|
Felluce'ye geri dönüş | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Felluce'de her yerde çatışmaların izleri var. Kentte gördüğüm ilk binanın üst katları yıkılmıştı.
Hemen yanı başındaki mavi çinili cami delik deşikti. Makinalı tüfek ateşine hedef olmuştu. Amerikan bombalarının tüm binaları yerle bir ettiği geniş bir düzlüğe çıktım. Felluce'nin merkezine doğru giderken savaşın izlerini taşımayan, kurşun ya da şarapnelin isabet etmediği hiçbir bina göremiyorsunuz. 350 bin nüfuslu şehirde şaşırtıcı derede bir sükunet vardı. Hafta sonu olmamasına rağmen sokaklarda pek az kişi görebiliyorsunuz. Felluce harekatı sadece konutlara değil dükkan ve diğer işyerlerine de büyük zarar vermiş. Başka bir caddede yıkılan vitrinlerini tamir ederek düğün kıyafeti satmaya başlayan bir kaç dükkan gördüm. Felluce'deki Amerikan deniz piyadeleri ve Iraklı yetkililer, operasyonlardan sonra halkın yarısının kente göre döndüğünü söylüyor. Çatışmalarda evleri ve işyerleri ağır hasar görenlere tazminat ödenmeye başlanmış. Tazminatların ödendiği merkezin çevresinde çok sıkı güvenlik önlemleri dikkat çekiyor. Felluce'nin batısındaki bu binanın önünde yüzlerce kişi kuyrukta bekliyor. Ödenen tazminat miktarı 500 dolarla 14 bin dolar arasında değişiyor. Ama bu rakamlar talep edilen tazminat miktarının sadece beşte birini oluşturuyor. Felluceliler, bu parayı almak için çok çaba harcadıklarını, tazminatın gerisini ne zaman alabileceklerini bilmediklerini söylüyor. Felluce'nin tüm giriş çıkışlarında da Amerikalıların geniş güvenlik önlemleri aldığı görülüyor. Deniz piyadeleri kente giren çıkan herkesi tek tek kontrol ediyor. Amerikalılar bununla birlikte kentte güvenliğin hala önemli bir sorun olduğunu kabul ediyorlar. Amerikalı askeri yetkiler, operasyon sırasında kendileriyle çarpışan bazı direnişçilerin kente geri döndüklerini, askeri araçlara zaman zaman saldırılar düzenlediklerini söylüyorlar. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||