بسیاری از مهاجران با اتوبوس از لهستان به بریتانیا می آیند

در این تحقیق، که توسط بنیاد رونتری انجام شده ، آمده است که چون امکان کسب در آمد بیشتر و آینده شغلی بهتر وجود دارد، مدت اقامت بسیاری از این کارگران بیشتر از مدت زمانی بوده که از قبل در نظر گرفته بودند.

در این تحقیق، که بین سال های 2004 تا 2006 و با مشارکت هشتصد مهاجر از کشورهای اروپای شرقی انجام شده، نشان می دهد که بیشتر این گروه از مهاجران از شرایط کاری خود رضایت کامل دارند.

اکثر افرادی که در این تحقیق شرکت داشته اند، گفته اند که در مدت اقامت خود در بریتانیا با تخاصم یا تعصبات نژادی مواجه نشده اند. البته آنها بیشتر وقت خود را در محیط کار و با سایر کارگران خارجی سپری کرده اند پس در واقع چندان با بریتانیایی ها در تماس نبوده اند.

"توماس پکیس"، که اهل لیتوانی است، هشت سال در بریتانیا کار کرده است.

او می گوید: "من در محل کارم دوستان بریتانیایی دارم. اما بیرون از محیط کار بیشتر دوستانم لیتوانیایی هستند. چون ما فرهنگمان با بریتانیایی ها متفاوت است و معاشرت با لیتوانیایی ها آسانتر است."

سایر گارگران می گویند که بریتانیایی ها رفتار سردی دارند و ورود به جمعشان مشکل است.

با این که بسیاری از بریتانیایی ها از فوائدی که برخی از مهاجرین عاید این کشور می کنند آگاهند اما بطور کلی از حضور مهاجرین استقبال نمی کنند.

"دیوید گرین"، از موسسه پژوهشی سیویتاس، می گوید که مهاجرت ها به بریتانیا باید محدود شود: "فکر می کنم باید مهاجرتها را محدود کنیم. بنابراین نباید شرایط را برای مهاجرینی که می آیند، جذابتر کنیم. افزایش مهاجرین به کاهش دستمزدها و سخت تر شدن شرایط زندگی مهاجرینی منجر میشود که تلاش می کنند زندگی خود را از فقر نجات دهند."

وی در ادامه می گوید: "اگر مهاجرین مدت طولانی در اینجا اقامت کنند، بچه دار می شوند که این خود فشار بیشتری به مدارس و سیستم آموزشی وارد می کند و مدارس شهری ما همین حالا هم با مشکلات زیادی مواجهند. مشکلاتی مثل زبان و تفاوتهای فرهنگی."

اما، برخی از کارفرمایان با این امر مخالفند. مثلا اتحادیه ملی کشاورزان می گوید که حضور کارگران مهاجر در مشاغل بخش کشاورزی ضروری است و همین حالا هم تعداد کارگرانی که برای کار در بخش کشاورزی می آیند کافی نیست.