İşte Obama'nın 2009'da öncelikle ele alması beklenen birkaç başlık:

Barack Obama, ABD ekonomisini canlandırmak için, Başkan Eisenhower'ın 1950'lerde yaptırdığı eyaletler arası otoyol sisteminden bu yana ülkede görülen en büyük altyapı yatırımını yapmak istiyor.

Ülke genelinde yol ve köprü inşaatı programlarının yanısıra, kamu binaları ve okulların tadilattan geçirilmesi, modernleştirilmesi ve daha az enerji tüketecek hale getirilmesi için ülke çapında kampanyalar söz konusu olacak.

Başlamış halde olan projelere yatırım yaparak, Obama sisteme hızla nakit enjekte etmeyi, iş imkanları oluşturmayı ve tüketici harcamalarını teşvik etmeyi umuyor.

İş hacmini genişletmek ve tüketici harcamalarını körüklemek için diğer teklifleri ise, iş imkânı yaratan firmalara tanınacak vergi kolaylıkları, işçilerin yüzde 95'ine getirilecek vergi kesintileri ve işsizlik haklarınını genişletilmesi.

Tüm bu paketin maliyetinin 700 milyar ile 1 trilyon dolar arasında olması bekleniyor.

Barack Obama, sigorta masraflarının azaltılacağı taahhüdünde bulunmuş ve sigortası olmayanların yararlanabileceği daha az maliyetli bir plan önermişti.

Yaptığı atamalarda da bu konudaki kararlılığını ortaya koydu.

Senatonun eski çoğunluk lideri Tom Daschle sağlık işlerinin bir numaralı ismi olacak.

Obama, sigorta şirketlerinin, ilaç firmalarının, doktorların ve Cumhuriyetçi senatörlerin desteğini kazanabilmek için çetin bir mücadele verecek.

Ancak şu an için rüzgâr kendisinden yana esiyor gibi görülüyor.

Obama, ABD'nin elektriğinin 2012 yılına kadar yüzde 10'unun, 2025'e kadar da yüzde 25'inin yenilenebilir kaynaklardan teminini sağlayacağı vaadinde bulunmuştu.

Ayrıca 2050 yılına dek sera gazlarının salımında yüzde 80 oranında bir kesinti istiyor.

Önümüzdeki 10 yıl içinde alternatif yakıtlara 150 milyar dolar yatırım yapılmasını öneriyor.

Barack Obama, Irak'taki birliklerden her ay bir ya da iki savaşçı tugayı çekme teklifinde bulunuyor.

Bu, 2010 yazına gelindiğinde ABD'nin Irak'tan tamamen çekilmiş olması anlamına gelecek.

Bu, Obama'ya dış politikada öncelikli gördüğü diğer konu üzerinde odaklanma şansı verecek ve Afganistan'daki asker sayısını arttırabilecek.

Askerî yetkililer, 2009 yazına dek Afganistan'a 20.000-30.000 asker gönderilebileceğini söylüyor. Bu Afganistan'daki ABD askeri sayısının ikiye katlanması anlamına geliyor.

Guantanamo Üssü'ndeki terör zanlılarının tutulduğu gözaltı merkezini kapatmak ve "ağırlaştırılmış sorgu tekniklerinin" kullanımına son vermek Obama'nın güvenlik konularındaki başlıca öncelikleri.

Obama, Time dergisiyle yaptığı bir mülakatında, "iktidara gelmesinden sonraki iki yıl zarfında eğer Guantanamo'yu sorumlu bir şekilde kapatmadıysa, işkenceye açıkça son vermediyse ve güvenliğin talepleri ile anayasa arasındaki dengeyi tesis edemediyse" yönetiminin başarısız olacağını söyledi.

Obama Guantanamo Üssü'nü kapatırsa, orada tutulan tutsaklara ne olacağı hakkında bir karar verilmesi gerekecek. Çünkü birçoğunun işkence görebilecekleri endişesiyle ülkelerine gönderilmeleri mümkün değil.

ABD'nin yeni başkanının ayrıca askerî mahkemeler sistemine devam edilip edilmeyeceğine, zanlıların ABD'nin ağır ceza mahkemelerinde yargılanıp yargılanmayacağına, serbest bırakılıp bırakılmayacaklarına ya da başka bir seçenek geliştirilmesine karar vermesi gerekecek.

Kamuoyu yoklamalarına göre, selefinin aksine Obama dünyanın birçok ülkesinde oldukça sevilen bir isim ve bunu kullanması bekleniyor.

2009'un başlarında, Müslüman dünyasında - muhtemelen Mısır'da ya da çocukluğunun bir bölümünü geçirdiği Endonezya'da - önemli bir konuşma yapacağını söylemişti.

Eğer dünya genelinde ABD'ye bakışı değiştirebilirse, ABD'nin müttefiklerinden daha fazla şey talep etmesi daha kolay olacak. NATO üyelerinden Afganistan'a daha çok asker ya da İsrail'den Orta Doğu barışı için daha fazla taviz isteyebilecek.

Obama, "İsrail-Filistin sorununda ilerleme sağlamayı, ilk günden itibaren başlıca diplomasi önceliklerinden biri haline getireceğini" söylemişti.

Seleflerinin başarısız olduğu bu alanda başarı kaydetmek istiyorsa, uluslararası destek kilit önemde olabilir.

Obama'nın görevdeki ilk yılında en büyük mücadelesi Irak ya da sağlık reformları değil, sendikalaşmanın kolaylaştırılması için hazırlanan bir yasa tasarısı üzerine olacak.

Tasarı, çalışanlarının çoğunluğunun oylarını bir sendikadan yana kullanması durumunda, o sendikanın iş veren tarafından tanınmasını öngörüyor.

İş verenler tasarıya karşı çıkıyor, sendikalaşmış iş gücünün maliyetleri arttıracağını savunuyor.

Obama tasarıyı destekliyor, ancak tasarının Kongre'de yoğun muhalefetle karşılaşması muhtemel.

Dolayısıyla sağlık reformu ve iklim değişikliği konularına odaklanmayı tercih etmesi beklenebilir.

Ancak sendikalar, Obama'yı desteklemeleri karşılığında tasarının geçmesini talep ederlerse, o zaman Obama'nın konuyu tekrar düşünmesi gerekebilir.

Barack Obama'nın destek verdiği, ancak gündeminin geri kalanını tehlikeye atabilecek bazı başlıklar da var. Sendikaların talep ettiği yasa bunlardan biri.

Bill Clinton örneğinde, eş cinsellerin ordu yasağını kaldırmaya çalışmak, sağlık reformu için elini zayıflatmıştı.

Dolayısıyla Obama'nın eş cinsel çiftlerin evliliğine izin veren yasalar, ya da Bill Clinton'ın ordudaki eş cinsellere dair bulduğu ara formül olan "Sorma, Söyleme" politikasının değiştirilmesi için atılacak adımlar konusunda temkinli davranması bekleniyor.

Bir diğer örnek ise göçmenlik reformu. George Bush gibi Obama da yasadışı göçmenleri vatandaşlığa götürecek yollar oluşturmak ve sınır güvenliğini arttırmak istiyor. Ancak Bush'un bu konuda başarısız olması, Obama'nın bunu gözden geçirmesine neden olabilir.