ve ekonomi de yakalanan bu ender istikrar, ülkeyi, Avrupa Birliği ile mükazerelere başlama konusunda güçlü bir konuma getiriyor".

Yazıda, Merkez Bankası Başkanı Süreyya Serdengeçti ile yapılan bir mülakata da yer verilmiş. Serdengeçti, enflasyonla mücadeleyi şöyle değerlendirmiş.

"Şu anda ekonomi tamamıyla istikrara kavuşmuş denemez. Tek haneli enflasyonu görmek için bir yıla daha ihtiyacımız var. Dolayısıyla şu anda kutlama için biraz erken. Ancak sürdürülebilir büyüme, ulaşılabilir bir kavram artık".

Financial Times, Türkiye özel ekinin giriş yazısında, ülkenin, ekonomik istikrarın yanı sıra, siyaset kültüründe de bir dönüşümden geçtiğini şu sözlerle anlatıyor.

"AKP. mimarı olduğu bu dönüşümden aynı zamanda en fazla yararlanan parti. Erdoğan, son yılların en istikrarlı hükümetinin başındaysa, bunun temel sebebi partinin ülkeyi bir koalisyondan ziyade, tek başına yönetmesi".

"AKP'nin tabanını, laik siyasi partiler tarafından uzun süredir yok sayılan, dindar-girişimci sınıflar oluşturuyor. Siyaset yorumcuları, bu durumun, orta sınıfların da artık seslerini duyurmaya başladığının işareti olarak görüyor. Bu tablo, laik devlet yönetimi ve -Milli Güvenlik Kurulu aracılığıyla kullandığı Anayasal rolü azatılmış olsa da gücünü koruyan- orduyu düşündürüyor".

Ekonomide bu istikrar nasıl yakalandı? Financial Times, cevabı, IMF programına bağlılık olarak veriyor. Ancak uyarı da gecikmiyor. Bilgi Üniversitesi öğretim üyesi Soli Özel'in şu sözleriyle.

"Hükümet şu anda başarılı çünkü önünde IMF'nin çizdiği yol haritası var. Ancak IMF sonrası için bir planları olup olmadığından emin değilim. Program sona erdiğinde, kısa vadeli politik çıkarlara yönelmekten nasıl kaçınacaklar ondan da emin değilim. Hükümet hiç IMF sonrasını düşünüyor mu acaba?"

"Rehavete kapılmayın". Başbakan Erdoğan'ın, partililere yerel seçim sonrası yaptığı bu çağrı, Financial Times'ın Türkiye ekindeki bir başka yazıya başlık olmuş. Türkiye'deki siyasi değişimin neden ve sonuçlarına ayrılan yazıda, Avrupa Birliği'ne üyelik hedefinin önemli bir itici güç olduğu şu sözlerle vurgulanıyor.

"Avrupa Birliği ile müzakere aşamasına gelinmesi, önceki hükümetlerin dokunamadığı bir çok iç sorunu tabu olmaktan çıkardı. İnsan hakları çok canlı bir tartışma konusu artık. Ordunun siyasi hayattaki rolü azalıyor. Ülkenin kaderinin yegane belirleyicisi Milli Güvenlik Kurulu sivilleştirildi. Ve idam cezası kaldırıldı.

"En önemlisi, Kıbrıs gibi uzun soluklu bir dış politika sorununa eğilme kararlılığı gösterdi AKP. Adanın tekrar birleşmesinin askeri-stratejik bir konudan ziyade siyasi bir konu olduğunda ısrar ederek, Ankara da bir uzlaşma yaratmayı başardı. Ancak Türk kamuoyunda, belli başlı katı milli tutumları yumuşatma iradesi olmasaydı, bu değişimlerin hiçbiri hayata geçemezdi".

Financial Times'ın Türkiye özel ekinden aktardık. Gelelim İngiliz gazetelerindeki diğer başlıklara. Tüm gazetelerin ilk sayfasında, 52 eski İngiliz diplomatın, Tony Blair'e hitaben kaleme aldığı ve Başbakan'ın, Amerika Başkanı Bush ile, Orta Doğu ve Irak konusundaki ittifakının eleştirildiği mektup var.

Guardian, bir çoğu daha önce bölgede görev yapmış diplomatların mektubundaki şu satırları aktarmış.

"Arap İsrail sorunu ve Irak konusunda, Amerika Birleşik Devletleri ile yakın işbirliği içinde izlediğiniz politikaları derin endişeyle izliyoruz. Irak'ta, yürütülen görev tanımı ile çelişkili bir biçimde aşırı askeri güç kullanılması, açıklamalarda kışkırtıcı bir seçilmesi, Necef ve Felluce'deki çatışmalar. Tüm bunlar direnişi yok edeceği yerde güçlendirmiştir."

Independent, ilk sayfasının tamamını, altındaki imzalarla birlikte mektuba ayırmış. Gazete, diplomatların Blair'i, Beyaz Saray üzerinde gerçek bir etki kurmaya çağırdığını, eğer bu mümkün değilse, başarısızlığa mahkum olan Amerikan politikalarının daha fazla izlenmemesini istediklerini aktarıyor.

Independent, eski Birleşmiş Milletler büyükelçisi Crispin Tickell imzalı bir mektuba da yer vermiş sayfalarında. Tickell şöyle diyor.

"Diplomasi çevrelerindekilerde, şimdiye kadar hiç bu kadar büyük bir endişe ve umutsuzluk görmemiştim. Konunun aciliyeti nedeniyle mümkün olduğu kadar çabuk harekete geçme ihtiyacını hissettik. Irak savaşı yasa dışıydı. Bush ve Blair her ne amaçlıyorlarsa, bu kötü planlanmış ve kötü uygulanan bir politika"

"Birinci körfez Savaşı sona erdi çünkü, Birleşmiş Milletler kararı sadece, Irak ordusunun Kuveyt'ten çıkarılmasınına izin veriyordu. Irak'a girip Saddam Hüseyin'i devirmeye değil. Baba Bush da, zaten rejimi değiştirecek bir planı olmadığından orada durdu. Ancak göründüğü kadarıyla yine bir planı olmayan oğlu devam etti ve Blair da onu destekledi".