Budapeşte'de 23 Ekim'de üniversite öğrencileri tarafından başaltılan gösteri Sovyet hakimiyetine karşı bir ayaklanmaya dönüştü.

Parlamento önünde biraraya gelen göstericiler daha sonra küçük gruplara ayrıldı. Bir grup devlet radyosuna yöneldi ve burada çatışma başladı.

Göstericilerin öfkesi ve kararlılığı yöneticileri hazırlıksız yakaladı ve isyan kısa sürede yayıldı.

Rus hakimiyetinin sembolleri saldırıya uğradı, parçalandı ve Macarlar Başkentlerinin kontrolünü yeniden ele geçirmeye başladılar.

Pekçok asker isyancılarla işbirliği yaptı ve bu halk ordusuna silah sağladı, cephane dağıttı.

Halk ordusunda genç, yaşlı, kadın, erkek toplumun her kesiminden savaşçı vardı. Başkentte başlayan ayaklanmanın etkileri tüm ülkede hissedilmeye başlandı.

Halk ordusunun savaşçıları molotof kokteylleriyle tanklara karşı direndi. Moskova yönetimi 30 Ekim'de askerlerini geri çekti.

Her iki tarafta da ağır kayıplar verildi. İsyancılar, özellikle nefret ettikleri gizli polis üyelerini acımasız yöntemlerle öldürdüler.

Imre Nagy başbakanlık görevini üstlendi. İsyan sonrasında ayaklanmacıları kınamadığı için öldürüldü.

Ruslar 4 Kasım'da geri döndüklerinde Killian Kışlası'nda ve Csepel Adası'nda sert bir direnişle karşılaştılar.

Pekçok Macar için, isyanın başarısız olması, artık kendi ülkelerinde yaşayamayacakları anlamına geliyordu. En az 200 bin kişi göç etti.