سعدون حمادی وصيت کرده که روی سنگ قبرش نقشه جهان عرب رسم شود

سعدون حمادی بر اخلاف اغلب اعضای بلندپايه حزب بعث عراق، شيعه مذهب و اهل کربلا بود و در همين شهر بود که در دوران نوجوانی به بنيانگذاران حزب بعث پيوست.

او برای تحصيل به دانشگاه آمريکايی بيروت و سپس به آمريکا رفت و در سال 1956 از دانشگاه ويسکانسين دکترای اقتصاد گرفت.

پس از بازگشت از عراق به تدريس در دانشکده کشاورزی دانشگاه بغداد پرداخت و فعاليت سياسی را با عضويت در نخستين هيئت فرهنگی حزب بعث ادامه داد.

با سقوط حکومت سلطنتی عراق در سال 1958، سردبيری روزنامه الجمهوريه که ارگان حزب بعث به شمار می رفت به او سپرده شد.

با روی کار آمدن عبدالکريم قاسم و سرکوب جناح عبدالسلام عارف در اين حزب، سعدون حمادی به خارج گريخت و در کشور ليبی به تدريس پرداخت.

در ليبی او را به اتهام تلاش برای تأسيس شعبه حزب بعث در اين کشور بازداشت و از اين کشور اخراج کردند.

سعدون حمادی سپس به سوريه رفت و در مؤسسات فرهنگی حزب بعث اين کشور به فعاليت پرداخت تا اينکه حکومت عبدالکريم قاسم در عراق سرنگون شد و او به کشورش بازگشت و مقام وزارت اصلاحات کشاورزی را به عهده گرفت.

تغيير حکومت در عراق در سال 1963 باعث شد او يک بار ديگر ناگزير به ترک عراق و سکونت در سوريه شود.

سعدون حمادی در مقام نخست وزيری تا حدی چهره ای انتقادی به خود گرفت و از اصلاحات و دموکراسی سخن گفت که اين موضوع خشم صدام حسين را برانگيخت و به برکناری سعدون حمادی ظرف شش ماه و تنزل مقام حزبی او به پايينترين درجه انجاميد

پنج سال بعد که عراق شاهد کودتايی ديگر شد، سعدون حمادی به بغداد بازگشت و اين بار رئيس شرکت ملی نفت و سپس وزير نفت شد.

در سال 1974 مقام وزارت خارجه عراق به سعدون حمادی سپرده شد تا سال 1982 که صدام حسين او را به معاونت خود در امور اقتصادی منصوب کرد.

در اواخر دهه هشتاد، سعدون حمادی عضو شورای رهبری حزب بعث شد.

او هوادار اصلاحات اقتصادی و بازار آزاد بود و به عنوان چهره ای تکنوکرات شهرت داشت.

در مارس 1991 و پس از حمله نخست آمريکا و متحدانش به عراق، صدام حسين که می خواست چهره ای منعطفتر از خود و کشور جنگزده اش نشان دهد، مقام نخست وزيری را که پيشتر از ميان برده بود احيا کرد و رياست دولت را به سعدون حمادی سپرد.

سعدون حمادی در اين سمت تا حدی چهره ای انتقادی به خود گرفت و از اصلاحات و دموکراسی سخن گفت که اين موضوع خشم صدام حسين را برانگيخت و به برکناری سعدون حمادی ظرف شش ماه و تنزل مقام حزبی او به پايينترين درجه انجاميد.

سعدون حمادی پنج سالی از صحنه دور ماند تا اينکه به عنوان رئيس مجلس بار ديگر به صف مقامات عالی عراقی بازگشت.

سعدون حمادی در سال 1996 رئيس مجلس شد و تا هنگام سقوط حکومت صدام حسين در اين سمت باقی ماند.

در پی اشغال عراق، سعدون حمادی دستگير گرديد و پس از آنکه نه ماه را در بازداشت نظاميان آمريکايی گذراند آزاد شد و برای معالجه رهسپار اردن و لبنان گرديد و سرانجام قطر را به عنوان محل سکونت خود برگزيد.

او برای معالجه به آلمان رفت و آن گونه که اعلام شده، چهارشنبه شب گذشته (چهاردهم مارس) بر اثر ابتلا به سرطان خون در اين کشور از دنيا رفت.

سعدون حمادی وصيت کرده که در آرامگاه خانوادگی اش در کربلا در کنار همسرش دفن شود و در روی سنگ قبرش نقشه جهان عرب رسم شود.

از او پنج پسر به نامهای محمد اسامه، وائل، سهيل، مازن و غسان باقی مانده است.