جیل مک گیورینگ گزارشگر بی بی سی

تحريم های موجود عليه کره شمالی هم اکنون در اقتصاد اين کشور تاثير گذاشته است. بنابراين با تحريم های جديد مردم کره شمالی با چه دشواری های تازه ای روبرو خواهند شد؟

کره شمالی آنچنان جامعه بسته ای است که مشکل است بتوان تصوير صحيحی از زندگی روزمره در اين کشور داشت.

بسياری از کسانی که به کره شمالی سفر می کنند تنها از پيونگ يانگ، پايتخت، ديدن می کنند و مجتمع های ساختمانی بزرگ به سبک شوروی سابق، خيابان های وسيع، اتومبيل ها و دستفروشان را می بينند.

ولی پايتخت کره شمالی تنها ويترينی برای جهان خارج است. جايی که تنها طبقه مرفه اين کشور می توانند در آنجا زندگی کنند.

در بسياری از مناطق روستايی زندگی روزانه در تلاش برای تهيه مواد غذايی کافی جهت ادامه حيات خلاصه می شود.

برنامه جهانی خواربار تخمين می زند که بيش از يک سوم کودکان در اين کشور از سوء تغذيه مزمن رنج می برند.

تلاش برای زندگی به خصوص در زمستان های سرد بسيار مشکل است. در شهرها عرضه برق و آب کم است ولی در مناطق روستايی خانه های کوچک کشاورزان به تسهيلات آب و برق دسترسی ندارد و مردم برای توليد گرما از هيزم استفاده می کنند.

زير ساخت ها نيز شرايط مناسبی ندارد و کمتر جاده های قابل استفاده ديده می شود.

يک شبکه راه آهن طولانی وجود دارد که بسيار قديمی است و مانند بسياری از تسهيلات ديگر در اين کشور احتياج به سرمايه گذاری و مدرنيزه شدن دارد.

کمتر کسی امکانات مالی برای خريدن اتومبيل دارد و بيشتر مردم از دوچرخه استفاده می کنند.

در گذشته سيستم بهداشت و آموزش کره شمالی موجب افتخار اين کشور بود ولی اکنون طبق گزارشها به اين خدمات نيز آسيب زيادی وارد شده است.

روشن است که اقتصاد کره شمالی يک دوره بحرانی را می گذراند. اين کشور نمی تواند غذای کافی برای مردم خود توليد کند و در همين حال ناظر کاهش صادرات است.

ژاپن يک بازار مهم برای برای ماهی و منسوجات کره شمالی بود ولی تازه ترين تحريم های ژاپن عليه اين کشور به صدور اين اقلام پايان خواهد داد.

آينده سرمايه گذاری کره جنوبی نيز روشن نيست.

بازيگر اصلی در اين ميان چين است که مواد غذايی و نفت را که به آن نياز مبرم است در اختيار کره شمالی قرار داده و مواد معدنی و فلزات اين کشور را خريداری می کند.