اکونومیست: در واقع افراطگرایی در مناطق قبیله ای پاکستان نفوذ کرده است و این موضوع خطر عظیمی را نه تنها برای افغانستان (که دارای مرز با مناطق قبیله ای پاکستان است) بلکه برای پاکستان نیز به همراه دارد

اکونومیست می نویسد: "پاکستان بخاطر خود و بخاطر جهان باید بی قانونی در مناطق قبیله ای خود را تحت کنترل در آورد."

به نوشته اکونومیست سال گذشته میلادی، تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، در تلاشی برای بالا بردن روحیه سربازان بریتانیایی در افغانستان خطاب به آنها گفت: "این صحرای شگفت آور جاییست که آینده امنیت در قرن بیست و یکم رقم زده می شود."

اکونومیست ادامه می دهد که آقای بلر ممکن است در اظهارات خود کمی اغراق کرده باشد، اما به گفته این نشریه نخست وزیر بریتانیا نکته دقیقی را گفته است؛ چراکه نبرد با نیروهای طالبان حقیقتا نبرد مهمی "در مبارزه علیه تروریسم" است، اما طالبان و نیروهای شبکه القاعده در افغانستان را نمی توان شکست داد چرا که آنها مکانهایی دارند که می توانند در آنجاها خود را بازسازی کنند و برای نبرد دیگری آماده شوند.

هفته نامه اکونومیست ادامه می دهد که این مکانها در پاکستان و یا شاید بهتر باشد که گفته شود (مکانهایی که) بایستی در پاکستان باشد قرار دارد؛ مکانهای در مناطق قبیله ای نیمه خود مختار پاکستان موسوم "فتا" که مخفف ( Federally Administrered Tribal Areas) است.

در وزیرستان جنوبی که یکی از این مناطق قبیله ای است اخیرا درگیریهای شدیدی صورت گرفته است که به گفته مقامات پاکستان طی آن بیش از 250 "پیکارجوی خارجی" کشته شده اند. به گفته مقامات پاکستان این "جنگجویان خارجی" از سوی مردم محلی که از خشونتها و افراط گرایی مذهبی بستوه آمده اند، کشته شده اند.

به گفته اکونومیست شاید کمی زود باشد که بتوان (درخصوص پایان خشونتها در این مناطق) شادمانی کرد. چرا که آنچه که در وزیرستان جنوبی رخ داد درواقع شکست استراتژی پاکستان در مناطق قبیله ای است.

در واقع افراطگرایی در مناطق قبیله ای پاکستان نفوذ کرده است و این موضوع خطر عظیمی را نه تنها برای افغانستان (که دارای مرز با مناطق قبیله ای پاکستان است) بلکه برای پاکستان نیز به همراه دارد.

به نوشته هفته نامه بریتانیایی تا زمانی که با معضلات مناطق قبیله ای پاکستان، برخورد نشود، درگیریها در افغانستان پایان نخواهد یافت؛ و در عین حال مشکلات این مناطق به بقیه پاکستان نیز سرایت خواهد کرد.

اکونومیست ضمن اشاره به قطع حمایت طالبان از سوی پاکستان در سپتامبر سال 2001 و تحت فشار آمریکا و برخورد با جنگجویان از طریق اعزام نیرو به مناطق قبیله ای، در ادامه می نویسد که این تاکتیک ارتش پاکستان مردم منطقه را خشمگین و آنها را رادیکالتر کرد.

پاکستان استراتژی خود را (در این مناطق) تغییر داد و بسوی عقد قراردادهایی با رهبران منطقه ای و همچنین پیکارجویان پیش رفت که طبق این قراردادها آنها به پاکستان حمله نکنند. در تئوری این اقدام حملات بداخل افغانستان را نیز متوقف می کرد.

اما به نظر می رسد که این استراتژی نیز موفق نبوده است. حملات نیروهای طالبان در افغانستان افزایش زیادی داشته است. ادعای پاکستان مبنی بر اینکه خشونتهای اخیر در وزیرستان جنوبی نشان دهنده این است که جنگجویان محلی علیه "پیکارجویان خارجی" که بسوی افغانستان می روند، طغیان کرده اند در بهترین حالت منحرف کردن (افکار عمومی) است.

اکونومیست می پرسد که با این احتساب پاکستان چه می تواند بکند؟

به گفته اکونومیست پاکستان در مرحله اول باید مشکل اصلی را درک کند. مناطق قبیله ای بطور کل مناطقی هستند که در آنها قانونی وجود ندارد. در مرحله دوم اگرچه مشکل به نظر می رسد در دراز مدت پاکستان باید مناطق قبیله ای را در چهارچوب پاکستان قرار دهد (تا از قوانین پاکستان پیروی کنند). چرا که فقط چنین اقدامی می تواند به ایجاد میانه روی و اعتدال در منطقه کمک کند.

گفته می شود که برای انجام چنین اقدامی سال گذشته طرحی از سوی نخبگان پشتون و پس از بحث و تبادل نظر با شوراهای قبیله ای تهیه شد. بر اساس این طرح و تبادل نظرها، مردم خواهان اجرای قوانین و آزادیهای سیاسی هستند؛ و البته بدلیل اینکه این مناطق از نواحی بسیار فقیر پاکستان است، مردم همچنین خواهان بهرمندی نسبی از مزایای توسعه و مدرنیزه شدن هستند.

به نوشته اکونومیست، این نکته که این طرح خاک می خورد و توجه ای به آن نشده است، نشان می دهد که تا چه اندازه ژنرال پرویز مشرف، رئیس جمهور پاکستان، تحت فشار است.

اکونومیست می نویسد که بمانند دیگر حکام نظامی پاکستان مشکلات آقای مشرف زیاد است چرا که برای او معامله کردن با افراطی گرایان اسلامگرا آسانتر است تا با احزاب سکولار مخالف.

به نوشته این هفته نامه در عین حال این نگرانیها وجود دارد که هنوز هم عواملی در پاکستان امیدوارند که یک رژیم طرفدار پاکستان در افغانستان روی کار بیاید و هنوز هم بهترین دوستان افغان پاکستان، طالبان هستند.

اکونومیست در پایان نتیجه می گیرد تا زمانی که ژنرال مشرف سیاست خود را درقبال مناطق قبیله ای تغییر ندهد این نگرانیها باقیست و در نتیجه ادعاهای وی درخصوص حامی تمام عیار (غرب) برای مبارزه علیه تروریسم را باید با شک و تردید نگریست.