غزه، یک سال بعد نام: راشل ساپرشتاین سن: 65 محل زندگی: نیت ون، اسرائیل شغل: کمک به شهرک نشینان گوش قطیف

من و شوهرم در واگنی زندگی می کنیم که سقف آن را به رنگ قرمز در آورده ایم تا بیشتر شبیه خانه شود اما به نظر چندان موفق نبوده ایم.

این خانه های کوچک از تخته های چند لای نه چندان ضخیم ساخته شده اند و شاید بیش از سه سال دوام نیاورند.

وقتی که سال پیش ارتش وارد عمل شد و ما را به زور از گوش قطیف خارج کرد، ما را به مدت شش ماه در یک اتاق در یک هتل کوچک جای دادند و بعد ما را به این اردوگاه آوارگان منتقل کردند.

ما مبلغ کمی غرامت دریافت کرده ایم اما اکثر افراد مبلغ کامل را هنوز دریافت نکرده اند.

حتی امروز هم که سربازان را می بینیم، آزردگی آن روزها را دوباره احساس می کنیم. این همان ارتشی بود که باید از ما مراقبت می کرد، اما کاری که کرد این بود که ما را از خانه هایمان بیرون کرد.

یک سال پس از این اخراج، کشور ما درگیر نبرد است و حزب الله در حال نابودی خانه های مردم اسرائیل.

به نظر من، این یک مجازات الهی برای کشوری است که عمدا خانه های مردم یهود را تخریب کرد و زمین های اسرائیل را به تروریست ها داد.

من یک سازمان غیر انتفاعی به نام عملیات شرف (operation dignity) راه اندازی کرده ام که به مردم گوش قطیف کمک کنم.

هم از جانب مردم اسرائیل و هم از خارج برای من پول فرستاده شده تا آنها را بین افرادی که نیازمندند تقسیم کنم.

از این پول برای خوراک و عروسی ها استفاده می شود. به خصوص برای افرادی که توان پرداخت هزینه های عروسی فرزندانشان را ندارند.

نخست وزیر اسرائیل دو هفته پیش از اردوگاه ما بازدید کرد. ما به حرف های او گوش دادیم و از آنچه که او گفت کاملا شگفت زده شدیم.

به نظر می رسید آنچه که او می گفت به معنی ادامه برنامه های او برای خرابی بیشتر خانه های یهودیان است.

تحمل نابودی جوامع یهودی برای یکبار دیگر بسیار سخت خواهد بود.