Birincisi yeni bir unsur taşımadığı, ikincisiyse içinde mahkemede delil sayılacak belgeler, tanıklıklar bulunmadığıydı.

İşte bu yüzden raporu kaleme alan İsviçreli Senatör Dick Marty, davasına destek sağlayabilmek amacıyla Amerikan insan hakları örgütü WITNESS ile birlikte bir video tanıklığı sundu.

Videolar, bugün Avrupa Konseyi'nde gösterildi.

Halid El Mesri, Makedonya'da tatil yapmaktayken gözaltına alınan bir Almanya vatandaşı.

Uçakla önce Belgrad'a, ardından Afganistan'a götürüldüğünü anlatıyor.

Afganistan'da aylarca işkence gördüğünü anlatan El Mesri, Kabil'deki bir hapishanede uyandığı günü hatırlıyor:

"Hücreme götürdüler. Ertesi gün bir Lübnanlı adam tarafından sorguya çekildim.

"Yasaların olmadığı bir ülkedesin. Bu ne demek farkında mısın? Seni 20 yıl hapsedebiliriz burada ya da gömeriz. Kimsenin ruhu duymaz" diye bağırıyordu bana.

Halid El Mesri sonunda salıverilmişti.

1994 yılından beri İngiltere'de oturma iznine sahip olan Etiyopya yurttaşı Benyam Muhammed El Habeşi ise, hala Guantanamo üssünde.

Sahte pasaportla seyahat ettiği gerekçesiyle Pakistan'da gözaltına alınmış.

Ailesinin elinde, Amerikalı yetkililerce yakınlarda kendilerine teslim edilen güncesi var El Habeşi'nin.

Bu güncede, Fas'a nakledildikten sonra işkenceye uğradığını anlatıyor.

El Habeşi'nin ağabeyi, bir neşterle kardeşinin vücudunun nasıl sürekli kesildiğini aktarıyor, günceden okuduklarıyla.

Benyam Muhammed El Habeşi hapiste tutulduğu 18 ay boyunca yavaş yavaş, bedeninin sürekli kesildiğini, gardiyan ve işkencecilerden başka kimseyi görmediğini anlatıyor.

El Habeşi ilk kez Karaçi'de gözaltına alındığında İngiltere hükümetinin kendisine yardım sözü verdiğini ama o yardımın asla gelmediğini söylüyor.

1990'larda olağanüstü teslimat sistemini geliştiren eski CİA yetkilisi Michael Scheuer ise, zanlıların ve kanıtların gizlice nakledilmesinin kabul gören bir uygulama olduğunu, ama işkence yapabilecek yabancı görevlilerin elde ettiği istihbaratın kabul edilemeyeceğini belirtmekte.