بیش از ۷۰ درصد از کارخانههای تولید دارو به دلیل درگیریها در کشور تعطیل شدهاند
حملات هوایی و بمبگذاریها تصاویری از درگیریها در سوریه ارائه میدهند، اما این جنگ تبعات دیگری هم داشته است که نمونه بارز آن از بین رفتن صنعت داروسازی آن کشور است.
نجیب علی ادیب یک بازرگان سوری است. او میگوید بیش از ۷۰ درصد از کارخانههای تولید دارو به دلیل درگیریها در کشور تعطیل شدهاند.
به گفته آقای ادیب، این خشونتها بر عملکرد بیمارستانها هم تاثیر داشته و در حال حاضر حدود ۲۷ بیمارستان دولتی بسته شده و از میزان داروهای ارزان قیمت هم کاسته شده است.
آقای علی ادیب، ۲۰ سال پیش به امید آن که در مدرنیزه کردن سوریه سهمی داشته باشد از آمریکا به کشورش بازگشت.
فعالیتهای تجاری او در زمینه تولید دارو تا پیش از شدت گرفتن درگیریهای آن کشور رونق داشت، اما در حال حاضر کارخانه او که در حومه دمشق، پایتخت واقع است در معرض تعطیلی قرار دارد.
بسیاری از کارکنان کارخانه او به هنگام رفت و آمد و در مسیر خانه به محل کار با خطراتی از جمله حمله نیروهای دولتی و یا شورشیان مخالف روبرو هستند.
شدت گرفتن آدم رباییها هم زندگی این افراد را تهدید میکند.
به گفته این بازرگان سوری، "اوضاع در حال حاضر به شرایطی بحرانی رسیده است. بیش از ۷۰ درصد کارخانهها مجبور شدهاند فعالیت هایشان را متوقف کنند و کارخانههایی که در حال حاضر به تولید مشغول هستند، تنها ۲۵ درصد نیروی خود را در اختیار دارند."
همانند بسیاری از کارخانهها که در حومه دمشق و حلب مستقر هستند، آقای ادیب مجبور شده که فعالیت کارخانهاش را به حال تعلیق درآورد.
او نسبت به سرنوشت کارخانهاش پس از آن که این منطقه از کنترل دولت خارج شد، امیدی ندارد.
این بازرگان سوری میگوید: "به رغم شرایط بسیار دشوار و تحریمها که به شدت صنعت دارویی کشور را تحت تاثیر قرار داده است، دو سال است که برای ادامه فعالیت تلاش میکنیم."
ذخایر دارویی
۹۰ درصد از داروی مصرفی سوریه در داخل کشور آن تولید میشود. نتیجه کمک دولت به این بخش به تولید دارو با کیفیت بالا و در عین حال ارزان منجر شده است.
تولیدات دارویی سوریه به سایر کشورهای منطقه هم صادر میشد.
اکثریت کارخانههای تولید دارو در شمال آن کشور و در شهر حلب قرار دارند، شهری که از زمان شروع درگیریها در سال ۲۰۱۲ میلادی از جمله مناطق اصلی درگیریها بوده است.
تعداد دیگری از کارخانههای داروسازی در حومه شهرهای حمص و دمشق واقع هستند که این دو شهر هم صحنه خشونتهای گسترده ای بوده است.
وضعیت در یکی از بیمارستانهای دولتی سوریه تقریبا بهتر از سایر بیمارستانهاست، هر چند که این بیمارستان هم با کمبود دارو روبروست.
دکتر انور العید که در بیمارستان هلال احمر در مرکز دمشق کار میکند، میگوید: "به دلیل تحریم اقتصادی و درگیری در جادهها، در این بیمارستان هم با کمبود ۲۰ نوع دارو روبرو هستیم."
یک کارشناس شیمی در مرکز دمشق هم میگوید: "هیچ سوختی نداریم، کارخانهها تعطیل شدهاند. کارگران نمیتوانند به سر کار بروند. یک محموله دارو دریافت کردهایم، اما این میزان به اندازهای که بتواند نیازهای ما را برآورده کند، نیست."
شغلهای بسیار خطرناک
کمبود دارو بیمارستانها را در مناطق تحت کنترل دولت و شورشیان تحت تاثیر قرار داده است
دولت کاملا به مشکلات موجود واقف و در صدد است تا راه حلی برای آن پیدا کند.
الیزابت هوف، از سازمان بهداشت جهانی میگوید دولت در تلاش است تا در این مورد کمکی انجام دهد.
خانم هوف میافزاید: "ما در تلاشیم تا راهی را برای تامین داروهای ضروری پیدا کنیم. ما از نهادهای بشردوستانه میخواهیم که برای سرمایه گذاری در این مورد کمک کنند."
اما به گفته خانم هوف، اوضاع در مناطق تحت کنترل شورشیان به شدت بحرانی است.
سازمان دیده بان حقوق بشر میگوید مقامات سوری مانع از آن میشوند که کمک های پزشکی در اختیار معترضان مجروح قرار بگیرد.
به گفته این نهاد، نیروهای امنیتی به بیمارستانها و آمبولانسهای مستقر در مناطق تحت کنترل مخالفان حمله میکنند.
در حال حاضر یکی از خطرناکترین مشاغل در سوریه، تحویل دارو به نواحی تحت کنترل شورشیان است.
براساس گزارشها، دهها پزشک به دلیل کمک به مجروحان در این مناطق بازداشت و تحت شکنجه قرار گرفتهاند.
سازمان ملل متحد میگوید در تلاش است تا داروی این مناطق را تامین کند، اما کمبود مواد دارویی روز به روز ابعاد وخیمتری به خود میگیرد و خطر بیشتری جان کارکنان بخش پزشکی را تهدید میکند.
