بنابر نتايج يک نظرخواهی سرويس حهانی بی بی سی از ۲۵ ملت از جمله ملتهای آمريکا، بريتانيا و عراق، افکارعمومی جهان از اقدامات تهاجمی بين المللی برای بازداشتن ايران از گسترش سلاحهای هسته ای طرفداری نمی کند.

نتايج اين نظرخواهی نشان می هد که در اين ۲۵ کشور ۱۷ درصد يا يکی از هر پنج شهروند معتقد است که ايران صرفا برای برآوردن نيازش به انرژی، به توليد سوخت اتمی دست می زند. اين در حالی است که ۶۰ در صد از مردم گمان می کنند که ايران در عين حال برای گسترش جنگ افزارهای هسته ای تلاش می کند.

درباره اينکه اگر ايران به توليد سوخت هسته ای ادامه دهد جامعه بين المللی چه راهی را بايد درپيش بگيرد، ۳۹ درصد خواهان استفاده از روشهای ديپلماتيک و ۱۱ درصد طرفدار حمله نظامی هستند.

بطور متوسط ۷۲ درصد از کسانی که در اين نظرخواهی شرکت کرده اند گفته اند که از کوشش ايران برای گسترش جنگ افزارهای هسته ای بسيار (۴۳ درصد) يا تا اندازه ای (۲۹ درصد) نگرانند.

اين نظرخواهی همچنين نشان داد که ۵۲ درصد مردم اين کشورها خواهان انجام کوشش تازه ای از سوی سازمان ملل برای جلوگيری از توليد سوخت هسته ای توسط کشورهای ديگر هستند. اين سوخت با غنی سازی بيشتر می تواند در سلاحهای اتمی کاربرد داشته باشد. تنها يکی از هر سه نفر (۳۳ درصد) خواهان حفظ وضعيت موجود بر اساس پيمان منع گسترش سلاحهای هسته ای هستند که کشورهای تازه را از گسترش سلاح هسته ای و نه توليد سوخت هسته ای برحذر می دارد.

نظرخواهی از ۲۷۴۰۷ نفر در ۲۵ کشور برای سرويس جهانی بی بی سی توسط شرکت نظرخواهی بين المللی گلوب اسکن و PIPA انجام شد. گلوب اسکن فعاليتهای ميدانی را از ماه مه تا ژوئيه ۲۰۰۶ (پيش از جنگ اخير در لبنان) انجام داد.

استيون کول، مدير برنامه بين المللی نگرشها درباره خط مشی ها يا PIPA در دانشگاه مريلند می گويد: "افکار عمومی جهان آشکارا ادعای ايران را در اين مورد که آن کشور صرفا سرگرم گسترش انرژی هسته ای است رد می کند و نگران آن است که ايران سلاح اتمی توليد کند. اما در مقطع کنونی افکار عمومی جهان استفاده از ديپلماسی را به روشهای توام با رويارويی ترجيح می دهد."

داگ ميلر رئيس گلوب اسکن می افزايد: "اين نظرخواهی نشان می دهد که نياز به کنترل قاطعانه تری در مورد توليد سوخت هسته ای که می تواند برای سلاحهای اتمی استفاده شود وجود دارد. در همين حال، يافته های ما در ترکيه و مصر نشان می دهد که در بعضی کشورهای مسلمان که در حال حاضر دارای انرژی اتمی نيستند، بروز نوعی احساس حق برخورداری از انرژی هسته ای ديده می شود. "

بلندپروازيهای هسته ای ايران

بطور متوسط در ۲۵ کشوری که نظرخواهی در آنها انجام شده تنها ۱۷ درصد از مردم باور دارند که "ايران تنها برای برآوردن نيازهای خود به انرژی سوخت هسته ای توليد می کند". در حاليکه ۶۰ درصد بر اين اعتقادند که "ايران در عين حال برای گسترش سلاحهای هسته ای نيز کوشش می کند. در ۱۹ کشور، اين نظر اکثريت هم هست و بخصوص در ميان مردم آمريکا (۸۳ درصد)، کره جنوبی (۷۶ درصد)، ايتاليا (۷۴ درصد) و برزيل (۷۲ درصد) رايج است. تنها در سه کشور است که بيش از يکی از هر سه نفر معتقد است ايران تنها به دنبال انرژی هسته ای است: عراق (۳۸ درصد)، مصر (۳۸ درصد) و اندونزی (۳۵ درصد). اما حتی در اين کشورها تعداد بيشتری از مردم فکر می کنند که ايران به دنبال سلاح اتمی نيز هست: عراق (۶۰ درصد)، مصر (۵۴ درصد) و اندونزی (۴۷ درصد).

