مجدی عبدالهادی تحلیلگر مسائل جهان عرب در بی بی سی

	اسلام پیکارجو برای همه طبقه های اجتماعی جذاب است

باوری عمومی وجود دارد که به اشتباه اعضای سازمان های پيکارجوی اسلامی را افرادی تهيدست و کم سواد می داند.

البته اين موضوع حقيقت دارد که اسلام سياسی به خاطر شعارهای اين دين درباره استقرار جامعه عدالت مدار عاری از فساد و ظلم، در ميان طبقه فقير جامعه از جذابيت بالايی برخوردار است ولی معمولا رهبران و اعضای ميانی سازمان های پيکارجوی اسلامی افرادی از طبقه متوسط و تحصيل کرده جامعه هستند.

نوزده مردی که در حملات يازدهم سپتامبر شش سال پيش در واشنگتن و نيويورک دست داشتند دانشجويان يا دانش آموختگانی از طبقه متوسط جامعه بودند.

اسامه بن لادن رهبر القاعده نيز فرزند يکی از ثروتمندان عربستانی است و معاونش اَيمن ظواهری هم پزشکی از يک خانواده سرشناس مصری است.

بسياری از رهبران گروه های فلسطينی مانند حماس و جهاد اسلامی هم پزشک، مهندس و استاد دانشگاه هستند.

در اين حال، اخوان المسلمين مصر که قديمی ترين و بانفوذترين سازمان سياسی اسلامی است و بسياری از سازمان های پيکارجوی اسلامی بر اساس طرز تفکر آن بنا نهاده شده اند نيز از افرادی از طبقه ميانه جامعه تشکيل شده است.

'آرمانشهر اسلامی'

نه تنها اهداف گروه های اسلامی فرامرزی است و مرزهای بين المللی برای اعضای آنها اهميتی ندارد که جذابيت آنها مرزبندی های اجتماعی را هم درنورديده است.

تفکر تشکيل یک آرمانشهر اسلامی که در آن عدالت و درستکاری بر اساس آموزه های اسلام ناب مستولی است، فقير و غنی را به يک اندازه وسوسه می کند و برای خيلی ها اين تفکر هدفی است که به کارگيری هر وسيله ای را توجيه می کند.

بعضی " آرمان شهر اسلامی" خود را نه تنها درمان جامعه خود که راه نجات همه جهان و حتی "جوامع گمراه غربی" می دانند

اين تفکر برای خيلی از جوامع خاورميانه که فاقد آزادی و عدالت اجتماعی هستند، بشارت دهنده استقرار اين اصول است.

همان طور که در دهه ۶۰ و ۷۰ ميلادی گروه های مسلح چپگرا در آلمان و ايتاليا توسل به خشونت را در "مبارزه با نظام سرمايه داری شيطانی حاکم" موجه می دانستند، پيکارجويان جوان مسلمان هم جهاد خود را بر ضد "نظم جهانی ظالم و سرکوبگر فعلی" موجه می دانند.

وکيلان، مهندسان، پزشکان و دانشجويانی که زمانی به مبارزه ملی گرايانه با قدرت های استعماری برخواسته بودند، امروز پرچم داران جنبشی شده اند که خود را درمان همه مشکلات جامعه می داند.

در اين حال، بعضی اسلام گرايان جاه طلبانه تر فکر می کنند و " آرمانشهر اسلامی" خود را نه تنها درمان جامعه خود که راه نجات همه جهان و حتی "جوامع گمراه غربی" می دانند.