13 ülkenin çevre bakanları, yeni bir 'çevre anlaşması' arayışında

Katılımcı ülkelerin büyük bölümü hemen harekete geçilmesini isterken, Amerika Birleşik Devletleri bazı önemli önerilere destek vermekte isteksiz davrandı.

BBC Çevre muhabiri Matt McGrath'ın aktardığına göre bakanlar, bu konferansın iklim değişikliğine çözüm bulma konusunda uzlaşma ihtimali olduğunu gösterdiği görüşünde.

Ancak, bunun nasıl ve hangi yöntemlerle yapılacağı konusunda bir anlaşmaya varılabilmiş değil.

Üye ülkeler karbon gazı ve benzeri gazların atmosfere salımının azaltılması çabalarının, sürdürülebilir ekonomik kalkınmayla el ele ilerlemesi gerektiğinde genel olarak hemfikir.

Ancak, karbon alışveriş programının küresel düzeye yayılması konusunda fikir ayrılıkları yaşandı.

Delegelerden birinin aktardığına bakılırsa, Amerika Birleşik Devletleri, karbon alışverişine ve kalkınmakta olan ülkelerde yağmur ormanlarının korunması için yapılacak mali yardımlara ilişkin bir öneriye muhalefet etti.

Potsdam'daki konferansta, iklim değişikliğiyle mücadele kapsamında Kyoto Protokolü'nün yerini alacak yeni bir anlaşma üzerinde çalışılıyor.

Konferansa katılan ülkeler, atmosfere salınan karbon gazının yaklaşık üçte ikisinden sorumlu.

Katılımcı ülkeler arasında Brezilya, Çin, Hindistan, Meksika ve Güney Afrika da var.

Birçok ülkeyse, en çok karbon üreten ülke konumundaki Amerika Birleşik Devletleri katılmayacaksa, salımları sınırlamaya yönelik bir anlaşmaya destek vermiyor.

ABD, süresi 2012'de dolacak Kyoto Protokolü'nü de imzalamamıştı.

Avrupa Birliği liderleriyse geçen hafta karbon emisyonlarını 2020'ye dek yüzde 20 azaltma taahüdünde bulunmuştu.

Kyoto'nun yerini alacak anlaşmayla ilgili tartışmalar, Haziran ayındaki G-8 zirvesinde sürecek.

Tartışmalara son nokta, Aralık ayında Endonezya'da yapılacak küresel iklim müzakerelerinde konacak.

Kyoto sadece iki yıldır yürürlükte

Kyoto Protokolü, adını Japonya'nın Kyoto kentinden alıyor.

Atmosfere salınan karbon emisyonlarında indirime gidilmesi konusunda ilk anlaşma, Kyoto kentinde 1997 yılında yapılan zirvede sağlanmıştı.

Fakat anlaşma ancak 2005 yılının Şubat ayında yürürlüğe girebildi.

Çünkü Kyoto Protokolü, 1990 yılı itibariyle, sera gazı emisyonlarının en az yüzde 55'inden sorumlu olan 55 ülkenin onayını gerektiriyordu.

Bu onayın sağlanması umulandan uzun sürdü.

Protokolü onaylayan 38 sanayileşmiş ülke, başta karbondioksit ve metan olmak üzere, atmosfere saldıkları sera gazlarında, 2012 yılına kadar, 1990 yılındaki düzeye göre toplam yüzde 5,2 oranında bir indirime gitmeyi kabul etmişlerdi.