اکثريت در همه کشور های مورد نظرخواهی می گويند که اگر ايران بخواهد به گسترش سلاحهای هسته ای دست بزند، اين موضوع آنها را نگران خواهد کرد. بطور متوسط ۷۲ درصد می گويند که نگران خواهند شد و تنها ۱۷ درصد می گويند که نگران نخواهند شد. تنها در دو کشور تعداد کسانی که می گويند نگران اين موضوع نيستند، بيش از يکی از هر سه نفر است: اندونزی ( ۴۰ درصد) و عراق (۳۴ درصد).

با اين حال، در کل تنها ۴۳ درصد می گويند که بسيار نگران خواهند شد و تنها در نه کشور اين عده اکثريت را تشکيل می دهند. اين نه کشور عبارتند از: آمريکا (۷۲ درصد بسيار نگران)، بريتانيا (۶۷ درصد)، استراليا (۶۷ درصد)، ايتاليا (۶۵ درصد)، اسرائيل (۶۴ درصد)، کانادا (۶۳ درصد)، برزيل (۵۷ درصد)، آلمان (۵۷ درصد)، و لهستان (۵۲ درصد).

سطح نگرانی از دستيابی احتمالی ايران به سلاح اتمی بسيار نگران ۴۳ تا اندازه ای نگران ۲۹ نه چندان نگران ۱۳ اصلا نگران نيستند ۷ نمونه آماری ۲۷۰۰۰ بزرگسال در ۲۵ کشور

در راستای همين عدم نگرانی حتی در صورتی که ايران به توليد سوخت اتمی ادامه دهد تعداد بسيار کمی از مردم طرفدار اين نظر هستند که شورای امنيت سازمان ملل اجازه حمله به تاسيسات اتمی ايران را صادر کند. بطور متوسط تنها ۱۱ درصد طرفدار چنين حمله ای هستند و اين تعداد در هيچ کشوری بيش از يکی از هر سه نفر نيست. بالاترين حمايت از اين نظر در عراق (۳۴ درصد)، اسرائيل (۳۰ درصد) و آمريکا (۲۱ درصد) است.

حتی فکر تحميل تحريم های اقتصادی هم طرفداران کمی دارد. بطور متوسط ۳۰ درصد از اين نظر حمايت می کنند. مطلوبترين روش، استفاده "تنها از کوششهای ديپلماتيک" است که بطور متوسط ۳۹ درصد طرفدار آنند.

اقدام احتمالی شورای امنيت در صورت ادامه توليد سوخت هسته ای در ايران فشاری به ايران نيايد ۱۰ تنها از کوششهای ديپلماتيک استفاده شود ۳۹ اعمال تحريم های اقتصادی ۳۰ صدور اجازه حمله به تاسيسات هسته ای ۱۱ نمونه آماری ۲۷۰۰۰ بزرگسال در ۲۵ کشور

با ترکيب دو نحوه ايجابی برخورد با ايران يعنی حمله نظامی و تحريم های اقتصادی معلوم شد که تنها در پنج کشور اکثريت طرفدار اين هستند که سازمان ملل اجازه چنين اقداماتی را صادر کند. اين دو کشور عبارتند از آمريکا (حمله نظامی ۲۱ درصد، تحريم ۴۵ درصد)، عراق (حمله نظامی ۳۴ درصد، تحريم ۲۹ درصد)، اسرائيل (حمله نظامی ۳۰ درصد، تحريم ۳۲ درصد)، کانادا (حمله نظامی ۱۳ درصد، تحريم ۳۹ درصد) و استراليا (حمله نظامی ۸ درصد، تحريم ۴۴ درصد). بطور متوسط ۴۱ درصد طرفدار انجام يکی از اين دو اقدام هستند.

بطور کلی ۴۹ درصد خواهان برخوردی ملايمتر با ايرانند که عبارت است از يا فقط کوشش های ديپلماتيک (۳۹ درصد) و يا عدم فشار بر ايران (۱۰ درصد). بزرگترين اکثريت خواهان يکی از اين اقدامات ملايمتر در کشورهای مسلمان ديده می شود: مصر (۷۳ درصد)، اندونزی (۷۲ درصد)، ترکيه (۶۰ درصد) و به اين کشورها بايد کشورهای زير را هم افزود: فيليپين (۶۸ درصد)، چين (۵۷ درصد) ، ايتاليا (۵۵ درصد)، کنيا (۵۴ درصد) و نيجريه (۵۴ درصد).

