بی‌جی‌پی در قدرت؛ نگرانی زنان هندی

زنان بخش عظیمی از جامعه هند را تشکیل می‌دهند و با حدود نیمی از بیش از ۸۰۰ میلیون واجد شرایط رای‌دهی در انتخابات اخیر این کشور، قدرتی بالقوه هستند.

در واقع صحنه سیاسی هند پر است از زنان قدرتمند؛ از سونیا گاندی، رهبر حزب کنگره گرفته تا مایاواتی سروزیر اوتار پرادش، مامتا بنرجی، در بنگال غربی، و البته هنرپیشه سابق و محبوب سینما، جایی لالیتا سیاستمدار قدرتمند، تامیل نادو.

اما علیرغم این حضور و قدرت بالقوه، زنان در جامعه هند هنوز با محدوتیهای بسیاری روبرو هستند.

حادثه تجاوز به دختری دانشجو در دهلی حدود دو سال پیش که به مرگ او منجر شد، واکنشهای زیادی را در جامعه هند بر انگیخت و زنان هندی از دولتمردان خود خواستار حمایت بیشتری شدند.

اکنون که دولت تازه هند به رهبری حزب بهاراتیا جاناتا (بی‌جی‌پی) به قدرت رسیده بسیاری از زنان خواهان توجه بیشتر به موضوع زنان و نگرانیهای آنان شده‌اند.

نگرانی بیشتر این زنان عدم حس امنیت است.

کریتکا که دانشجو است می‌گوید که او "از دولت تازه انتظار دادن قدرت بیشتر سیاسی به زنان، امنیت بیشتر برای آنها و مشارکت آنها در بطن جامعه و در تصمیم گیریها است."

شرلین دختری دیگر که او هم دانشجو است نگران نبود امنیت در سطح شهر دهلی است: "اگرچه اهل دهلی هستم ولی به دلایل دانشجویی مجبورم دیر وقت رفت و آمد داشته باشم، اما همش نگرانم. از دولت تازه می‌خواهم به مسایل زنان توجه عملی داشته باشد. تدابیر امنیتی را در شهر اصلا نمی‌بینم."

و این نگرانی را مونا گوپتا که کارمند است نیز اذعان می‌کند: "پلیس و مقامات ادعا دارند که ترتیبات امنیتی برای زنان را افزایش داده‌اند، اما من هنوز احساس امنیت ندارم تا مثلا ساعت ۹ شب به خانه برم . می ترسم."

دولتمردان هندی اما می‌گویند که در کل قوانین حمایتی از زنان وجود دارد و حتی بر تعداد آنها نیز افزوده شده است. پس مشکل کجاست؟

کاویتا کریشنان، فعال حقوق زنان، می‌گوید که بخشی از راه حل موضع‌گیری فعالانه دولت است.

او تاکید می‌کند: "دولت باید موضع‌گیری داشته باشد. دولت نمی‌تواند بگوید که ما در امور زنان سکوت می‌کنیم و یا فقط در خصوص برخی از حوادث شدید خشونت علیه زنان موضع‌گیری می‌کنیم و یا مجازات شدیدی را در این موارد اعمال خواهیم کرد. به نظر می‌رسد که اینها تمام آنچیزی است که دولتها دارند انجام می‌‌دهند، اما دولت باید اقدامات عملی انجام دهد. امنیت و حقوق زنان را تامین کند و از زیرساختاریها موجود برای زنان حمایت کند."

اما به گفته منتقدان تا عمل راه درازی در پیش است.

به گفته آنها، در جامعه سنتی، محافظه‌‌کار و هنوز مرد سالارانه هند، مشکلات چند بعدی است؛ هم قوانین کم هستند، و هم زیرساختارهای موجود برای اجرای آنها ناقص است. در عین حال به گفته همین منتقدین اراده و عزم سیاسی کافی نیز در بین دولتمردان برای کمک به حل مشکلات زنان وجود ندارد.