|
رنجهای روسپی گری دختران عراقی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دهها کلوپ شبانه با تابلوهای نئون در خیابانهای محله مرابا در دمشق پایتخت سوریه ردیف شده اند. در اینجاست که مردان از راه های دور و نزدیک با ماشین هایی که پلاک آنها نه فقط از سوریه بلکه از عراق، عربستان سعودی است می آیند تا شاهد رقص دختران جوان باشند. بیشتر رقاصان در سنین زیر بیست سال هستند و بسیاری از آنها پناهجویان عراقی اند. آنها برای اسکناسهایی می رقصند که مردم به روی صحنه می ریزند. اطراف این رقاصان محافظانی هستند که مانع از دست زدن مردان به آنها می شوند. این محافظان همچنین دلال رابطه جنسی برخی تماشاچیان با این دختران هستند. خشونتهایی که طی چهار سال گذشته و بدنبال سرنگونی صدام توسط آمریکا در عراق رخ داده موجب پناهندگی صدها هزار عراقی به سوریه و اردن شده است. بزرگترین چالش متوجه زنانی است که باید از خانواده هایشان حمایت مالی کنند. مقام های سوریه و سازمان های امدادرسانی تعداد دقیق این افراد را نمی دانند اما بسیاری از این زنان می گویند چاره ای جز کار کردن در اماکنی نظیر مرابا ندارند. بیگناهی از دست رفته رفیف دختر چهارده ساله ای است با چشمان بیگناه و موهای بلند. بنظر نمی رسد که او عمق بحرانی که در آن بسر می برد را درک می کند. او می گوید: "من چهار برادر و سه خواهر دارم که ازدواج کرده اند. آنها همگی در بغداد هستند. تنها من، مادرم و برادر کوچکم اینجا هستیم. هیچیک از اعضای خانواده ام نمی دانند که من اینجا به چه کاری مشغولم." او می گوید که ممنوعیت اشتغال به کار در سوریه موجب شد که مادرش بدنبال کارهای دیگر بگردد. رفیف می افزاید برای هر شب کار در کلوپ ۳۰ دلار می گیرد. اما وقتی به ویلای خصوصی افراد می رود ۱۰۰ دلار عایدی دارد. اما او نمی گوید که برای دریافت چنین پولی چه کاری باید بکند. "خانمی آمد و با مادرم صحبت کرد. مادرم موافقت کرد که مرا به این مکانها بفرستد. ما احتیاج به پول داشتیم." "من یکبار به جرم روسپی گری دستگیر و به عراق بازگردانده شدم. اما با یک پاسپورت جعلی به اینجا برگشتم." همه روسپیان با انتخاب خود به چنین شغلی روی نیاوردند. ندا که ۱۶ سال دارد می گوید پس از آنکه پسرعمویش "بکارتش را گرفت" پدرش او را در مرز عراق و سوریه رها کرد. پنج مرد عراقی او را از مرز به دمشق بردند، به وی تجاوز کردند و سپس او را به زنی فروختند. این زن نیز ندا را وادار به کار در کلوپهای شبانه و ویلاهای شخصی کرد. او هم اکنون در یکی از مراکز دولتی در انتظار بازگشت به عراق است. استثمار حکومت سوریه اعلام کرد پلیس دختران روسپی عراقی را که برخی از آنها ۱۲ سال داشته اند در کلوپهای شبانه دستگیر کرده است. لارنس جولز از آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد می گوید: "ما بطور فزاینده ای شاهد زنانی هستیم که توانایی رفع احتیاجات خود را ندارند و در شرایطی نظیر روسپی گری آسیب پذیری بیشتری دارند." وی می افزاید: "رعب و شرم موجب شده که حکومت و سازمان های امداد رسانی نتوانند برآوردی از رقم دقیق قربانیان روسپی گری در سوریه داشته باشند." زنانی که توسط پلیس دستگیر می شوند یا به زندان می روند و یا به مراکز بهزیستی فرستاده می شوند. افرادی که به بهزیستی می روند معمولا از این اماکن فرار می کنند. آقای جولز می گوید: "به محض اینکه ما آنها را می گیریم و یا حتی گاهی قبل از آن، این افراد با قرار وثیقه آزاد می شوند." وی می افزاید: "کسانیکه این افراد را به روسپی گری وادار کرده اند اغلب وثیقه لازم برای آزادیشان را نیز می پردازند." بسیاری از زنان جوانی که به امید یک زندگی راحت و امن عراق را ترک کرده اند در شرایط دشوارتری در سوریه بسر می برند. دختران جوانی نظیر ندا که در این سن باید زندگی خود را آغاز کنند به بن بست رسیده اند. او می گوید: "حالا که آنها مرا به عراق باز می گردانند، من هیچ کس را در آنجا ندارم و نگران جانم هستم. من هیچ امیدی ندارم. به دولت (سوریه) گفته ام که نمی خواهم بازگردم. خانواده ام مرا از خود رانده اند." |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||