
احتمال میرود ائتلاف راست-مذهبی به رهبری بنیامین نتانیاهو در انتخابات پیروز شود
در اسرائیل نبرد بر سر کرسیهای پارلمان و راهیابی به دولت ائتلافی بعدی در حال آغاز شدن است. فهرست کاندیداهای احزاب تدوین شده است و اردوی متحدان و مخالفان بنیامین نتانیاهو به زودی وارد کارزار سرنوشت سازی خواهند شد.
در این دوره، ۳۴ حزب بزرگ و کوچک، سکولار و مذهبی، یهودی و عرب از سه جناح راست، میانه و چپ برای کسب ۱۲۰ کرسی پارلمان (کنست) رقابت میکنند.
در حالی که یک ماه و نیم دیگر به روز رای گیری باقی مانده، به نظر میرسد که ائتلاف راست-مذهبی به رهبری بنیامین نتانیاهو از موقعیت با ثبات و محکمی برخوردار باشد.
حزب لیکود آقای نتانیاهو در این دوره چرخش دیگری به راست داشته و با حزب "اسرائیل بیتینو" به رهبری آویگدور لیبرمن، وزیر امور خارجه فعلی، فهرست انتخاباتی مشترک ارائه کرده است.
در آن سوی میدان، جناح چپ، اعم از صهیونیستهای لیبرال یا حزبهای عرب، قدرت چندانی ندارد. به باور ناظران، در مرکز هم احزاب میانه رو از فقدان رهبری مقتدر و برنامهای منسجم رنج میبرند.
رقبای بنیامین نتانیاهو
شائول موفاز، رئیس ایرانی تبار حزب کادیما، دیگر مانند چند ماه پیش رهبر جناح مخالف به حساب نمیآید.
در ظرف چند هفته گذشته، عده زیادی از اعضای کادیما او را ترک کردهاند و در عمل بزرگترین حزب کنست را به مرز فروپاشی رساندهاند.
رقبای اصلی آقای نتانیاهو عمدتا در مرکز اردو زدهاند: تسیپی لیونی، وزیر امور خارجه سابق اسرائیل، شلی یاخیموویچ، رهبر حزب کارگر و یائیر لاپید، رهبر حزب یش آتید (آیندهای وجود دارد) هر سه بر میانه رو بودن تاکید دارند.
خانم لیونی، رهبر سابق کادیما، اخیرا با حزب تازه تاسیس هتنوعا (جنبش) به عرصه سیاسی بازگشته است، به این امید که شکست سال ۲۰۰۹ را جبران کند.

خانم لیونی در پی جبران شکست دوره گذشتهاش است
دو رقیب خانم لیونی - خانم یاخیموویچ و آقای لاپید - دو وجه مشترک دارند: هر دو در گذشته روزنامهنگار بودهاند و هیچکدام به طور صریح پیوستن به ائتلاف احتمالی با بنیامین نتانیاهو را رد نمی کند.
پیشتازی در نظرسنجی
مبارزات انتخاباتی اسرائیل حداقل ۴۵ روز طول خواهد کشید. قرار است که رای گیریها در روز ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳ (سوم بهمن) انجام شود.
از همین حالا، احزاب چپ صهیونیست از جمله میرتس و احزاب عرب مانند بلد از یک سو و احزاب مذهبی صهیونیست مانند شاس و خانه یهود از سوی دیگر، تلاش برای جذب آرای مردم را آغاز کردهاند.
نظرسنجیها حاکیست که فهرست مشترک "لیکود-اسرائیل بیتینو" احتمالا ۳۸ کرسی را از آن خود خواهد کرد، سهم حزب کارگر ۱۹ کرسی، حزب جنبش ۱۰ کرسی و حزب یش آتید پنج کرسی پیش بینی شده است.
تامار هرمان، تحلیلگر سیاسی در بیت المقدس میگوید اگر وضع موجود ادامه پیدا کند راستگرایان به احتمال زیاد پیروز خواهند شد.
خانم هرمان میگوید: "شکست خوردن بنیامین نتانیاهو من را بسیار متعجب خواهد کرد. برای این کار باید اتفاق بزرگی رخ دهد، مثلا باراک اوباما برنامه صلح شجاعانهای برای حل مناقشه اسرائیل و فلسطینیها مطرح کند یا این که نتانیاهو مرتکب اشتباه بزرگی در برابر ایران شود- تحولی که به کل شرایط فعلی را عوض کند."
به عقیده این کارشناس، مساله اصلی این است که آیا مخالفان خواهند توانست سال آینده جبهه متحدی علیه جناح راست-مذهبی تشکیل بدهند یا نه، مخالفانی که به گفته او، در ظرف سه سال گذشته به جای متحد شدن علیه لیکود و راستگرایان، بیشتر به رقابت با هم و تضعیف یکدیگر مشغول بودهاند.
اقتصاد، موضوع مطرح
برای اولین بار در این دوره مسائل اقتصادی به اندازه موضوعات امنیتی از جمله مناقشه با فلسطینیان برای رای دهندگان اسرائیلی اولویت پیدا کرده است.
حزب کارگر به ویژه سیاستهای سرمایه داری دولت فعلی را عامل افزایش اختلاف طبقاتی میداند و وعده تغییر مسیر اقتصادی کشور را میدهد.
اسحاق گالنور، استاد علوم سیاسی دانشگاه عبری بیت المقدس انتظار دارد که نتانیاهو و متحدانش بیشتر بر مسایل امنیتی و سیاست خارجی از جمله ایران تمرکز کنند.
آقای گالنور در عین حال میگوید: "هنوز زود است که درباره نتیجه انتخابات قضاوت کرد. وضعیت اینجا بسیار متغیر است. اگر در مورد مسائل اجتماعی-اقتصادی مردم گزینه روشن دیگری پیدا کنند این امکان وجود دارد که نظرشان عوض شود."
آقای گالنور میافزاید: "اگر میزان مشارکت مردم در انتخابات افزایش پیدا کند، به خصوص اگر شهروندان عرب که دفعه قبل فقط ۵۰ درصدشان رای دادند این بار ۶۰ درصدشان رای بدهند، یا جوانانی که دفعه پیش در تل آویو رای نداده بودند این بار رای بدهند، وضع به کلی دگرگون میشود."
در سال ۲۰۰۹ میلادی حدود ۶۵ درصد افراد دارای حق رای در انتخابات اسرائیل شرکت کردند.
برآورد میشود اکثر کسانی که در این کشور رای نمیدهند تمایلات میانه یا چپ دارند.
شرکت این افراد در رای گیری روز ۲۲ ژانویه نه فقط برای اسرائیل سرنوشت ساز خواهد بود بلکه میتواند بر مناقشه با فلسطینیها و تحولات مرتبط با برنامه اتمی ایران هم تاثیر مستقیم داشته باشد.





















