|
اجلاس پاریس؛ تلاش فرانسه برای میانیجگری در لبنان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نشست دو روزه چهارده گروه و فرقه لبنانی که به ابتکار دولت فرانسه در حومه پاریس تشکیل شده بود، در میان سکوت نسبی رسانه های جهانی به پایان رسید. سایت اینترنتی روزنامه النهار چاپ بیروت به نقل از برخی منابع مدعی شده است که نشست گروه های لبنانی در فرانسه به نتیجه نرسید و گروه های متحد سوریه در لبنان در آخرین دقایق نشست، پیشنهاد فرانسه را در باره نحوه اجرای قطعنامه های بین المللی، تشکیل دولت وحدت ملی و انتخاب رئیس جمهور آینده نپذیرفتند و تصمیم گیری در این باره را به اظهار نظر رهبران خود موکول کردند. گروه های لبنانی در سطح مقام های درجه دوم خود در نشست پاریس شرکت کردند. محمد فنیش از اعضای عالیرتبه حزبالله لبنان، نماینده این گروه در نشست پاریس بود. پیش از برگزاری نشست پاریس، نماینده ویژه رئیس جمهور فرانسه دو بار به تهران سفر کرد تا نظر موافق مقام های ایرانی را به شرکت حزب الله در نشست گروه های لبنانی جلب کند. حضور حزب الله لبنان در نشست پاریس امید به موفقیت مذاکرات گروه های لبنانی را به میزبانی فرانسه افزایش داد، بخصوص اینکه این حضور با موافقت ایران صورت گرفته بود. اینک اما به نظر میرسد که نشست پاریس نتیجه روشنی در بر نداشته است و از همین رو، برنار کوشنر وزیر خارجه فرانسه به عنوان مبتکر نشست پاریس، اعلام کرد که در آخر ماه جاری میلادی برای پیگیری مذاکرات گروه های لبنانی به بیروت می رود و نمایندگانی را نیز به تهران و دمشق می فرستد. پیشنهادهایی که دولت فرانسه برای رفع بن بست سیاسی در لبنان به گروه های چهارده گانه ارائه کرده، هنوز فاش نشده است، اما ظاهرا پیشنهادهای فرانسه به نفع ائتلاف موسوم به ۱۴ مارس (گروه های ضد سوری) بوده که ائتلاف طرفدار سوریه حاضر به پذیرش آن نشده است. آمریکا، ایران، سوریه و ... واقعیت این است که بحران سیاسی لبنان به حدی بغرنج شده است که به سختی می توان نسبت به پیدا شدن راه حلی دیپلماتیک برای آن امیدوار بود. از همین رو، بسیاری از کارشناسان بین المللی بر این باورند که بحران لبنان یا از طریق یک توافق کلی بین آمریکا و متحدانش از یک سو و ایران و سوریه از سوی دیگر، قابل حل است و یا اینکه جنگ داخلی دیگری ممکن است توازن قوا را به سود یکی از طرفین درگیر به هم بزند.
در حال حاضر چشماندازی از یک مصالحه کلی بین آمریکا با سوریه و بخصوص ایران در باره لبنان وجود ندارد و به نظر نمی رسد که تلاش کشورهایی مانند فرانسه نیز برای جلب رضایت ایران و سوریه به منظور کمک به فرونشاندن بحران لبنان ثمربخش باشد. به بیان دیگر، بحران لبنان بخشی از منازعه کلان تر ایران و سوریه با آمریکا و متحدان آن در منطقه خاور میانه است و بدون پیدا شدن راه حلی کلی برای همه وجوه منازعه دو طرف، نمی توان به دستیابی به راه حلی برای بحران لبنان امیدوار بود. با این حال، آنچه موجب شده است که فرانسه پس از چند دور میانجیگری بینتیجه اتحادیه عرب، نقش میانجی را بین گروه های لبنانی بر عهده بگیرد، نزدیک شدن موعد انتخابات ریاست جمهوری لبنان است. امیل لحود رئیس جمهور کنونی لبنان از متحدان نزدیک سوریه است و دوره ریاست جمهوری وی در ماه اکتبر آینده به پایان میرسد. کشمکش در پارلمان گروه های طرفدار دولت فواد سینیوره نخست وزیر لبنان امیدوارند که با سپری شدن دوره ریاست جمهوری آقای