برنار کوشنر، وزیر خارجه فرانسه از شهر گوری که هدف بمباران هواپیماهای روسیه قرار گرفته بازدید کرد

آقای مدودف طی بیانیه ای گرجستان را متهم به نسل کشی در اوستیای جنوبی کرده و گفته است تحقیقات برای وارد کردن اتهامات جنایی علیه مسببین این نسل کشی شروع خواهد شد.

معاون ستاد کل ارتش روسیه گفت ما این اصل مهم را رعایت می کنیم که از اوستیای جنوبی فراتر نرفته و خاک گرجستان را اشغال نکنیم.

در تحولی دیگر ولادیمیر پوتین، نخست وزیر روسیه، آمریکا را متهم کرده که به گرجستان در بازگرداندن سربازانش از عراق کمک کرده است.

آقای پوتین گفت غرب در تشخیص متجاوز از قربانی اشتباه می کند.

آقای پوتین افزود که روسیه ماموریت صلحبانی خود در اوستیای جنوبی را تا هنگامی که لازم باشد ادامه خواهد داد.

اظهارات آقای پوتین در حالی است که بنا بر گزارش ها میخائیل ساکاشویلی، رئیس جمهور گرجستان طرح آتش بسی را که فرانسه تنظیم کرده بود امضا کرده است.

امضای این طرح پس از سفر وزیران خارجه فرانسه و فنلاند به تفلیس پایتخت گرجستان است.

آقای ساکاشویلی گفت اکنون این دو وزیر خارجه به مسکو خواهند رفت تا روسیه را متقاعد کنند که این طرح را بپذیرد.

جزئیات این طرح هنوز اعلام نشده ولی گفته می شود که در این طرح، آتش بس فوری، خروج کنترل شده نیروهای هر دو طرف و نهایتا انجام مذاکرات سیاسی درخواست شده است.

قرار است نیکولا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه نیز در تلاش برای حل مناقشه روسیه و گرجستان، فردا از مسکو و تفلیس دیدن کند.

تلفات درگیری ها

منابع دولتی روسیه گفته اند که در حمله نیروهای گرجستان به مرکز اوستیای جنوبی، بیش از دو هزار تن از ساکنان این شهر کشته شده اند و دولت گرجستان نیز، با رد این ارقام، از کشته شدن بیش از یکصد و سی تن از افراد نظامی و غیرنظامی این کشور در اثر حملات هوایی روسیه خبر داده است.

برای کشورهای غربی، که عمدتا از دولت طرفدار غرب در گرجستان حمایت می کنند، ثبات و امنیت این کشور اهمیت ویژه ای دارد به خصوص اینکه خط لوله انتقال نفت باکو-تفلیس-جیحان، برای صادرات نفت آذربایجان به اروپا، با عبور از خاک گرجستان به دریای مدیترانه حمل می شود.

هشدار در آبخاز

در همانحال، دولت روسیه اعلام داشته است که شمار نیروهای خود در منطقه جدایی طلب آبخاز را افزایش داده و از طریق ناظران سازمان ملل در این منطقه، از نیروهای گرجستان خواسته است اسلحه خود را به زمین بگذارند.

بامداد روز دوشنبه، 11 اوت (21 مرداد)، سخنگوی نظامی روسیه گفت که در حال حاضر تعداد نفرات ارتش روسیه مستقر در منطقه آبخاز به نه هزار نفر می رسد.

	ارتش روسیه نفرات بیشتری را به آبخاز اعزام کرده است

روز یکشنبه، تشکیلات حکومتی آبخاز، که خود را مستقل از گرجستان می داند، نیروهای خود را به حالت آماده باش کامل در آورد و گفت که واحدهایی متشکل از یکهزار نفر را برای بیرون راندن نظامیان گرجستان مستقر در شمال دره کودوری به این محل اعزام کرده است.

دولت جدایی طلب آبخاز در گذشته بارها تمایل خود را به جدایی از گرجستان و پیوستن به روسیه اعلام داشته است.

منطقه آبخاز در غرب گرجستان و سواحل شرقی دریای سیاه واقع شده است و در زمان اتحاد شوروی، به عنوان جمهوری خودگردان آبخاز، به گرجستان تعلق داشت.

در این دوره، مقامات شوروی اهالی گرجستان را به مهاجرت به آبخاز تشویق می کردند و درنتیجه، یک اقلیت قابل توجه از گرجی تباران در این سرزمین سکونت گزید.

پس از سقوط اتحاد شوروی و استقلال گرجستان، دولت محلی آبخاز در سال 1992 اعلام استقلال کرد که واکنش نظامی جمهوری گرجستان را در پی آورد.

درگیری بین دو طرف در خلال سال های 1992 و 1993 به شکست نیروهای گرجی و فرار گسترده گرجی تباران ساکن آبخاز و اعلام یکجانبه استقلال آبخاز از سوی جدایی طلبان منجر شد.

در سال 1994، سازمان ملل استقرار صلحبانان بین المللی در این منطقه با مشارکت کشورهای مستقل همسود را تصویب کرد که همواره بخش اعظم صلحبانان را نظامیان روسی تشکیل داده اند.

دولت جدایی طلب آبخاز این سرزمین را یک کشور مستقل با عنوان جمهوری آبخاز اعلام کرده اما این جمهوری مورد شناسایی هیچ کشوری قرار نگرفته و جامعه بین المللی همچنان آبخاز را بخشی از خاک گرجستان محسوب می کند.

گرجستان تشکیلاتی به نام جمهوری خودگردان آبخاز را به عنوان دولت قانونی این سرزمین به رسمیت می شناسد اما این تشکیلات کمتر از بیست درصد از خاک آبخاز را در اختیار دارد و بقیه این سرزمین تحت تسلط جدایی طلبان آبخاز است.