|
Özbek ailelerin sessiz protestosu | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Özbekistan'ın doğusundaki Andican kenti, ülkede benzeri görülmemiş bir protesto gösterisine sahne oldu. Aşırı İslamcılık suçuyla yargılanan bir grup gencin aileleri tarafından, yaklaşık 100 gündür sürdürülen gösterilerin sonuncusuna katılım bin kişiyi aştı.
Sıradan bir gösteri değildi bu. Ne bayraklar, ne de sloganlar vardı. Sadece, üzerlerine gardroplarındaki en şık elbiseleri geçirmiş, sessizce, oldukları yerde öylece duran insanlar. Katılımcıların çoğu, mahkemeye çıkarılan gençlerin anne babaları, çocukları ya da kardeşleriydi. Konuştuğumuz annelerden biri, 26 yaşındaki oğlunun bir kahvehane işlettiğini, bir gün işe gittiğini, ancak geri gelmediğini anlatıyor. "İyi bir insan, iyi bir Müslümandır. Ne suç işlediğini bir türlü anlayamıyorum" diyor. Gençler, aşırı İslamcı bir gruba üye olmakla suçlanıyor. Dava dosyaları bu yönüyle, Özbekistan'daki yüzlercesine çok benziyor. Bu davayı farklı kılan, ailelerin tepkisi. Son derece iyi avukatlar tutmuşlar. Oğullarına iftira atmakla suçladıkları bir gazeteyi dava etmeye kadar vardırmışlar işi. Yetkililerin tepkisini çekmemeye de aşırı özen gösteriyorlar. Hergün gösteri sonrası, sessizce evlerine gitmeden önce toplandıkları alanı temizliyorlar örneğin. Dava yaklaşık üç aydır devam ediyor ve göstericilerin sayısı her geçen gün artıyor. Kararın ise birkaç gün içinde açıklanması bekleniyor. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||