Kamil Erdoğdu Chengdou

Ancak öğle saatlerinde meydana gelen sarsıntı özellikle yüksek binalarda bulunan binlerce kişinin sokaklara dökülmesine yol açtı.

Kısa süre içinde Sichuan’da çok şiddetli bir deprem olduğu ve benzer paniğin ülkenin finans ve ticaret merkezi Şanghay’da da yaşandığı öğrenildi.

Sichuan’ı vuran deprem 7.9 büyüklüğündeydi.

Daha sonra Pekin’deki sarsıntının Sichuan’daki depremin tetiklediği 7 dakika sonra meydana gelen bağımsız bir deprem olduğu açıklandı.

Depremin bilançosu her geçen dakika ağırlaşıyor.

Çin basını ceset görüntüleri yerine kurtarma çalışmalarıyla, 8 aylık hamile kadının 48 saat sonra enkaz altından sağ çıkarılması ve 3 yaşındaki kız çocuğun ölen anne ve babasının siper etmesiyle hayatta kalması gibi mucizelere odaklandı.

Çin Dışişleri Bakanlığı depremden 3 gün sonra bir grup yabancı gazeteciyi depremin yaşandığı Sichuan eyaletine götürme kararı aldı.

Bakanlıktan bir görevli telefon edip bu kararı bildirdiğinde ve katılıp katılamayacağımı sorduğunda uçağın kalkmasına 4 saat vardı.

Çin’de yolculuk edenlerin dikkati ilk çeken noktalardan biri, garlardaki, havaalanlarındaki koşuşturma ve kargaşadır.

Pekin’de yeni açılan 3 nolu terminalde Sichuan eyaletinin merkezi Chengdu’ya gidecek yolcular için ayrı bir bölüm açılmıştı.

Zira bu yöne gidecek uçakları her an tehir sürprizi bekliyordu.

Uçağın yolcuları arasında gazetecilerin yanı sıra Kızılhaç görevlileri, deprem uzmanları ve gönüllülerin de olduğunu öğreniyoruz.

Kaptan pilot anonsunda, deprem için bölgeye gidenlere teşekkür etti.

Uçağa binerken telaştan, itiş kakıştan eser yoktu, hatta Çin’in alışageldik görüntüsü olan uçağın kalkacağı ana kadar cep telefonlarıyla konuşanlara da rastlanmıyordu.

Özetle, daha uçak kalkmadan hüzünlü bir hava hissediliyordu.

Depremden hemen sonra ülke genelinde, hatta yurt dışında yaşayan Çinli göçmenler arasında yardım kampanyaları başlatıldı.

Oturduğum sitenin bahçesine de bir bağış kutusu kondu.

Felaket sonrası günlerde Çin’de liderler ulaşılması imkansız, yüksek bir yerlerde yaşayan insan sanılmazlar.

Çat kapı felakete uğrayan bir aileyi ziyaret edebilirler.

Yıllar önce zamanın başbakanı Zhu En Lay’ın bir felaket bölgesinde dışarıda sabahlayan insanlarla beraber yemek yediği halen anlatılır.

Başbakan Wen Jiabao da son günlerde montu ve spor ayakkabısıyla yalnızca deprem bölgesinde değil, her Çinli ailenin evindeydi.

Sedyede yatan yaşlı kadının elini tuttuğunda, kadın “Sen Wen Jiabao değil misin?” diye soruyordu.

Başbakan, bir başka ilçede kucakladığı iki kız çocuğuna “Ben Wen dedenizim, korkmayın, sizi koruyacağız” derken veya gözleri dolarken insani durum başbakanlığının önüne geçiyordu.

Değişim geçiren toplumların kaderidir, yeni eskiyi götürürken beraberinde bazı olumlu özellikleri de yok eder.

Son 30 yılı aşkın süredir belki de dünyanın en hızlı değişim geçiren ülkesi olan Çin’de de benzer şikayetlere sık rastlanıyor.

Toplumda dayanışmanın, komşuluğun, aile bağlarının, dostluğun zayıflaması Çin toplumunda da yakınılan konular arasındaydı.

Son depremin yaralarının sarılması belki uzun zaman alacak, ama Çin toplumunun bu süreçten biraz daha kenetlenerek çıkacağının işaretleri görüldü.