لحود، یکی از متحدان خود را به عنوان رئیس جمهور لبنان برگزینند و بدین وسیله، ضمن پایان دادن به "حاکمیت دوگانه" در لبنان، به نفوذ سوریه در دستگاه دولت لبنان پایان دهند. مشکل اصلی اما تشکیل جلسه مجلس لبنان برای انتخاب رئیس جمهور است که همچنان محل ابهام است. نبیه بری، رئیس شیعه مجلس لبنان و از متحدان حزب الله، با ادعای اینکه استفعای شش وزیر گروه های شیعه از دولت آقای سینیوره، سبب سلب مشروعیت از دولت شده است، تا کنون از فراخواندن نمایندگان مجلس برای تشکیل جلسه خودداری کرده است. با این همه، او وعده داده که برای انتخاب رئیس جمهور جدید، نمایندگان را به حضور در جلسه رسمی مجلس فرا خواهد خواند. هنوز نمی توان نسبت به تحقق وعده آقای بری برای تشکیل جلسه مجلس مطمئن بود، اما اگر مجلس تشکیل جلسه دهد، تازه نزاع بین دو جناح عمده سیاسی لبنان تشدید خواهد شد. گروه های ۱۴ مارس اصرار دارند که رئیس جمهور باید با رای اکثریت مطلق نمایندگان (نصف + ۱ ) برگزیده شود، حال آنکه ائتلاف حامی سوریه بر رای موافق دو – سوم نمایندگان برای انتخاب رئیس جمهور اصرار می ورزد.
به هر حال اگر مجلس تشکیل جلسه دهد، امکان اینکه طرفداران دولت آقای سینیوره، با اکثریت پارلمانی خود به فرد مورد نظرشان رای دهند و او را رئیس جمهور لبنان اعلام کنند، بسیار است، اما چنین انتخابی بحران سیاسی لبنان را حل نخواهد کرد. امیل لحود اعلام کرده است که اگر انتخاب رئیس جمهور بعدی طبق نظر ائتلاف حامی سوریه صورت نگیرد، کاخ بعبدا را ترک نخواهد کرد و این بدان معنی است که رئیس جمهور انتخابی ائتلاف ۱۴ مارس برای راه یافتن به کاخ ریاست جمهوری باید به زور متوسل شود و یا اینکه در نقطهای دیگر استقرار یابد که این خود دوگانگی حاکمیت در لبنان را تشدید خواهد کرد. بحران 'ریاست جمهوری' مشکل دیگر اما نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری است. از آنجا که طبق قانون اساسی لبنان، رئیس جمهور باید مسیحی باشد، بنابراین گزینههای محدودی برای در دست گرفتن این سمت وجود دارد. تا کنون تنها میشل عون ژنرال بازنشسته و رهبر جریان ملی آزاد لبنان از تصمیم خود برای احراز پست ریاست جمهوری پرده برداشته است. وی اما متحد گروههای حامی سوریه است و به راحتی نمیتواند نظر موافق ائتلاف ۱۴ مارس را نسبت به ریاست جمهوری خود جلب کند. خود این ائتلاف نیز تا کنون نامزدی برای ریاست جمهوری معرفی نکرده و سمیر جعجع از رهبران این ائتلاف گفته است که قصد نامزدی پست ریاست جمهوری را ندارد. به هر حال، تا منازعه بر سر انتخاب رئیس جمهور بالا نگرفته است، فرانسه به عنوان یک کشور صاحب نفوذ در لبنان میکوشد تا راه حلی سیاسی برای بحران لبنان بیابد. اما به احتمال زیاد نیکولا سارکوزی رئیس جمهور جدید فرانسه و برنارد کوشنر وزیر خارجه او به زودی در خواهند یافت که راه حل سحرآمیزی برای بحران لبنان وجود ندارد. |
مطالب مرتبط تجدید درگیری شبه نظامیان اسلامگرا با ارتش لبنان09 ژوئيه, 2007 | جهان درگیری در طرابلس لبنان ۱۰ کشته داد24 ژوئن, 2007 | جهان از سرگیری درگیری های شدید در شمال لبنان 12 ژوئن, 2007 | جهان سومین روز متوالی از دور تازه درگیریها در لبنان 03 ژوئن, 2007 | جهان چهارده کشته در موج تازه درگیری های لبنان01 ژوئن, 2007 | جهان هشدار نصرالله در مورد حمله به اردوگاه پناهندگان فلسطینی26 مه, 2007 | جهان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||