โควิด-19 : เปลี่ยนวิกฤตเป็นความสุขให้ลูกในเกาหลีใต้ เมื่อ "ทุกที่คือสนามเด็กเล่น"
"ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว...ผมก้าวเท้าออกไปข้างนอก และทุกที่คือสนามเด็กเล่น"
เด็กชาย ยุน ชีฮู จูเนียร์ บรรยายความรู้สึกของการได้ย้ายออกจากกรุงโซล เมืองหลวงอันจอแจ เพื่อไปใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอันบริสุทธิ์ในเมืองซุนชอน (Suncheon) จังหวัดชอลลาใต้ (South Jeolla) ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ
ครอบครัวของชีฮู เป็นหนึ่งในครอบครัวชาวเกาหลีใต้จำนวนมากที่ตัดสินใจหันหลังให้กับชีวิตอันแสนวุ่นวายในเมืองใหญ่ เพื่อหลีกหนีมาตรการล็อกดาวน์ในช่วงวิกฤตโควิด-19 หวังช่วยให้ลูก ๆ ได้มีสุขภาพจิตที่ดีขึ้น
ล็อกดาวน์ในเมืองใหญ่
เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ครอบครัวของชีฮู ซึ่งประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และน้องชาย อาศัยอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ชั้น 9 ของอาคารสูง 18 ชั้นในกรุงโซล ซึ่งห้อมล้อมไปด้วยสภาพการจราจรที่หนาแน่น และทุกเช้าจะต้องตรวจวัดระดับมลพิษภายในที่พักของพวกเขา
การไม่มีพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมกลางแจ้งเพียงพอ ทำให้ชีฮูกับน้องชายต้องเล่นเบสบอลในห้องนั่งเล่นที่บ้านตั้งแต่ช่วงก่อนโควิดจะระบาดแล้ว แต่เมื่อเกิดวิกฤตโควิดขึ้น พวกเขายิ่งถูกจำกัดให้อยู่แต่ในบ้าน ไม่สามารถออกไปโรงเรียน หรือเจอกับเพื่อน ๆ ได้ และสภาพเช่นนี้ได้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตของพวกเขา
"ผมไม่สามารถไปโรงเรียนได้ และต้องเรียนออนไลน์ทุกวัน"
"ผมร้องไห้อยู่บ่อย ๆ มันยากมากเลย...ผมอยากทำอะไรหลาย ๆ อย่างแต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย" ชีฮู เล่า
การได้เห็นลูกชายเป็นทุกข์ ทำให้ผู้เป็นแม่อย่าง โอ ซูจอง หัวใจสลาย
"มันทรมานที่ฉันได้เห็นลูก ๆ เรียนออนไลน์ พวกเขาไม่สามารถออกไปข้างนอก หรือออกไปเล่นได้ และได้พบหน้าครูกับเพื่อน ๆ แต่ทางออนไลน์"
แต่วิกฤตโรคระบาดที่เกิดขึ้นก็ทำให้ โอ ซูจอง ใช้โอกาสนี้ในการทำตามความฝันที่เธอมีมานาน นั่นคือการออกจากเมืองใหญ่เพื่อไปค้นหาวิถีชีวิตที่เธอใฝ่หา
"แม่แต่วิชาพละยังเรียนทางออนไลน์ และเด็กหลายคนก็ไม่แม้แต่จะเข้าร่วม มันทำให้ฉันรู้สึกหัวใจสลายที่ได้เห็น ดังนั้นฉันจึงพาลูก ๆ ออกไปเล่นในธรรมชาติแทน"
โอ ซูจอง และสามีตัดสินใจพาลูกทั้งสองย้ายไปใช้ชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติในเมืองซุนชอน ซึ่งเป็นเมืองเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมอยู่ห่างจากกรุงโซลไปทางใต้ราว 415 กม. ที่นั่นพวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านโบราณที่มีพื้นที่เพาะปลูกพืชผัก และเลี้ยงสัตว์
"ผู้คนมักพูดว่า 'คุณจะย้ายไปอยู่ที่นั่นทำไม'"โอ ซูจอง เล่าให้ทีมข่าวบีบีซีฟังถึงปฏิกิริยาของคนรอบข้างที่ได้ทราบแผนย้ายบ้านของเธอ เพราะในสังคมเกาหลีใต้ การประสบความสำเร็จทางวิชาการ และได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชื่อดังถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเด็ก
"พวกเขาบอกว่าฉันประหลาด แม่ชาวเกาหลีใต้มักอยากส่งลูกเรียนมหาวิทยาลัยดี ๆ 'ความคลั่งในการศึกษา' ที่นี่มีสูงมาก"
"พวกเขาคิดว่าการย้ายมาที่นี่ คือการที่เราละทิ้งการศึกษา แต่ฉันไม่คิดว่าการนั่งในชั้นเรียนเป็นวิธีการเรียนแบบเดียวเท่านั้น ฉันอยากเลี้ยงลูกในสภาพแวดล้อมที่ท้าทาย ฉันอยากให้พวกเขาได้เรียนรู้ว่าไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ" โอ ซูจอง อธิบาย
ชีฮูไม่ใช่เด็กใหม่คนเดียวในแถบนี้ เพราะนับแต่โควิด-19 เริ่มระบาดในเกาหลีใต้ก็มีเด็กจากกรุงโซลย้ายเข้าไปอยู่ในแถบนี้กว่า 80 คน ช่วยชุบชีวิตให้เมืองและหมู่บ้านที่เคยเงียบเหงา ได้กลับมามีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ อีกครั้ง
สำหรับชีฮูแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดที่เขาได้ค้นพบจากการย้ายบ้านครั้งนี้คือการได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอีกครั้ง เขาและน้องชายได้ออกไปเล่นท่ามกลางธรรมชาติอันกว้างใหญ่ และได้เรียนรู้บทเรียนชีวิตที่ไม่มีสอนในห้องเรียน
"นี่คือหนึ่งในช่วงที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต มีแต่เรื่องที่ทำให้มีความสุข" ชีฮู บอก
