ماتیو پرایس گزارشگر بی بی سی-نیویورک

	آقای بوش امیدوار است که بتواند از نتایج کنفرانس آناپولیس برای دست یابی به صلح در خاورمیانه استفاده کند

سئوالی که مطرح می شود این است که چرا وی این موقع را برای سفر خود انتخاب کرده است؟

آیا می توان انتخاب چنین موقعی را صرفاً تلاش رئیس جمهور نامحبوبی دانست که نومیدانه در صدد باقی گذاشتن میراثی است؟

در روزهای اخیر جورج بوش با چندین روزنامه چاپ خاورمیانه مصاحبه کرده است.

وی در پاسخ به یک روزنامه چاپ اسرائیل که از او پرسیده بود آیا شانس امضای موافقتنامه جامع صلح بین فلسطینیان و اسرائیلی ها از نظر او امکان پذیر است گفته بود به اعقتاد او، این احتمال وجود دارد که قبل ازپایان دوره ریاست جمهوری او چنین توافقی حاصل شود.

ولی حقیقت این است که تقریبا هیچ کس در خاورمیانه معتقد نیست که چنین اتفاقی خواهد افتاد.

استراتژی سه وجهی

با این حساب، دلیل خوش بینی آقای بوش چیست؟

استفن هادلی، مشاور امنیت ملی جورج بوش، در آستانه سفر او به خاور میانه به روزنامه نگاران گفت که رئیس جمهور آمریکا امیدوار است از پیشرفت های حاصل شده در کنفرانس آناپولیس در اواخر سال 2007، بهره برداری کند.

البته این کنفرانس بدون تعهدی از جانب رهبران اسرائیل و فلسطینیان برای ادامه ملاقات های دو طرف، پایان یافته بود.

رئیس جمهور آمریکا هنوز امیدوار است که یک استراتژی سه وجهی می تواند به حصول توافق کمک کند.

در مرحله اول باید رهبران دو طرف راترغیب کرد که درباره تأسیس کشور فلسطینی در آینده موضع مشترکی اختیار کنند.

در همین حال باید به فلسطینیان کمک کرد تا نهادهای لازم برای این که خودشان امنیت را به دست بگیرند، بنا کنند.

علاوه بر این لازم است روابط اعراب و اسرائیلی ها را در سراسر خاورمیانه، بهتر کرد.

آقای هادلی به خبرنگاران گفت این اوج روندی است که جورج بوش از هفت سال قبل که رئیس جمهور آمریکا شد شروع کرد.

کمک از ایران

	جورج بوش نسبت به نتیجه سفر خود به خاورمیانه خوش بین است

صائب عریقات گفت که جامعه بین المللی باید بلافاصله نشان دهد که از محمود عباس که میانه روست حمایت می کند چون در غیر این صورت تندروها پیروز خواهند شد.

البته محمود عباس حمایت بین المللی را که لازم داشت بلافاصله به دست نیاورد و آمریکا وجامعه بین المللی مدت ها بعد یعنی در همین اواخر از او به عنوان "مرد صلح" یاد کردند.

ولی هنوز در مورد خاورمیانه می توان به نکته ای اشاره کرد که به شکل قابل توجهی به نفع آقای بوش است.

هنگامی که مسئله جمع کردن ملت های عرب از جمله عربستان سعودی و دیگر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس در یک جا مطرح می شود، ترس از یک ایران مجهز به سلاح هسته ای، البته اگر ایرانیان واقعا چنین بلندپروازی را داشته باشند، سبب می شود که آنها با هم متحد شوند.

درست همانطورکه وجود اسرائیل باعث یک چنین اتحادی بین کشورهای عرب می شود.

آقای بوش امیدوار است که بتواند از این موضوع به عنوان یک اهرم استفاده کند یعنی به کشورهای حاشیه خلیج فارس همچنان قول دهد که امنیت آنان را تامین خوهد کرد و در مقابل انتظار داشته باشد که این کشورها از طرح صلح اسرائیل و فلسطینیان حمایت کنند.

جورج بوش همچنین امیدوار است که این کشورها و از جمله مصر و عربستان سعودی ترغیب شوند که درهای جامعه خود را بر روی دموکراسی و آزادی سیاسی باز کنند.

استفن هادلی پیشبرد دموکراسی و آزادی را وسیله ای برای مبارزه با ایدئولوژی تروریسم می داند.

اگر چه این ایده خوبی است ولی تجربیات من که در چهار سال گذشته هم در خاورمیانه و هم آمریکا زندگی کرده ام این است که آنچه در آمریکا روی کاغذ خوب به نظر می رسد، در خیابان های جهان عرب کمتر و کمتر متقاعد کننده به نظر می رسد.

این مردم به شما خواهند گفت که "ایدئولوژی تروریست ها" که بسیاری آن را "مقاومت" می خوانند از بی عدالتی فاحش ناشی می شود و باید اول به این مشکل پرداخته شود.

و بسیاری اضافه می کنند تا هنگامی که آقای بوش و جانشین وی این واقعیت را درک نکنند، هرگز پیشرفتی در جهت یک صلح پایداردر خاورمیانه صورت نخواهد گرفت.