Cynigion ychwanegol:

Cwpled caeth yn cynnwys unrhyw lestr (Leicester)

Pennill Ymson mewn llys barn (Y Barnwr)

Dwi nôl - ac yn gwisgo fy "hoodie" -
Yn bored ac yn edrych yn cool,
Yn aros i glywed dyfarniad

Am drosedd rhyw dipyn o ff?l.
Ac yna, mewn drych yn y toilets,
Dwi'n edrych yn syn ar fy llun
A sylwi mod innau yn cuddio
Tu ôl i fy nillad fy hun.

Englyn yn cynnwys tref yn Lloegr

(Cyhoeddodd banc Lloyd's TSB yn ddiweddar eu bod yn atal eu nawdd i'r Brifwyl,er mwyn noddi'r gemau olympaidd)

Wedi rhoi dros Gymru'n driw, newid nawdd
Dros Lundain wnaeth heddiw;
Newid nod dan din ydyw
A dwyn dros brydeindod yw.

Limrig yn ymwneud â darllen

Gyda rhannau o'i gorff bach yn gignoeth,
Daeth Gwilym i'r casgliad mai annoeth
Iawn, iawn ar ei ran
Oedd prynu i Ann
Syspendars a chopi o 'Tinboeth'.
Dwi'n berchen ar ddeuddeg geiriadur
A phedwar deg wyth gwyddoniadur;
Dwi'n hynod ddysgedig,
Ond mae'n anodd gythreulig
Creu limrig heb gymorth llyfr sy'n cynnig odlau i wahanol eiriau...
Un araf oedd Wali am ddarllen,
Ac wrth sgwennu llythyr, bu Modlen
Yn araf 'sgrifennu
Ei bod hi'n ei garu -

Cân (heb fod dros 20 llinell): Colli Pwysau

Roedd Marged yn ddynes a hanner, Yn wir, roedd hi'n ddigon i dri;
Ei bol oedd fel cawr, a chymrai ddwy awr, I eistedd i lawr i bi-pi.
Ni welodd ei thraed ers wythnosau, A'i brest oedd fel dau goco-nyt;
Fe fwytai ddeg pryd, yn fraster i gyd - Roedd golwg y d. ar ei gyt
Ei mam oedd run fath, ac roedd honno 'Di mygu ei thad dan ei fflab;
Pan farwodd hi'i hun, fe'i claddwyd bnawn Llun, A bore dydd Mawrth, poor dab!
'Di Marged ddim hanner y ddynes, Y buodd hi dipyn yn ôl;
Mae'n sgerbwd mewn croen, yn dioddef o boen, Heb fawr o ben blaen na phen-ôl.
Fe brynodd Dissolve i ll'nau'r carped - Roedd hoovro a sgrwbio'n llawn straen;
Ond doedd hi'm yn si?r be wnaeth efo'r d?r, Oedd (i) fod i gael gwared â'r staen.
Yn lle rhoi yr hylif mewn bwced, Yn barod i sgwrio'r holl le,
Fe gydiodd mewn pot, ac yfodd y lot, A'i joio fel paned o de.
Fe doddodd ei bloneg mewn chwinciad, A chollodd dros unarddeg stôn;
Diflannodd ei d?r, fel Tom ei chyn-?r, Gan joinio y Fenai ym Môn.
Ei dillad a hongiai amdani A'i hesgyrn oedd denau a brau;
'R ôl colli can owns, doedd ganddi ddim bowns I symud heb sôn am i ll'nau.
Crebachodd yn bwten fach, lipa, A'i chroen oedd yn welw a llwyd;
Edrychai yn fflat, yn union fel mat A bellach doedd arni'm chwant bwyd.
Mae gwers yn y stori gyfeillion - Rhaid cofio bod slimio'n llawn straen,
A 'd oes 'na ddim pris ar werth elbow greese I glirio rhyw 'chydig o staen.

Telyneg - Addewid

Gweddïa'n ddiwyd
am ddihangfa,
wrth guddio'i hofn
tu ôl i'w dillad aflêr -
yntau'n feistr ar gelu ei arferion
rhag y byd mawr o'i gwmpas.
Dyrnau'n dwrdio,
tafodau'n tasgu,
a'r llais
fel bwyell
yn torri ar dawelwch y nos.
Ei lwon
yn adleisio blynyddoedd gwag
ei addewid,
ac "echel chwil y sioe"
yn troi
mor sicr ag erioed.
Hithau'n gwingo'n dawel
mewn anobaith,