Alan Johnston BBC Muhabiri, Gazze

Gazze sahil şeridinde harika kumsalllar sıralanıyor

Palm Beach Otel'inin harap olmuş binasına bakınca artık bir dönemin kapanmak üzere olduğunu görüyorsunuz.

İsrail'in, Gazze Şeridi'ne halkını yerleştirme çabasının son günleri yaşanıyor artık.

Dalgalar sahildeki otelin önünde incecik kumlara çarpıp geldiği gibi hızla geri çekiliyor hala...

Ama Filistinliler İsrail'e karşı ayaklanmalarını yani intifadayı başlattıklarından bu yana, bir başka deyişle beş yıldır Gazze şiddet dolu, tehlikeli bir yer oldu. Halk artık buraya tatil yapmaya gelmiyor.

Palm Beach tatil sitesinde çalışanlar ayrıldı, yöneticiler siteyi kapattı.

Otelin resepsiyon bölgesinin ve yemek salonunun bütün eşyaları, dolapları sökülüp çıkarıldı. Denizden esen rüzgar şimdi yerleri kırık camlarla kaplı odaların içinden süzülüp geçiyor.

Ayrılma hüznü

Planlandığı üzere Ağustos ayında Gazze'den çekilme planı uygulamaya girerse İsrail'in burada inşa ettiği herşeyin kaderi de bundan farklı olmayacak.

Yerleşimciler evlerinden ayrılmaya pek hazır değil

Bazı genç yerleşimciler, giderek harabe haline gelen otele atmış kapağı.

Elazaar Elçiyam'a sorarsanız hayat çok hoş. Öyle ya deniz kıyısında bir zamanların lüks dairelerinde bedavaya oturuyor. Akdeniz'in mavi suları bir kaç metre ötede.

Elazaar sörf yapmaya da pek meraklı. Elazaar kırmızı damlı tek katlı evlerin yaz güneşinde piştiği, yakındaki yerleşimlerden birinde büyümüş. Bu yaz, Gazze'de son yazı olacak diye de çok korkuyor.

Yerleşimciler geri çekilme planından dehşete düşmüş durumda. Sonuna kadar direneceklerini söylüyorlar.

Son haftalarda Palm Beach Otelinin boş dairelerine yerleşenlerin sayısı arttı. Bunlar İsrail'den veya Batı Şeria'dan gelip, geri çekilme planına itirazlarını bizzat göstermek isteyen kişiler. Ordu zorla çıkarmaya gelince direnmeye hazırlar.

Yerleşimciler İsrail'in hata yaptığını , yıllardır Guş Katif'e saldırıda bulunan Filistinli militanlara hükümetin şimdi mağlup düştüğünü söylüyorlar.

Militanlar için zafer mi?

İsrail hükümeti aslında yerleşimcilerin evlerine, Hamas örgütü gibi gruplar tarafından, ganimet muamelesi yapılacağından korkuyor. Bunu önlemek için ordunun, yerleşimciler çekilmeden bütün binaları yerle bir etme ihtimali var.

Guş Katif'te altı çocuk büyütmüş olan Debbie Rosen, evinin tahrip edileceği fikrinden nefret ediyor.

7.500 yerleşimci için bir o kadar da güvenlik görevlisi gerekiyor

Aynı zamanda da "arkadaşlarımı öldüren teröristler" diye tanımladığı kişilerin, İsrail'in geri çekilmesini kutlarken evine yerleşip keyif sürebilecekleri fikrinden de hiç hoşlanmıyor.

İsrail ordusu yaklaşık kırk yıl önce, Altı Gün Savaşı diye tanımlanan savaşta Gazze'yi ele geçirdiğinden beri buraları işgal altında.

İsrail Gazze Şeridi'ne sivil yerleşimcileri gönderdiği zaman, savaşın uluslararası kurallarını belirleyen Cenevre Sözleşmesi'ni çiğniyordu.

Ancak Debbie Rosen gibileri bu tür sözleşmelere kulak asmıyor. Debbie evinin işgal altındaki bir toprakta olduğunu hiç bir zaman düşünmediğini söyledi bana. Onun için Gazze, Tanrı'nın Yahudilere verdiği toprakların bir parçası.

İşgal Guş Katif'te oturan yerleşimcilere hiç bir şey ifade etmiyor olabilir.

Madalyonun öte yanı Han Yunus

Ama oradan azıcık uzaktaki Filistin kenti Han Yunus'te oturanlara çok şey ifade ediyor. Onlarca yıldır Filistinli aileler işgalin kendilerine getirdiği kısıtlamalardan, küçük düşürmelerden bıkmış. Nefret ediyorlar bundan.

Han Yunus kentinin batısında İsrail askerleri gözetleme kulelerini hiç boş bırakmıyorlar.

Bu bölgede İsrail ordusuyla Filistinli militanlar arasında çok çarpışmalar oldu. Militanlar İsrail'in varlığını simgelediklerini düşündükleri yerleşimlere karşı sık sık saldırılar düzenliyor.

Yakındaki sahil, halkın Han Yunus'un sıcağından, sefaletinden, daracık sokaklarından kaçıp gittiği bir yerdi. Ama militanları, yerleşimcilerin bölgesinden uzak tutabilmek için ordu Filistinlilerin denize inen yollarını da kapadı. Han Yunus artık plajsız kaldı.

Muhammed kadar çok şeyini kaybeden birisi de yoktur belki. Orta yaşlı Muhammed Şaat, sahildeki en güzel Filistin kafelerinden birini işletiyordu.

Ama ordunun getirdiği kısıtlamalar nedeniyle dükkanının yanına bile yanaşamıyor şimdi.

Han Yunus sık sık İsrail operasyonlarına hedef oluyor

Son olarak denediğinde bir asker ona uyarı ateşi açtı hemen. Ama benim gibi yabancıların sahile gitmesi işten bile değil.

Gittim, Muhammed'in kafesini buldum. El Endülüs adlı kafesi şimdi harap.

Plaj şemsiyeleri paslanmış, müşterilerinin taze balık, içki ve kahve ile keyif yaptığı, sigaralarını tüttürüp dalgaları seyrettikleri teras da kumlar altında kalmış.

Muhammed'in kafesi harap olurken ailesi de giderek yoksullaşmış. Ama İsraililer gider gitmez bir borç alacağını ve El Endülüs'ü yeniden kuracağını söylüyor.

Kimi yerleşimcilere göre Muhammed Şaat'ın sıkıntılarının sorumlusu, intifadayı başlatan militanlar.

"Militanların ölümcül tehditlerine karşı sahil yolunu kapattılar" diyorlar. Ama bu görüşe katılmayanlar da var.

Sahilde konuştuğum genç bir İsrailli yerleşimci, militanların neden böyle davrandıklarını anladığını söyledi bana.

"İsrailliler de 1940'lı yıllarda bağımsız bir devlet oluşturmaya çalışırken bölgeyi yöneten İngilizlere karşı bir şiddet kampanyası sürdürmüşlerdi" dedi.

Filistinlilere karşı İsrail'in hiç de adil davranmadığını düşünen bu genç, "Suç bizde. Onlar da kendi ülkelerini istiyor" dedi.