نکته قابل توجه اين است که در دو کشور از سه کشور اروپايی که رهبری برخورد با ايران را در دست دارند اکثريت مخالف اقدامی بيش از دنبال کردن روشهای ديپلماتيک است: فرانسه (۵۴ درصد) و بريتانيا (۵۳ درصد). در آلمان ۴۸ درصد مخالف اقدامی بيش از دنبال کردن روشهای ديپلماتيک است و ۴۶ درصد طرفدار تحريم اقتصادی و ۴ درصد خواهان حمله نظامی هستند.

در مجموع تنها هشت کشور به در پيش گرفتن اقدامات شديد تر متمايل اند. در حالی که ۱۵ کشور راضی به اقدامی بيشتر از دنبال کردن کوششهای ديپلمالتيک نيستند. در دو کشور هم نظرات پراکنده ای ابراز شده است.

طرفداری از کنترلهای تازه سازمان ملل بر سوخت هسته ای

نظرخواهی پيش از آنکه پرسشهای خاص مربوط به ايران را مطرح کند، نظر مردم را درباره توليد سوخت هسته ای جويا شد و به اجماعی به نفع پيشگامی سازمان ملل برای جلوگيری از توليد سوحت هسته ای در کشورهای ديگر نرسيد.

اين نشاندهنده آمادگی معنی داری برای گسستن از ترتيباتی است که در پيمان موسوم به ان پی تی مقرر شده است که کشورهای ديگر را از گسترش سلاح هسته ای بازمی دارد اما مانع از کوشش آنها برای دستيابی به انرژی هسته ای به شمول سوخت هسته ای نمی شود.

با ارائه دو استدلال در مورد سوخت هسته ای تنها دو کشور به تاييد ساختار کنونی تمايل داشتند که مقرر می دارد: "همه کشورها بايد در توليد سوخت هسته ای تحت نظر سازمان ملل آزاد باشند زيرا آنها حق داشتن انرژی هسته ای را دارند و نبايد به کشورهای ديگر متکی باشند." از اين نظر ۵۱ درصد در ترکيه و ۴۹ درصد در مصر حمايت کردند.

بيست کشور از استدلال تازه ای بنفع يک ساختار محدود کننده تر حمايت کردند که به موجب آن "از آنجا که سوخت هسته ای را می توان برای استفاده در سلاحهای اتمی گسترش داد، سازمان ملل بايد سعی کند مانع دستيابی کشورها به توانايی توليد سوخت هسته ای شود." بطور متوسط در مقايسه با ۳۳ درصدی که طرفدار وضع موجود بودند، ۵۲ درصد از اين استدلال تازه حمايت کردند.

موضع درقبال کشورهای توليد کننده سوخت هسته ای سازمان مل بايد سعی کند مانع دستيابی کشورها به توانايی توليد سوخت هسته ای شود ۵۲ کشورها بايد در توليد سوخت هسته ای تحت نظر سازمان ملل آزاد باشند ۳۳ نمونه آماری ۲۷۰۰۰ بزرگسال در ۲۵ کشور

کشورهايی که بيش از همه از روش تازه حمايت کردند عبارت بودند از کره جنوبی (۷۶ درصد)، آلمان (۶۳ درصد)، اسپانيا (۶۱ درصد)، مکزيک (۶۰ درصد)، استراليا (۶۰ درصد) و برزيل (۶۰ درصد). آمريکايی ها هم از آن طرفداری کردند (۵۶ درصد). با اين حال سه کشور عمده چين، فرانسه و اندونزی بين اين دو نظر سرگردان بودند.

در مجموع ۲۷۴۰۷ شهروند استراليا، برزيل، کانادا، شيلی، چين، مصر، فرانسه، آلمان، بريتانيا، هند، اندونزی، عراق، اسرائيل، ايتاليا، کنيا، مکزيک، نيجريه، فيليپين، لهستان، روسيه، کره جنوبی، اسپانيا، ترکيه، اوکراين و آمريکا در فاصله ۲۶ ماه مه تا ۶ ژوئيه ۲۰۰۶ برای اين نظرخواهی توسط بی بی سی مصاحبه شدند. نظرخواهی به سفارش سرويس جهانی بی بی سی توسط شرکت بين المللی نظرخواهی گلوب اسکن و شرکای پژوهشی آن انجام شد. در ۷ کشور از اين ۲۵ کشور نمونه آماری به مناطق عمده شهری محدود بود. حاشيه خطا در کشورهای مختلف "بعلاوه و منهای دو و نيم تا چهار درصد" بود. برای اطلاعات بيشتر به سايت www.pipa.org مراجعه کنيد.