Dh' fhàg an sinn Beijing an-diugh a' dèanamh air baile Dengfeng ann an sgìre Henan mu naoi ceud mìle gu deas. Tha sianar anns an sgioba agus ceithir-deug de bhagaichean agus bhogsaichean. Mar a thuigeadh tu - tha sin rudeigin duilich gach nì a chumail ann an òrdugh agus fios a bhith againn uile co leis a tha dè. Cha tug an t-itealan ach uair a thìde gu leth - mar sin cha robh fada ri dhol. Leis a' chuideam a bh' anns an stuth againn, b' fheudar dhuinn airgead a bharrachd a phàigheadh dhan chompanaidh adhair. Tha sgiobaidhean telebhisein tric a' giùlain tòrr stuth agus mar sin feumar airgead a bharrachd a phàigheadh. Ràinig a h-uile duine (agus na bogsaichean beaga agus mòr) slàn sàbhailte gu h-iongantach.

A-màireach tha sinn gu bhith a' clàradh aig sgoil shònraichte a tha a' teagaisg Kung Fu - feumaidh sinn a bhith faiceallach mus cuir sinn fearg air duine sam bith!

Dh'fhàg sinn Beijing as dèidh, deich latha?

Air mo chois tràth a' pacadh. 'S LUGHA orm pacadh. B' fheudar a dhèanamh gu-tà. Choinnich sinn ris a' chriutha aig 11.00m as dèidh soidneadh a-mach às an taigh-òsta. Sin sinn a' dèanamh air port-adhair Bheijing nar bus làn bhagannan. Bha ultach de dh'uidheamachd againn. Bha againn ris a h-uile càil air am biodh feum airson an còrr den turas a thoirt leinn: uidheamachd-fuaim, teipichean, solais, sgrionaichean, a h-uile càil. Rinn sinn cruach inntinneach dheth aig deasga a' phuirt-adhair.

Chaidh sinn tro sgrùdadh nan cead-siubhail gun thrioblaid (ged a chaidh botal de nigheadair-làimhe antibacterial a thoirt bho Maria oir bha am botal ro mhòr). Thug an turas-adhair gu sgìre Henan mu uair a thìde gu leth. 'S e plèana beag a bh' ann nach robh ro chofhurtail.

B' e an diofar anns an teas a' chiad rud a bhuail mi nuair a ràinig sinn. Tha e tòrr nas teotha na Beijing agus tha barrachd taiseachd san adhar. Tha fallas a' sruthadh bhuat!

Dà uair a thìde a' dràibheadh chun an taigh-òsta agus bha an t-àm ann ar stuth a thoirt a-mach a-rithist. Hurrah.

Bha ar ciad coinneamh ghnìomhachais oifigeil againn a-nochd. Chaidh Ceannard agus Oifigear Dàimh Poblach na Sgoile aig an Acadamaidh Kung Fu iarraidh gu dìnnear aig ar taigh-òsta. Thòisich sinn le ar cairtean gnìomhachais a thoirt dhaibh. Chleachd sinn ar dà làimh airson an toirt seachad oir ann an Sìona tha e mì-mhodhail rud a ghabhail no a thoirt seachad a' cleachdhadh aon làimh.

Bha againn an uairsin ris a' phròiseict agus na bha sinn an dùil fhilmeadh an ath latha a mhìneachadh. Shaoil leinn gun tug seo ùine mhòr, mhòr, mhòr, mhòr. Thàinig am biadh mean air mhean ach cha b'urrainn dhuinn càil ithe gus an deach crìoch a chur air gnothaichean foirmeil. Chan urrainn dhut càil a dhèanamh ach tòrr teatha òl (agus do chasan a phasgadh). Thàinig an còmhradh gu crìoch mu dheireadh thall agus shaoileadh tu gu robh daga-tòiseachaidh air a dhol dheth oir thòisich sinn, na chopsticks a' falbh mar an dealanaich.