آقای جانستون این 114 روز اسارت را بدترین دوران زندگی اش خواند

وی دورانی را که گروگان بود به "زنده به گور شدن" تشبیه کرد و گفت تجربه "هولناکی" بوده است.

آقای جانستون، 45 ساله، در نخستین ساعات روز چهارشنبه در غزه تحویل مقام های گروه حماس شد. بریتانیا گفت که این گروه نقشی کلیدی در آزادی خبرنگار بریتانیایی بازی کرده است.

گزارشگر بی بی سی گفت توسط اعضای گروه "جیش الاسلام" که او را روز 12 مارس ربود شکنجه نشده است.

نقش حماس در آزادی جانستون -- برنامه جام جهان نما

آلن جانستون آزاد شد

صحنه های آزادی آلن جانستون

آلن جانستون از دوران اسارتش می گوید

آلن جانستون ساعاتی پس از آزادی در تلویزیون ظاهر شد و از همکارانش در بی بی سی و از سایر کسانی در طول اسارات از او حمایت کردند تشکر کرد.

وی که ظاهرا از قرار گرفتن در مرکز توجه معذب بود قول داد به دوران "گمنامی" بازگردد و گفت سعی خواهد کرد در آینده "از دردسر دوری کند."

وی گفت تجربه اسارت را هولناک یافته است "زیرا نمی دانستم چگونه تمام خواهد شد" اما افزود هرگز به عنوان گزینه ای جدی به فرار فکر نکرده بود.

آقای جانستون در کنسولگری بریتانیا در بیت المقدس با خبرنگاران صحبت می کرد.

والدین او چهارشنبه با حضور در ساختمان سرویس جهانی بی بی سی از کارمندان این سازمان برای "حمایت عظیمی" که به آنها قوت قلب داد قدردانی کردند.

گراهام پدر آلن گفت او و همسرش از شادی آزادی پسرشان سر از پا نمی شناسند.

وی گفت: "این 114 روز، مثل زندگی در یک کابوس بود."

گوردون براون که چهارشنبه در نخستین جلسه پرسش و پاسخ به عنوان نخست وزیر در پارلمان حرف می زد گفت: "تمام کشور از این خبر استقبال می کند که آلن جانستون، این خبرنگار بی پروا که صدایش برای مدتی بیش از آنچه که باید خاموش مانده بود، اکنون آزاد است."

آقای براون نقش حماس در تضمین آزادی آقای جانستون را "حیاتی" خواند.

اما یک سخنگوی آقای براون گفت که سیاست بریتانیا در قبال حماس تغییری نکرده است، و هنوز هم از این جنبش انتظار دارد اسرائیل را به رسمیت بشناسد و به شیوه های غیرخشونت آمیز تعهد نشان دهد.

اصلاح سر

آقای جانستون گفت در دوران اسارت به رادیوی سرویس جهانی بی بی سی دسترسی داشته و بنابراین از تلاش ها برای آزادسازی خود با خبر بوده و از آن دلگرم شده است.

در این مدت چندین راهپیمایی در حمایت از آقای جانستون در گوشه و کنار جهان برگزار شد و طوماری با 200 هزار امضا برای آزادی او امضا شد.

وی طول این طومار را با استادیومی در لندن مقایسه کرد و گفت: "این دو برابر سایز ویمبلی است. من نمی توانستم آن را باور کنم."

وی از همکارانش، رسانه های جهانی و مردم عادی برای سازمان دادن "خارق العاده ترین مبارزه بین المللی" برای آزادی او قدردانی کرد.

من بارها خواب آزادی را دیدم اما هر بار دوباره در همان اتاق از خواب پریدم آلن جانستون

وی گفت: "آنچه آدم نمی خواهد این است که فراموش شود، زنده زنده دفن شود، و شاهد باشد جهان در اطراف او و بدون توجه به او سراغ کارش می رود."

وی که با سری تراشیده در جمع خبرنگاران ظاهر شده بود گفت یکی از اولین کارها پس از آزادی این بوده "که به سلمانی برود و از آن قیافه گروگانی در بیاید."

او گفت: "شاید باید به نوعی طعم اسارت را چشیده باشید، تا قدر کارهای عادی روزانه که تنها با آزادی می آید را بدانید."

"می خواهید همه کار را همزمان انجام دهید، کتاب و روزنامه بخوانید، به سینما بروید، به ساحل بروید و زیر آفتاب بنشینید، و بخورید و صحبت کنید و همه این چیزها."

نقش حماس

آقای جانستون که سه سال گذشته را در غزه کار می کرده است گفت او از سنت مهمان نوازی فلسطینی ها به خوبی آگاه است و ربایش خود را تنها یک "انحراف" می داند.

وی گفت منتظر است به جمع خانواده اش بپیوندد، و از اینکه "اعمال" او زندگی آنها را متلاطم کرده ابراز ناراحتی کرد.

گزارشگر بی بی سی در نخستین ساعات روز چهارشنبه تحویل مقام های حماس شد. این گروه ماه گذشته کنترل کامل غزه را از نیروهای فتح به دست گرفته بود.

وی ساعتی بعد در کنار اسماعیل هنیه رهبر حماس در غزه، ظاهر شد. آقای هنیه گفت آزادی آقای جانستون "موید این است که حماس در اعمال امنیت و ثبات و حفظ قانون و نظم در این قطعه از وطن عزیزمان جدی است."

'خواب آزادی'

آقای جانستون این موضوع را که چگونه ربوده شد تشریح کرد. وی گفت ابتدا اتومبیلی راه او را سد کرد و مردان مسلح از آن بیرون پریدند.

	آقای جانستون گفت از اینکه ربایندگان او را اسیر جنگ مسلمانان و غیرمسلمانان توصیف کرده اند عمیقا غمگین شده است

وی که خود خبر آدم ربایی های زیادی را پوشش داده است گفت: "من ده ها بار پیش خودم چگونگی آن را تصور کرده بودم و دقیقا هم همانطور بود - تجربه ای بود که کمی رنگ سورئال داشت انگار قبلا آن را پشت سر گذاشته ام."

آقای جانستون گفت در جریان اسارت "تصور زندگی عادی برایش خیلی مشکل شده بود."

"این 16 هفته گذشته بدترین دوران زندگی ام بود. من در دست کسانی بودم که خطرناک بودند و رفتارشان غیرقابل پیش بینی بود."

"من بارها خواب آزادی را دیدم اما هر بار دوباره در همان اتاق از خواب پریدم."

آلن گفت او در دوران حبس شکنجه نشد اما در اثر غذایی که به او می دادند مریض شد.

وی گفت در ماه نخست اسارت می توانست نور خورشید را ببیند اما بعدا در اتاقی که نور نمی گرفت نگاهداری شد.

وی گفت به ندرت با ربایندگانش محاوره داشت اما در یک مورد یک رهبر این گروه اسلامگرا "من را به عنوان اسیری در جنگ بین مسلمانان و غیرمسلمانان توصیف کرد، حرفی که از ته دل غمگینم کرد."

"هرچند من غیرمسلمانم اما با هیچ کس در جنگ نیستم."

آقای جانستون در تمام مدت اسارت، یعنی 24 ساعت در روز، در زنجیر بود با این حال تا نیم ساعت آخر اسارتش مورد ضرب و شتم قرار نگرفت و تنها قبل از آزادی ربایندگان "کمی" او را گوشمالی دادند.