جاناتان مارکوس گزارشگر بی بی سی در امور دیپلماتیک

	روسیه می گوید استقرار سپر موشکی در لهستان آن کشور را با تهدید رو به رو می کند

در نتیجه این قرار داد روابط نظامی واشنگتن و ورشو گسترش خواهد یافت. این توافق همچنین نشانه ای از اهمیت روزافزون گروهی از کشورها در درون پیمان ناتوست؛ گروهی که قبلا حامی مسکو به شمار می آمدند.

تا پیش از ورود نیروهای روسیه به گرجستان، مذاکرات مربوط به سیستم ضدموشکی آمریکا در لهستان، نتیجه ای قطعی به همراه نیاورده بود. از جمله خواسته های دولت لهستان از آمریکا مجموعه ای از حمایت های نظامی گسترده تر بود و در حیطه سیاسی نیز مسائل نامشخصی وجود داشت.

ولی اقدام نظامی روسیه علیه گرجستان تکلیف این پروژه را مشخص تر ساخت. با وجود گذشت یک سال و نیم از مذاکرات، واشنگتن و ورشو بسرعت به توافقی در این زمینه دست یافتند.

با این کار لهستان می خواست پیامی به مسکو بفرستد، مبنی بر اینکه نباید قدرت سیاسی خود را در منطقه به کار گیرد.

در همین حال تصمیم لهستان اهمیت یک جناح جدید در ناتو را نیز نمایان ساخت؛ جناحی که شامل کشورهای سابق پیمان ورشو مانند لهستان، جمهوری چک و مجارستان به همراه سه کشور حوزه بالتیک می شود که قبلا جزو خاک اتحاد جماهیر شوروی بودند.

هر چند که این گروه از کشورها چندان منسجم نبوده اند، ولی با مواضع ضدروسی آمریکا همراهی کرده اند. بنا بر این چه در مورد استقرار سیستم موشکی، چه گسترش ناتو و چه تحولات اخیر مربوط به اقدامات روسیه در گرجستان، بعضی از شدیدترین مواضع در درون ناتو از سوی جیدیدترین اعضای آن اتخاد شده است.

آنها معتقدند که مجموعا درک بهتری از سیاست روسیه دارند؛ درکی بهتر از بسیاری از اعضای قدیمی ناتو. این کشورها همچنین به دلیل موقعیت جغرافیایی شان، خود را به خطر بالقوه نزدیک تر احساس می کنند.

آنها با عضویت در ناتو همچنین بخشی از گرایشات تاریخی خود را نیز به همراه آوردنده و آن، تنفر از استیلاری روسیه در گذشته و سرکوب شدن آرمان های ملی آنهاست.

دیدگاه های این کشورها در ناتو، از مشروعیتی برابر با دیدگاه های سایر کشورهای عضو برخوردار است. در عین حال حضور آنها در این پیمان، به بحث و جدل های درونی دامن زده است.