سازمان ملل متحد می گوید نیم میلیون نفر در کنیا به کمک فوری نیازمندند

آقای اودینگا، رهبر مخالفین در واکنش به این پیشنهاد گفت او خواستار مذاکره است ولی تشکیل یک دولت وحدت ملی، جوابگوی درخواست مخالفین نیست.

آقای اودینگا گفت آقای کیباکی باید از سمت ریاست جمهوری کناره گیری کند و انتخابات تحت نظارت بین المللی، مجددا برگزار شود.

اعلام آمادگی موای کیباکی به دنبال ملاقات او با ژندای فریزیر، از اعضای بلندپایه وزارت خارجه آمریکا بود.

کیباکی و پیشنهاد دولت ملی

ژندای فریزیر، در تلاش برای حل مناقشه ای که به دنبال انتخابات ریاست جمهوری کنیا بروز کرده بود با موای کیباکی و نیز آقای اودینگا، رهبر مخالفین در نایروبی گفتگو کرده بود.

در تحولی دیگر، مقامات سازمان ملل متحد می گویند دست کم 180 هزار نفر بر اثر ناآرامی ها در کنیا آواره شده اند و بحران انسانی در پی انتخابات جنجالی کنیا رو به گسترش است.

مردم فراری از خشونت هایی که تا کنون 350 کشته به جای گذاشته در اردوگاه های موقتی اسکان داده شده اند و یا در ایستگاه های پلیس یا کلیساها پناه گرفته اند.

در غرب کنیا که وخیم ترین وضع را دارد تقریبا تمام آوارگان گرسنه اند و چندین کودک جان خود را ازدست داده اند.

مقام ارشد سازمان ملل متحد در نایروبی می گوید حدود 500 هزار نفر از اهالی کنیا به کمک فوری نیازمندند.

سازمان ملل متحد می گوید در تلاش است به 100 هزار نفر از گرسنگانی که مجبور به ترک خانه های خود شده اند غذا برساند.

کمیته صلیب سرخ جهانی درخواست بیش از هفت میلیون پوند کمک فوری کرده است.

روز جمعه گذشته عده ای از کارشناسان حقوق بشر مستقل سازمان ملل در بیانیه ای گفتند گزارش های حاکی از نفرت نژادی و افزایش اختلافات بین گروه های قومی در کنیا به شدت نگران کننده و هشدار دهنده است.

اعلام پیروزی رسمی موای کیباکی رییس جمهور کنیا در انتخابات ریاست جمهوری 27 دسامبر، باعث آغاز خشونت ها شد.

تهدید

معترضان خشمگین که معتقدند در این انتخابات تقلب صورت گرفته به خیابان ها هجوم بردند شمار زیادی از مردم را کشتند، و تعدادی از کلیسا ها، منازل و اماکن تجاری را آتش زدند.

	ناآرامی ها به صنعت توریسم کنیا ضربه زده و جهانگردان سفر خود را نیمه کاره رها کرده اند

بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد در گفتگوی تلفنی جداگانه با رییس جمهوری و رهبر مخالفان خواستار آرامش شده است.

از زمان استقلال کنیا در سال 1963 سیاست این کشور با اختلافات قومی آمیخته بوده است.

آقای کیباکی از حمایت کیکویوها، بزرگترین گروه قومی در کنیا برخوردار است در حالی که گروه های قومی لو و کالنجین که خواستار خودمختاری بیشترند از مخالفان دولت حمایت می کنند.